De aanhoudende dominantie van superheldenfilms heeft veel gevolgen voor de toekomst van het genre. In de eerste plaats betekent dit dat de oorsprongsverhalen vrijwel achterhaald zijn, vooral voor personages die al meerdere avonturen op groot scherm hebben beleefd. Spider-Man is bezig aan zijn vierde live-action-run (als je meetelt 1977 Geweldige Spider-Man), en toen hij in 2016 Marvel’s Cinematic Universe binnenstapte, ging Marvel ervan uit dat zijn afkomst als een overtolligheid zou aanvoelen. De meesten weten dat de zachtaardige Peter Parker wordt gebeten door een radioactieve spin, en dat de relatie tussen zijn krachten en de verantwoordelijkheid die daarmee gepaard gaat van cruciaal belang was voor zijn superheldencredo. Daarom, als we elkaar ontmoeten de vers opnieuw opgestarte webslinger (gespeeld door Tom Holland) in Kapitein Amerika: Burgeroorlogis het Tony Stark van Robert Downey Jr. die het grootste deel van zijn achtergrondverhaal in een snelle notendop levert.
Die introductie was logisch voor een toch al drukke Avengers-film, en het vormde een prima basis voor Peter’s eerste solofilm, Thuiskomst. Tien jaar later zijn de tekortkomingen in de oorsprong van deze Spider-Man echter duidelijk. Burgeroorlog stuurde Spidey terug naar het MCU en beweerde dat hij altijd achter de schermen aanwezig was. Maar hij werd minder als een held op zichzelf geïntroduceerd dan als een aanhangsel van Iron Man, en naarmate zijn solo-avonturen voortduurden, kon Spidey zijn status als accessoire niet van zich afschudden. Geen weg naar huis maakte een slimme zet om Peter te ontdoen van alles waar hij van afhankelijk kon zijn, en nu zijn vierde optreden in de MCU, Gloednieuwe daggaat zelfs nog verder om te corrigeren Burgeroorlog’s fouten.
Gloednieuwe dag voldoet aan zijn uitgangspunt met een briljante retcon.
Marvel Studio’s
Amusement wekelijks heeft de eerste drie pagina’s van de Gloednieuwe dag script en annotaties van regisseur Destin Daniel Cretton, cameraman Brett Pawlak en ster Tom Holland vormden het decor voor deze nieuwe fase in Peters leven. Voor de allereerste keer is Peter ‘helemaal alleen’, met alleen zijn AI-assistent EV in de buurt om hem gezelschap te houden. Dat voelt als een overblijfsel van het mentorschap van Iron Man, maar het is niet de enige externe invloed die van belang is. Het nieuwe Spider-Man-pak is beïnvloed door Peters tijd met zijn alter ego’s uit parallelle universums, die allemaal handgemaakte kostuums dragen. “Echte stof, naden, rimpels”, schrijft Cretton.
Op andere manieren is Peter gedwongen een nieuw tijdperk van zelfvoorziening binnen te gaan. Hoewel hij nog steeds meer op technologie vertrouwt dan welke Spider-Man dan ook, is het geen aalmoes van een andere held. Onder beschrijvingen van een nieuwe fabrikant (eigenlijk “een 3D-printer op steroïden”) benadrukt Cretton de noodzaak om het te laten lijken op “iets dat gemaakt zou kunnen worden door een kindergenie met beperkte middelen.”
Peter is terug naar zijn roots en wordt gedwongen zijn gereedschap en kostuum zelf te bouwen. De omstandigheden die hem daar hebben gebracht zijn bitterzoet, maar ze zijn noodzakelijk. Het zien van de woorden ‘kind genie’ geassocieerd met deze versie van Peter voelt als een zwaarbevochten overwinning: het personage is altijd slim geweest, maar met zoveel hulp van andere helden hoefde hij zelden zijn intellect te buigen. Dit nieuwe normaal brengt Spider-Man op één lijn met de held waar we al jaren op wachten in de MCU: de sjofele underdog die rondkomt met zijn verstand en vindingrijkheid, van wie we slechts een glimp hebben opgevangen in Burgeroorlog. Zoals we ook in dit script leren, ‘is er iets aan het veranderen’ in hem, een metamorfose die waarschijnlijk zal duren Gloednieuwe dag in een wilde richting. Toch is het voldoende om te zien dat de fundamenten van Peter stilletjes (opnieuw) zijn verankerd, ten goede.
