WASHINGTON — Democraten die de herovering van de Amerikaanse Senaat ooit als een gok in 2026 zagen, hebben nieuwe hoop gekregen dankzij een impopulaire president en een Californische donormachine die in actie is gekomen.
Volgens een analyse van de Times van ingediende campagnefinancieringen over de eerste drie maanden van 2026 verstrekten Californiërs in bijna elke felbevochten race het meeste geld van buiten de staat aan de Democraten, en in verschillende gevallen gaven ze zelfs meer dan donoren uit de staat.
Senator Jon Ossoff uit Georgië, die in totaal meer dan 14 miljoen dollar binnenhaalde, ontving bijna evenveel van donateurs uit Californië als van supporters in zijn thuisstaat onder de donoren die minstens 200 dollar bijdroegen en wier identiteit werd bekendgemaakt.
James Talarico, een kandidaat voor de Democratische Senaat in Texas, heeft dit jaar tot nu toe maar liefst 27 miljoen dollar opgehaald, waarbij donoren uit Californië iets minder dan 1,2 miljoen dollar hebben bijgedragen om zijn campagne te steunen – de tweede na de supporters uit Texas onder de donoren wier namen zijn bekendgemaakt.
Donoren die minder dan $ 200 geven, hoeven niet te worden geïdentificeerd in campagnefinancieringsrapporten en vormden een aanzienlijk deel van de donoren aan de campagnes van Ossoff en Talarico.
Republikeinen hebben momenteel de controle over de Senaat met 53 van de 100 zetels van de kamer. Dit jaar staan er 35 zetels op het spel, inclusief speciale verkiezingen in Florida en Ohio.
GOP wint nog steeds een belangrijke cashrace
Terwijl een groter deel van de zetels die voor het oprapen liggen in Republikeinse handen zijn, opiniepeilingen die het potentieel voor krappe races aantonen In een aantal daarvan hebben de Democraten hoop gekregen dat zij hun begrotingstekort in november zouden kunnen verkleinen of terugdraaien.
Democratische topkandidaten hebben hun Republikeinse rivalen overtroffen in de meest competitieve races in de Senaat, maar de Republikeinen winnen de cashrace onder commissies met veel geld die cheques kunnen accepteren die veel groter zijn dan de limiet van $ 7.000 voor donaties aan kandidaatcommissies.
Deze Democratische kandidaten hebben een traditie voortgezet waarin zij voor de financiering van hun campagnes afhankelijk zijn van donoren in de dichtstbevolkte staat van het land.
“Californië is voor veel kandidaten een rijke goudmijn geweest en blijft dat nog steeds”, zegt Michael Beckel, directeur geld in politieke hervormingen bij Issue One, een tweeledige belangenorganisatie.
Kandidaten voor de Democratische Senaat hebben in een aantal races meer opgehaald bij donoren uit Californië dan bij donoren in hun thuisstaat, zo blijkt uit campagnefinancieringsrapporten die woensdag zijn ingediend.
De Democratische voormalige afgevaardigde Mary Peltola van Alaska, die de zittende Republikeinse senator Dan Sullivan uitdaagt, bracht bijna $900.000 binnen van donoren uit Californië die minstens $200 hadden bijgedragen. Donoren uit Alaska droegen in dezelfde periode iets meer dan $ 520.000 bij aan Peltola.
Twee van de drie leidende Democratische kandidaten in de open race voor de Senaat in Michigan, vertegenwoordiger Haley Stevens en arts Abdul El-Sayed, meldden dat ze meer ontvingen van donoren uit Californië dan van donoren in Michigan. Californië was de op een na grootste steunbank voor de andere Democratische topkandidaat, staatssenator Mallory McMorrow.
En in Nebraska ontving de onafhankelijke Dan Osborn, die de zittende Republikeinse senator Pete Ricketts uitdaagt, 80.000 dollar meer van bekende Californische donoren dan van Nebraskans.
Volgens de analyse van The Times van de indieningsgegevens hebben tientallen donoren uit Californië aan ten minste vijf Senaatskandidaten in het hele land gedoneerd.
