Op het eerste gezicht lijkt “The Sheep Detectives” nergens op een klassieke moordmysterie-whodunit in Agatha Christie-stijl. Om te beginnen zijn de meeste Christie-mysteries (en de mysteries die nauw op haar lijken, zoals Rian Johnsons ‘Knives Out’-films) bevinden zich op één compacte locatie. Aan de andere kant zijn de meeste hoofdpersonages mensen en geen schapen. Naar deze specifieke verwaandheid wordt verwezen in de titel van de film, een directere naam dan auteur Leonie Swann koos voor haar bronroman, ‘Three Bags Full’. De titel van de film is echter geen schijnbeweging, aangezien de film opzettelijk een hybride is van een whodunit en een pratende dierenfilm. Om de mash-up nog duidelijker te maken, beschikt de film over een all-star cast van acteurs voor de schapenpersonages (onder andere Julia Louis-Dreyfus en Bryan Cranston lenen hun stem) en sterren voor de mensen op het scherm (Hugh Jackman, Emma Thompson, enz.).
Maar hoewel ‘The Sheep Detectives’ zichzelf met dit uitgangspunt de vrijheid gaf om elke gewenste richting uit te gaan, probeerden de filmmakers er een even sterke whodunit van te maken als alle klassiekers in dat genre. Dat was zeker de bedoeling van regisseur Kyle Balda, zoals hij mij vertelde tijdens een recent interview voor /Film. Hoewel de film zich afspeelt in en rond een klein stadje op het Engelse platteland, omringd door idyllische, pastorale landbouwgronden, probeerde Balda het gevoel van mysterie, dreiging en intriges van het verhaal levend te houden. Zoals de regisseur mij uitlegde, was het geheim om dit te bereiken het eeuwenoude gezegde: locatie, locatie, locatie.
De boerderij in The Sheep Detectives was slim afgesloten
Over het algemeen beschouwt niemand een boerderij als een claustrofobische, afgesloten ruimte waar om elke hoek gevaar loert (maïsvelden is een andere zaak). Toch wist Balda dat een van de principes van een goede whodunit de spanning is die de personages opwekken in de wetenschap dat er een moordenaar in hun midden is. Zoals hij uitwerkte:
“Als ik aan films van Agatha Christie denk, of aan welke moordmysteriefilm dan ook, heb je vaak het gevoel alsof je opgesloten zit in een huis met de moordenaar, een van ons is (de moordenaar). Of denk aan ‘Clue’ of iets dergelijks, ook al is het meer komisch, en dat geeft je ook een idee van het mysterie. Dus ik zat visueel na te denken over hoe ik dat met de locaties kon doen.”
Er zijn verschillende manieren waarop Balda te ver had kunnen gaan in zijn poging dit gevoel van mysterie op te roepen. Zelfs zoiets als de hele boerderij omringd hebben door een imposant hek zou de bedoeling een beetje te voor de hand liggend hebben gemaakt. In plaats daarvan was Balda’s oplossing nogal ingenieus, en het enige dat erbij betrokken was, was het juiste perspectief:
“Dus (Hugh Jackman’s personage) de boerderij van George, ook al is deze heel landelijk en lijkt het erg op glooiende groene heuvels, voor mij was het heel belangrijk dat we geen boerderij hadden met een heel sterke horizonlijn waar je andere steden en andere nederzettingen en dat soort dingen kon zien, om het te laten lijken alsof zelfs de boerderij zelf omsloten was als een moordmysterie in een afgesloten kamer.”
Deze keuze spreekt echt tot de visuele bekwaamheid van Balda, omdat het blijk geeft van begrip van hoe het menselijk oog en de menselijke geest in samenhang met elkaar werken. Met andere woorden, hij weet dat we een omheining niet letterlijk hoeven te zien, maar dat we er alleen maar de illusie van nodig hebben.
De stad in The Sheep Detectives bevat voor elk personage een symbool
Een van de geneugten van “The Sheep Detectives” is hoe groot het ensemble is. Toch had dat een probleem kunnen zijn als het om de film ging climaxmoment in “Thin Man”-stijl waarin de moordenaar wordt onthuld. In de meeste whodunits met “afgesloten kamers” is de groep verdachten meestal klein, of één voor één kleiner. “The Sheep Detectives” is geen film met een hoog aantal lichamen, dus Kyle Balda moest proberen een manier te vinden om niet alleen zijn personages in de climax te betrekken, maar ook het gevoel van de verschillende omgevingen waar ze vandaan komen. Gelukkig kon hij in Engeland een echte stad vinden die (grotendeels) aan zijn behoeften voldeed:
“En dan het stadje Denbrook, dat eigenlijk Hamilton is op het Engelse platteland, dat ook heel mooi in een vallei ligt. (…) Wat geweldig was (was) de kerk, die een heel belangrijke locatie is, en hoe alles met elkaar in verband stond. Het enige dat ontbrak was het politiebureau, waar we een soort ander gebouw in een politiebureau moesten veranderen. Maar wanneer agent Tim (Nicholas Braun) aan het einde zijn grote Poirot-achtige toespraak houdt, ben je omringd door – je kunt de glooiende heuvels zien in de verte zie je de kerk, de herberg, het politiebureau, alle gebouwen die symbolen zijn van alle personages, ze bevinden zich allemaal in dezelfde ruimte, dus je kunt alle relaties daar zien.
Nogmaals, het meeste publiek dat de film voor de eerste keer bekijkt, zou deze details waarschijnlijk niet opmerken. Toch zorgt hun integratie en slimme constructie ervoor dat de film veel meer aanvoelt als een klassiek voorbeeld van zijn genre. Voor filmliefhebbers die verliefd zijn op het filmvak: dit is ons type schaap.
“The Sheep Detectives” speelt nu overal in theaters.
