Pete Yorn verhuisde bijna precies dertig jaar geleden naar Los Angeles.
“Ik herinner me dat het 16 mei 1996 was – misschien drie weken nadat ik afstudeerde aan Syracuse”, zegt de zanger en songwriter die bekend staat om zijn slimme, tedere folkrockstijlen. “Dat betekent dat ik hier langer woon dan waar dan ook. Maar als mensen vragen waar ik vandaan kom, zeg ik nog steeds dat ik uit New Jersey kom.” Hij lacht. “Ik denk dat ik me heel sterk identificeer met mijn opvoeding.”
In Sunday Funday geven LA-mensen ons een play-by-play van hun ideale zondag in de stad. Vind ideeën en inspiratie over waar te gaan, wat te eten en hoe je van het leven kunt genieten in het weekend.
Ondanks zijn trots op Jersey, is Yorns debuutalbum uit 2001, ‘Musicforthemorningafter’, doordrenkt van zijn ervaringen als jonge transplantatie die beweegt en trilt in een drukke sociale scene in LA. Hij vergelijkt hem nu met de klassieke ‘Swingers’-film van Doug Liman – ’tenminste als je het swingdansen wegneemt’, zegt hij. “Maar het rondrijden en naar feestjes gaan – het waren allemaal dezelfde dingen.” (Yorn’s oudere broers, Kevin en Rick, zijn beide prominente spelers in de entertainmentwereld.)
De zanger, die 51 is, is dit jaar onderweg om “Musicforthemorningafter” in zijn geheel uit te voeren ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van de LP; hij speelt ook nummers uit de rest van zijn carrière, waaronder een duo-plaat uit 2009 die hij maakte met zijn vriend Scarlett Johansson. Op 24 juli brengt hij zijn twaalfde studioalbum uit, ‘All the Beauty’. Hier onderbreekt hij zijn routine voor een zondag in zijn geadopteerde geboorteplaats met zijn vrouw, sieradenontwerper Beth Kaltman, en hun 10-jarige dochter.
07.00 uur Opstaan en dineren
Ik word als een 6:45 of 7 wakker, alleen maar omdat ik gewend ben mijn dochter elke dag naar school te brengen. Ik eet graag meteen, en ik eet elke dag dezelfde twee dingen: yoghurt met bevroren bessen, of er is nachtelijke haver die Mush heet. De bosbessenmush – ik kan er geen genoeg van krijgen. Dat eet ik ook vóór mijn shows. Ik ga naar een locatie en de mensen zeggen: “Wat wil je eten? We hebben een prachtig menu”, en ik zeg: “Ik neem gewoon de Mush.”
10.00 uur Paardrijden
Zondag is meestal een dag voor iets met mijn dochter. Ze is dol op paardrijden – ze is veel moediger dan ik – dus ik zal haar naar deze schuur in de buurt van Bell Canyon brengen, die volgens mijn vrouw in Ventura County ligt. Ik zei: ‘Echt niet – Ventura County ligt ver daarboven.’ En inderdaad, er is een zuidelijk puntje van Ventura, zo’n 25 minuten van mijn huis, de 101 op. Hoe dan ook, ik ga en ik zal haar zien paardrijden. Ik zal eerlijk zijn: ik ben elke keer erg nerveus. Maar mijn vrouw is opgegroeid met paardrijden, en mijn dochter is er dol op. Ze kan heel wispelturig zijn, maar dit is één ding dat vastzit.
Nu zou ik moeten zeggen: als het NFL-seizoen is, kan ik voetbal niet overslaan. Ik ben een grote Raiders-fan – het is verschrikkelijk. Dus als er een belangrijke wedstrijd is, heb ik mijn Sunday Ticket op mijn telefoon en kijk ik wat er aan de hand is. Maar dat is prima, het wordt begrepen.
12.00 uur Retailtherapie
Na het paard gaan we misschien naar deze plek in Van Nuys, genaamd IJsland. Het is ironisch omdat het haar droomreis van mijn vrouw is om naar IJsland te gaan, en het dichtstbij dat we daar nu komen is een ijsbaan. Of ik ga graag naar het Fashion Square-winkelcentrum (in Sherman Oaks) – ik weet niet of het een overblijfsel is van het opgroeien in New Jersey of dat het me gewoon het nostalgische gevoel geeft om met mijn ouders in het winkelcentrum te zijn. Ik hoef niet eens iets te kopen. Ik bedoel, het kan zijn dat ik uiteindelijk iets moet kopen – geen Labubu omdat dat voorbij is, maar een soort kawaii-dier. Ik vind het gewoon leuk dat het winkelcentrum nog steeds bestaat in een tijd waarin het voor iedereen zo gemakkelijk is om alles op zijn telefoon te kopen. Mijn dochter zei: “Ho, kun je naar binnen gaan en dingen aanraken?”
15.00 uur Guilty pleasure
Hier is een ondeugende: er is een kleine bakkerij vlak bij Ventura Boulevard genaamd Schazti’s, en ze hebben een chocolade-bananenpudding die belachelijk. Het wordt geleverd in een papieren bekertje.
18.00 uur Tijd om te dineren
Als het Football Night in Amerika is, bestellen mijn vrouw en dochter Japans, Chinees of Thais. Als ze hun zin zouden krijgen, zouden ze dat waarschijnlijk elke dag bestellen – ze zijn geobsedeerd. Soms eet ik gewoon een kom ontbijtgranen en is het klaar. Als er geen spel is, is het Smoke House in Burbank een coole plek om naartoe te gaan die er altijd al is geweest. Ik had het altijd gezien, maar was er tot een paar maanden geleden nog nooit geweest. Gewoon een klassieke, ouderwetse plek: steak is geweldig.
22.00 uur Langzaam voor show
Ik ga vroeg naar bed omdat ik weet dat ik vroeg op moet zijn om mijn dochter naar school te brengen, wat mijn favoriete bezigheid is als ik thuis ben. Ik wil het niet missen. Ik ben me er heel goed van bewust hoe snel ze volwassen wordt, en ik ken mij: ik zal verdrietig zijn als het voorbij is. We kijken misschien naar een programma of een film, maar na ongeveer 10 minuten voel ik mijn ogen zwaar worden. Het kost me nogal wat nachten om door een aflevering heen te komen.
