Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Het is niet ongebruikelijk dat je typische rampenfilm een niet-menselijke antagonist heeft in de vorm van een vijandige buitenaardse overname, of zelfs een komeet die richting de aarde raast. Het drama waar we zo wanhopig naar verlangen, presenteert zich vaak als een conflict tussen overreikende overheidsinstanties en burgers die met elkaar in conflict komen in hun pogingen om een onbekende natuurkracht te bestrijden. In het geval van 2022 Maanvalkrijgen we niet veel behalve “de maan is iets van plan, en we moeten het doden.”
Dit Roland Emmerich (Onafhankelijkheidsdag) De geregisseerde film kan worden omschreven als een B-film met een budget van $ 150 miljoen. De speciale effecten en cinematografie zijn behoorlijk indrukwekkend, maar het scenario laat veel te wensen over. Ondanks Maanval’s tekortkomingen, het is ongelooflijk leuk om naar te kijken, en leunt aan bij alle sciencefiction-rampenfilmbeats die we allemaal kennen en waar we van houden.
We moeten de maan doden!
Maanval’s Het verhaal begint in 2011, wanneer Brian Harper’s (Patrick Wilson) Space Shuttle, de Endeavour, wordt aangevallen door een onbekende anomalie waarbij een van zijn bemanningsleden om het leven komt en de ander bewusteloos achterblijft. Bij zijn terugkeer naar de aarde wordt Harper onmiddellijk in ongenade gevallen door NASA omdat er geen andere getuigen van de ramp waren, waardoor iedereen geloofde dat hij verantwoordelijk was voor het incident.
De rest van Maanval speelt zich tien jaar na het incident af en we leren dat iedereen Harper iets serieuzer had moeten nemen. Harper, die nauwelijks huur kan verdienen, maar op de een of andere manier toch een besteedbaar inkomen heeft om in zijn garage aan klassieke auto’s en motorfietsen te werken, verdient een bescheiden inkomen door als voormalig astronaut te spreken in het openbaar.
We vernemen dat Harper vervreemd is van zijn tienerzoon Sonny (Charlie Plummer), die in de gevangenis zit en op zijn proces wacht nadat hij in een veelbesproken snelle achtervolging met de politie terechtkwam. Hoewel Maanval Dit secundaire plot is hard nodig om het verhaal herkenbaar te maken, het besteedt te veel tijd aan het proberen drama op aarde te vestigen, en het voelt meer als een bijzaak dan als een primaire bron van spanning.
Tegelijkertijd zorgt het gekibbel tussen Harper, zijn ex-vrouw Brenda (Carolina Bartczak) en haar nieuwe echtgenoot Tom (Michael Pena) voor een gezonde hoeveelheid komische verlichting. Ondertussen voert complottheoreticus KC Houseman (John Bradley) zijn eigen onderzoek uit en doet hij een schokkende ontdekking over de maan die de aanvankelijke beweringen van Harper bevestigt.
Houseman heeft reden om aan te nemen dat de maan een door de mens gemaakte megastructuur is die wordt aangedreven door een witte dwergster, en vermoedt dat de maan uit zijn baan is geslagen, waardoor onregelmatige seismische en zwaartekrachtactiviteit op aarde ontstaat.
NASA doet een soortgelijke ontdekking en wil de kwestie geheim houden. Maar Houseman plaatste zijn bevindingen al op sociale media en veroorzaakt meteen een wereldwijde paniek, die voortduurt Maanval in zijn derde acte.
Harper past bij Jocinda Fowler (Halle Berry), het andere overlevende lid van het incident in 2011, en Houseman. Ze trotseren de logica op elke denkbare manier als ze aan boord gaan van een raket met ernstig beschadigde motoren, en hun doel is om alles wat zich in de maan bevindt op te blazen en de verstoringen te veroorzaken.
Op dit punt Maanval opereert op twee fronten: de ruimte en de aarde. Omdat ze reden hebben om aan te nemen dat de maan de aanwezigheid van elektronica kan detecteren, vertrouwt de bemanning op Houseman’s direct berekende vliegroutes zonder begeleiding van een navigatiesysteem aan boord. Gelukkig is Houseman behoorlijk goed in wiskunde en kunnen ze hun missie voortzetten zoals bedoeld.
Terug op aarde raakt Sonny opnieuw betrokken bij een snelle achtervolging, maar deze keer snelt hij weg van plunderaars die zijn zuurstoftanks willen. De achtervolgingssequenties tarten ook de logica, omdat de zwaartekracht van de maan lijkt te kiezen welke objecten (en mensen) rondgegooid worden.
In een klassiek ‘race tegen de klok’-scenario, Maanval springt lukraak tussen deze twee instellingen gedurende de rest van de film, probeert een mooie buiging te maken voor het verhaal, terwijl hij ook probeert het einde open te laten voor een korte pauze. vervolg.
Wat critici zeggen over Moonfall
De ongelukkige realiteit is dat Maanval zal waarschijnlijk geen vervolg krijgen vanwege hoe slecht het aan de kassa is gebombardeerd. Met een budget van 150 miljoen dollar, Maanval verdiende slechts $ 67 miljoen bij de release. In werkelijkheid, Maanval verloor naar verluidt $ 139 miljoen als je de marketing- en distributiekosten meetelt.
De film presteerde niet alleen slecht aan de kassa, hij werd ook kritisch gefilterd bij de release en kreeg een kritische score van 35 procent op Rotte Tomaten.
Maanval kan heel goed een mislukte poging zijn geweest om de glorie opnieuw te creëren Onafhankelijkheidsdagmaar het is nog steeds een zeer vermakelijke rampenfilm die je aandacht verdient. Hoewel het uitgangspunt zeer gebrekkig is, levert het nog steeds een bevredigende hoeveelheid actie en komische verlichting tussen anderszins zeer voorspelbare beats.
Op het moment van schrijven is Maanval is niet beschikbaar voor streaming, maar kan op aanvraag worden bekeken YouTube, AppleTV+, Amazon Prime-videoEn Fandango thuis.
