De grootste van Noord-Amerika forensenspoorwegsysteem wordt geconfronteerd met een mogelijke sluiting nu de deadline voor het bereiken van een deal nadert vakbondsarbeiders afwenden een staking.
De Long Island Rail Road, die de oostelijke buitenwijken van New York City bedient, onderhandelt al maanden over een nieuw contract met arbeidsfunctionarissen die locomotiefingenieurs, machinisten, seingevers en ander treinpersoneel vertegenwoordigen.
Een staking werd in september tijdelijk afgewend toen de regering van president Donald Trump bereid was te helpen. Deze inspanningen eindigden zonder een akkoord, waardoor beide partijen 60 dagen kregen – eindigend op zaterdag om 0:01 uur – om opnieuw te proberen hun meningsverschillen op te lossen voordat de vakbond wettelijk mocht staken of de organisatie werknemers kon buitensluiten.
Vijf vakbonden die ongeveer de helft van het 7.000 man tellende personeelsbestand van het treinsysteem vertegenwoordigen, waarschuwden deze week dat de deadline van zaterdag naderde.
De LIRR is de drukste forenzenspoorlijn in Noord-Amerika en vervoert elke weekdag ongeveer 250.000 klanten. De LIRR-werknemers gingen voor het laatst in 1994 in staking, gedurende ongeveer twee dagen. In 2014 liepen de arbeiders bijna weg voordat de toenmalige regering de regering verliet. Andrew Cuomo bereikte een akkoord met de vakbonden.
De Metropolitaanse Transportautoriteitdat toezicht houdt op de LIRR en andere regionale transitsystemen, heeft gezegd dat het tijdens de ochtend- en middagspits gratis maar beperkte pendelbussen zal aanbieden. Het bureau zegt dat de shuttles zullen vertrekken van aangewezen LIRR-treinstations naar metrohaltes in de New Yorkse stad stadsdeel Queens.
Regering Kathy Hochul heeft er bij LIRR-rijders op aangedrongen om indien mogelijk vanuit huis te werken, aangezien de gratis shuttles bedoeld zijn voor essentiële werknemers en degenen die niet kunnen telewerken. De Democraat hekelde maanden eerder de LIRR-vakbonden vanwege ‘hebzuchtige vragen’ die ‘de lokale economie dreigen te destabiliseren’.
Maar er zijn deze week tekenen van vooruitgang in de onderhandelingen.
Maanden geleden had de MTA aan de vakbonden een loonsverhoging van 9,5% over drie jaar voorgesteld, in lijn met waar de andere vakbondswerkers van het systeem al mee hebben ingestemd. De vakbonden hielden echter vast aan een nieuwe jaarlijkse salarisverhoging van 6,5%, wat neerkomt op een totale loonsverhoging van 16% over vier jaar.
Maar na de bijeenkomsten achter gesloten deuren zei Gary Dellaverson, de hoofdonderhandelaar van de MTA, dat het agentschap de vakbonden aanbood wat volgens hen feitelijk zou neerkomen op een verhoging van 4,5% in het vierde jaar van het contract. Dat aanbod, zei hij, was in lijn met wat federale functionarissen hadden aanbevolen en zou komen in de vorm van forfaitaire betalingen in plaats van loonsverhogingen, zoals de vakbond wilde.
“Het verschil tussen die twee standpunten is niet onoverbrugbaar”, zei Dellaverson op een persconferentie. “Het is eenvoudig te omschrijven in termen van geld. Er zijn geen complexiteiten meer bij de partijen.”
Kevin Sexton, een woordvoerder van de vakbonden, erkende woensdag dat er ‘positieve bewegingen’ waren in de richting van een schikking, maar verwierp het idee dat een deal nabij was als ‘vergezocht’.
“We willen graag een overeenkomst bereiken die de stijgende kosten van levensonderhoud weerspiegelt”, zei hij. “Alles daarbuiten komt neer op een verlaging van de reële lonen.”
Woordvoerders van MTA reageerden donderdag niet onmiddellijk op e-mails waarin om commentaar werd gevraagd, maar de vakbond zei dat van de twee partijen werd verwacht dat ze de gesprekken later die avond zouden voortzetten en vrijdag opnieuw bijeen zouden komen als er nog steeds geen deal was.
Susanne Alberto, een personal trainer uit Long Island, zei dat ze al plannen heeft gemaakt met haar klanten in Manhattan om virtuele sessies te houden in het geval van een sluiting.
Ze zei dat de vakbond waarschijnlijk de overhand heeft, ook al vindt ze dat loonsverhogingen gebaseerd moeten zijn op functieverantwoordelijkheden en niet over de hele linie.
“De MTA gaat ten onder, en dat weten ze”, zei Alberto. “Waarom doen ze het niet gewoon nu, in plaats van te wachten tot vrijwel miljoenen mensen er hinder van ondervinden?”
Rob Udle, een elektricien die minstens vijf dagen per week gebruik maakt van de LIRR, zei dat hij waarschijnlijk zijn vakantiedagen zal gebruiken in plaats van de ‘nachtmerrie’ te moeten doorstaan van het pendelen naar Manhattan als de treindienst wordt stopgezet.
Als vakbondslid sympathiseerde hij met de zorgen over de betaalbaarheid van de vakbonden, maar zei dat hij het niet eens was met hun sterke wapentactieken.
‘Ik begrijp het, de kosten van levensonderhoud gaan omhoog en dat soort dingen,’ zei Udle terwijl hij op Penn Station wachtte op een trein naar huis. “Maar ze moeten niet iedereen gegijzeld houden om dit te doen. Er is een betere manier. Je beïnvloedt veel andere mensen.”
Volg Philip Marcelo op https://x.com/philmarcelo
—Philip Marcelo, Associated Press
