Elk jaar op 17 april wordt de Palestijnse Dag van de Gevangenen herdacht om het lot van duizenden mannen, vrouwen en kinderen die in Israëlische gevangenissen worden vastgehouden, te herdenken.
De herdenking van dit jaar wordt onderstreept door het nieuwe Israël doodstraf wetdat zich uitsluitend richt op Palestijnen die veroordeeld zijn voor dodelijke aanvallen. Rechtengroepen hebben de maatregel een schending van het internationaal recht en inherent discriminerend genoemd. Het hoofd van de mensenrechten van de Verenigde Naties noemde het een mogelijke “oorlogsmisdaad”.
Volgens de groep voor de rechten van gevangenen worden nu bijna 10.000 Palestijnen vastgehouden in Israëlische gevangenissen in Israël en in bezet gebied. Addameer. Voor de Palestijnen zijn zij politieke gevangenen die vrijgelaten moeten worden.
Dit is wat we weten over de Palestijnse Dag van de Gevangenen en de situatie waarmee Palestijnen in Israëlische detentie worden geconfronteerd.
Wat gebeurde er op 17 april 1971?
17 april 1971 was de datum waarop Mahmoud Bakr Hejazi werd vrijgelaten tijdens de eerste gevangenenruil tussen Israël en Palestina.
In 1974 heeft de Palestijnse Nationale Raad (PNC) 17 april officieel uitgeroepen tot Palestijnse Gevangenendag.
Sindsdien fungeert het als een dag van nationale en internationale solidariteit, waarbij de Palestijnse strijd tegen de voortdurende bezetting van Palestijns land door Israël wordt benadrukt.
Hoeveel Palestijnen zitten er in Israëlische hechtenis?
Begin april zaten ruim 9.600 Palestijnen in Israëlische hechtenis. Van degenen die in hechtenis zitten:
- 3.532 zijn administratieve gedetineerden – vastgehouden zonder aanklacht of proces.
- 342 zijn kinderen.
- 84 zijn vrouwen.
- 119 zitten levenslange gevangenisstraffen uit.
Wat is administratieve detentie?
Administratieve detentie is een al lang bestaand Israëlisch beleid om Palestijnen – mannen, vrouwen en kinderen – zonder aanklacht of proces vast te houden voor perioden van zes maanden die voor onbepaalde tijd kunnen worden verlengd.
Terwijl Israël zegt dat het beleid de autoriteiten toestaat verdachten vast te houden en tegelijkertijd bewijsmateriaal te blijven verzamelen, zeggen critici en rechtengroepen dat het systeem op grote schaal wordt misbruikt en een eerlijk proces ontzegt.
Meer dan een derde (3.532) van de 9.600 Palestijnen die begin deze maand door Israël werden vastgehouden, werden vastgehouden onder administratieve detentie.
Waarom worden Palestijnse kinderen vastgehouden in Israëlische gevangenissen?
Israël is het enige land ter wereld dat kinderen voor militaire rechtbanken berecht, waarbij hen vaak hun fundamentele rechten worden ontzegd. Volgens Addameer werden deze maand 342 kinderen vastgehouden in Israëlische gevangenissen.
Sinds het uitbreken van de tweede Intifada in 2000 zijn ruim 12.000 Palestijnse kinderen vastgehouden door Israëlische strijdkrachten.
Volgens kinderrechtenorganisaties worden gearresteerde kinderen vaak onderworpen aan fysieke en psychologische martelingen. Ze worden ondervraagd zonder de aanwezigheid van een ouder of advocaat, en critici hebben Israël ervan beschuldigd hun detentie te misbruiken om hen tot informanten te maken en hun families financieel af te persen door hen te dwingen hoge boetes te betalen.
Wat voor soort processen krijgen de Palestijnen?
Palestijnse gevangenen worden berecht en veroordeeld door militaire rechtbanken in plaats van door civiele rechtbanken.
Het internationale recht staat Israël toe militaire rechtbanken te gebruiken in het gebied dat het bezet. In Palestina functioneert echter een dubbel rechtssysteem: Israëlische kolonisten die op de bezette Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem wonen, zijn onderworpen aan het Israëlische burgerlijk recht, terwijl de Palestijnen daar volgens het Israëlische militaire recht worden berecht in rechtbanken die worden geleid door Israëlische soldaten en officieren.
Wat is de nieuwe doodstrafwet?
Onder de nieuwe wet kunnen militaire rechtbanken de straf opleggen doodstraf over Palestijnen die veroordeeld zijn voor het doden van Israëli’s in daden van ‘terreur’. Deze wet zal niet dezelfde straf opleggen aan Joodse Israëli’s die veroordeeld zijn voor het vermoorden van Palestijnen, wat de juridische ongelijkheden versterkt die privileges verlenen aan Joodse burgers terwijl ze zich op Palestijnen richten.
De wet, die op 30 maart werd goedgekeurd en eind april van kracht moet worden, zal van toepassing zijn op Palestijnen van de Westelijke Jordaanoever die voor Israëlische militaire rechtbanken worden berecht, terwijl de genocide van Israël tegen de Palestijnen in de Gazastrook voortduurt.
De Palestijnse Autoriteit heeft het wetsvoorstel veroordeeld als “een oorlogsmisdaad tegen het Palestijnse volk”, en zegt dat het in strijd is met de Vierde Conventie van Genève, met name de bescherming die het garandeert voor individuen en de waarborgen voor eerlijke processen.
De rechtengroep B’Tselem wees er vóór de goedkeuring van het wetsvoorstel door de Knesset op dat het veroordelingspercentage voor Palestijnen die voor militaire rechtbanken worden berecht, ongeveer 96 procent bedraagt.
“De wet is zo geformuleerd dat deze alleen op Palestijnen is gericht. En het zal het doden van Palestijnen veranderen in een geaccepteerd en gemeenschappelijk strafinstrument via verschillende mechanismen”, aldus het rapport in een post op X.
“In veel gevallen zijn deze veroordelingen gebaseerd op ‘bekentenissen’ die zijn verkregen door druk en marteling tijdens ondervragingen”, aldus de groep.
Eén miljoen Palestijnen gevangen sinds 1967
Het detentiebeleid van Israël heeft decennialang een diepgaande invloed gehad op het leven van de Palestijnen. Volgens de Palestijnse Commissie voor Gedetineerden en Ex-Gedetineerdenzaken hebben Israëlische strijdkrachten sinds 1967 naar schatting een miljoen Palestijnen vastgehouden, oftewel ongeveer 20 procent van de Palestijnse bevolking. Statistisch gezien betekent dit dat één op de vijf Palestijnen ooit gevangen heeft gezeten.
Voor veel gezinnen zijn arrestaties onvermijdelijk geworden. Deze systemische praktijk heeft gemeenschappen gefragmenteerd, traumacycli in stand gehouden en wijdverbreide wrevel gegenereerd.
Terwijl de Israëlische arrestatiecampagne voortduurt, vrezen veel Palestijnen dat massale gevangenneming niet slechts een bijproduct van de bezetting is, maar een doelbewust controlemiddel. Voor de duizenden die momenteel achter de tralies zitten, blijft de vrijheid onzeker, net zoals dat al generaties vóór hen het geval was.
