Die van president Donald Trump onderhandelaars staan voor de zware taak om te proberen te overtuigen de voorzitter dat een deal die hij eerder heeft afgewezen hun beste optie is Iran.
Vorige maand gaf Trump aanvankelijk zijn zegen voor een zogenaamde ‘cash for uranium’-deal, waarbij de VS ongeveer 20 miljard dollar aan bevroren fondsen zouden vrijgeven in ruil voor het feit dat Iran zijn voorraad hoogverrijkt uranium zou overdragen, vertellen bronnen die bekend zijn met de zaak aan WIRED.
De onderhandelaars van Trump, vice-president JD Vance, speciaal gezant Steve Witkoff en Jared Kushner, de schoonzoon van Trump, kregen herhaaldelijk goedkeuring van de president terwijl ze in Islamabad waren, wat hen het vertrouwen gaf dat een deal dichtbij was.
Maar de deal strandde, deels omdat Trump door zijn team werd gewaarschuwd dat er een risico bestond dat hij Iran “pallets met contant geld” zou geven – een echo van zijn eigen vaak geuite kritiek op De Iran-deal van Barack Obama– en hij trok de stekker eruit, zeiden de bronnen.
Alleen is dat nu opnieuw de hoeksteen van het huidige voorstel.
De huidige onderhandelingen over een memorandum van overeenstemming dat als leidraad kan dienen voor de gesprekken over een nucleair akkoord waarbij Iran zijn voorraad hoogverrijkt uranium overdraagt, en een moratorium op verdere uraniumverrijking voor een periode van twaalf tot vijftien jaar, aldus Axios eerder gerapporteerd.
In ruil daarvoor zouden de VS een combinatie van miljarden aan verlichting van de sancties aanbieden en de geleidelijke vrijgave van bevroren fondsen nadat ze controle hebben gekregen over het verrijkte uranium, om het te vernietigen of te vermengen zodat het niet kan worden gebruikt voor een kernwapen.
Hoewel een memorandum van overeenstemming Iran aan tafel zou kunnen krijgen, verschilt dat raamwerk niet wezenlijk van wat eerder in Islamabad werd besproken en verworpen door Trump, die de afgelopen weken herhaaldelijk aan adviseurs heeft verteld dat hij tegen het sturen van geld naar Iran is, vertellen bronnen aan WIRED.
Sommige adviseurs van Trump zeggen dat de beslissing of Trump het raamwerk uiteindelijk zal zegenen waarschijnlijk zal neerkomen op hoe graag hij een deal wil. Er zijn weinig opties om Iran te stimuleren, voegen ze eraan toe, en financiële hulp was de meest overtuigende.
“Ze zullen zoiets moeten doen, en het is beter dan de Obama-deal, dus hij moet het aanvaarden”, zei een Trump-adviseur op voorwaarde van anonimiteit, verwijzend naar het Joint Comprehensive Plan of Action. Trump heeft die deal lange tijd bekritiseerd vanwege de bepalingen die vergelijkbaar zijn met de bepalingen die momenteel ter discussie staan, zoals een zonsondergangsclausule over nucleaire verrijking en het opheffen van enkele sancties door de VS.
Ondanks alle machinaties in de West Wing is het niet onopgemerkt gebleven in de sfeer van Trump dat enkele van zijn topspelers opvielen tijdens hun afwezigheid in Iran, aldus twee regeringsfunctionarissen die bekend zijn met de zaak.
Marco Rubio, de minister van Buitenlandse Zaken en nationaal veiligheidsadviseur, maakte deel uit van de groep die Trump adviseerde over Iran en, fysiek gezienbrengt het grootste deel van zijn tijd door in zijn kantoor in de West Wing met uitzicht op West Executive Avenue in plaats van op het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Rubio wilde de verslaggevers dinsdag graag informeren, maar hij deed dat alleen op verzoek van het Witte Huis, zei een persoon die bekend was met de zaak, waarbij zijn adviseurs op hun hoede waren voor zijn betrokkenheid bij onderhandelingen met Iran die net zo gemakkelijk konden ontrafelen als slagen.
Gezien het neerwaartse risico zegt Rubioworld zelfs dat ze verrast waren dat Vance vroeg om deel te nemen aan de gesprekken met Iran – een bewering die werd ontkend door mensen die dicht bij de vice-president stonden, die zeiden dat hij daartoe opdracht had gekregen van Trump.
Rubio richtte zich in plaats daarvan meer op Cuba en op Venezuela, waar assistent-minister van Buitenlandse Zaken Caleb Orr betrokken is geweest bij het toezicht op nieuwe private equity-investeringen om de olie-infrastructuur van het land weer op te bouwen.