Burbank-toneelschrijver en scenarioschrijver Winnie Holzman heeft in negen belangrijke races gedoneerd aan Democratische kandidaten en zei dat ze geïnspireerd was om aan hen – en andere kandidaten en politieke groeperingen – te geven vanwege zorgen over het beleid van de regering van president Trump en wat zij ziet als een schending van de wet.
“Dit gaat niet alleen over wie er in de Senaat zit,” zei Holzman, die het script schreef voor het toneelstuk “Wicked” en mede-schreef aan de verfilmingen ervan. “Maar als er nu voldoende Democraten in de Senaat zouden zitten, zouden er veel meer mogelijkheden zijn om hierop terug te dringen.”
De indrukwekkende fondsenwerving door de Democraten brengt een belangrijk voorbehoud met zich mee.
De twee meest prominente politieke commissies die de kandidaten voor de Republikeinse Senaat steunen – het aan de partij gelieerde Nationale Republikeinse Senaatscomité en het Senaatsleiderschapsfonds super PAC, hebben deze cyclus beide rivaliserende Democratische groepen met een aanzienlijke marge overtroffen.
Voor de NRSC heeft een voordeel van $11,5 miljoen op het gebied van fondsenwerving sinds begin 2025 zich vertaald in een bescheiden voordeel van $2 miljoen in contanten op de bank tot eind februari, vergeleken met het Campaign Committee van de Democratische Senatoren.
Maar het Senate Leadership Fund, dat onbeperkte hoeveelheden contant geld van donoren kan accepteren, had eind maart 91,6 miljoen dollar meer te besteden dan de Democratische rivaal Senaat Majority PAC.
En de pro-Trump super PAC MAGA Inc. had eind februari een verbluffende $312 miljoen op de bank staan.
Geld dat wordt ingezameld door kandidaat-campagnecommissies brengt echter enkele voordelen met zich mee ten opzichte van geld dat door andere commissies wordt ingezameld. Het belangrijkste is dat kandidaten advertenties tegen lagere tarieven kunnen kopen dan andere politieke commissies.
Dat is een belangrijk onderscheid in een jaar waarin de advertentie-uitgaven in de Senaatsraces naar verwachting boven de 2,8 miljard dollar zullen uitkomen.
De Senaatskaart
Hoewel politieke analisten verwachten dat de Democraten waarschijnlijk goed zullen presteren in de races voor het Congres – waarbij de eerste tekenen wijzen op een sterke mogelijkheid dat de partij de controle over het Huis van Afgevaardigden terugkrijgt – zou het winnen van de controle over de Senaat een een veel grotere orde.
“De Senaat zal worden gewonnen of verloren in rode staten”, zegt Kyle Kondik, hoofdredacteur van Sabato’s Crystal Ball aan het Center for Politics van de Universiteit van Virginia.
Zelfs in het beste geval voor de Democraten zouden ze, om de controle over de Kamer te heroveren, waarschijnlijk in ten minste twee staten zoals Iowa, Alaska, Ohio of Texas moeten winnen, die bij de presidentsverkiezingen van 2024 allemaal met dubbele cijfers naar Trump gingen.
Gezien de enorme bedragen die waarschijnlijk door beide partijen zullen worden ingezameld en uitgegeven, zei Kondik dat fondsenwerving een punt kan bereiken waarop de opbrengsten afnemen.
‘Je hebt natuurlijk liever meer dan minder, maar het daadwerkelijke effect is nogal discutabel,’ zei hij.
En de geschiedenis leert dat bekwaamheid op het gebied van fondsenwerving zich niet noodzakelijkerwijs vertaalt in electoraal succes in november.
Neem het voorbeeld van de Texaanse democraat Beto O’Rourke.
In zijn uitdaging van 2018 tegen de zittende Republikein Ted Cruz bracht O’Rourke meer dan $ 80 miljoen binnen, meer dan het dubbele van Cruz’s fondsenwerving van $ 35 miljoen.
Maar het was niet genoeg om het toenmalige congreslid uit El Paso over de top te krijgen.
O’Rourke verloor de race met ongeveer 2,5 procentpunten.
