In 1995 bracht “Batman Forever” een nieuwe filmische Dark Knight naar de massa. Val Kilmer trok de kap daarna aan Michael Keaton besloot weg te lopen van Batmanen het bleef onduidelijk of het publiek deze nieuwe versie van de burgerwacht zou accepteren. Om te helpen heeft Batman-mede-maker Bob Kane het debuut van Kilmer gehyped door te beweren dat hij een “voorsprong” had die Keaton nooit had. In feite leek Kane te suggereren dat hij de voorkeur gaf aan Kilmer’s kijk op het personage – hoewel hij zich in de volledige hype-modus bevond toen hij dat deed.
“Batman Forever” blijft een over het hoofd geziene film die veel baanbrekender is en verdient lof dan de meeste mensen beseffen. In het algemene Bat-discours wordt deze film vaak verdoezeld, vooral omdat hij werd voorafgegaan door de baanbrekende Tim Burton-films en werd gevolgd door het debacle dat ‘Batman & Robin’ was. Maar ik was een kind in 1995. Ik herinner me de hype voor deze film en hoe betoverend het was om naar te kijken de HR Giger Batmobiel scheurend door Joel Schumachers neon Gotham op het grote scherm.
Een man die destijds zeker de verdienste van “Forever” inzag, was Bob Kane. Dat had hij natuurlijk leuk gevonden, aangezien hij een aanzienlijk belang in de film had. Desalniettemin was hij uitbundig in zijn lof voor Kilmer als zowel Batman als Bruce Wayne, waarbij hij zijn lichaamsbouw vergeleek met de manier waarop Kane zelf het personage tekende en de manier benadrukte waarop de ‘Top Gun’-acteur in staat was om meer ‘fysiek’ te zijn in de rol. Door dit te doen, slaagde hij er misschien onbewust in om zich aan te sluiten bij een weinig inzichtelijk contingent van de Batman-fandom.
Bob Kane vond Val Kilmer knapper en fysieker dan Michael Keaton
“Batman Forever” vertegenwoordigde een doelbewuste poging van Warner Bros. om de franchise daarna lichter te maken Tim Burton liet zijn gekke vlag wapperen in ‘Batman Returns’ uit 1992. Nieuwe regisseur Joel Schumacher kreeg de taak om de saga van galkwijlende pinguïns en ondode Catwomen te ontdoen. De nieuwe regisseur deed dat plichtsgetrouw – hoewel het de moeite waard is om op te merken dat zijn originele versie van de film, sindsdien de Schumacher-versie genoemd, een stuk donkerder was. Michael Keaton had er echter niets van, en stapte weg nadat hij hoorde wat Schumacher in gedachten had.
In zijn plaats kwam Val Kilmer, die absoluut fantastisch werk deed in de rol. Tenminste, dat dacht Bob Kane. De mede-maker van Batman, die vaak schaamteloos was als het om zelfpromotie ging, sprak Stripscène voor een speciale uitgave die wordt afgedrukt voordat “Batman Forever” in de bioscoop verschijnt. “Val Kilmer speelde echt in de rol”, legde hij uit. “Hij is erg Batman-achtig. Als Bruce Wayne is hij ultrazacht. Als Batman heeft hij een lichter uniform. Hij kan zich bewegen als hij zijn eigen stunts doet.”
Zijn vervolgopmerkingen waren iets controversiëler, waarbij Kane Keaton en Kilmer vergeleek. “Ik vind ze allebei erg leuk”, voegde hij eraan toe. “Zonder iets te kloppen wat Michael Keaton deed – hij deed het fantastisch met wat hij had – denk ik dat Val een beetje knapper en meer Bruce Wayne-achtig is.” Zonder Keaton te kloppen, is Val Kilmer knapper? Klinkt volkomen logisch, Bob. Kane zei verder dat hoewel hij “Michael niet genoeg kan prijzen voor wat hij deed”, Kilmer “een voorsprong heeft met zijn fysieke bekwaamheid”, waarbij hij opmerkte: “Hij lijkt meer op de Bruce Wayne die ik teken.”
De Batman Forever-promo van Bob Kane was op zijn best twijfelachtig
Hoewel Joel Schumacher heeft beweerd dat hij erg lastig was om mee samen te werken, Val Kilmer was een geweldige Batman die nog steeds zijn recht niet krijgt. Terwijl Bruce Wayne van Michael Keaton een sombere eenling was van wie je absoluut kon geloven dat hij een rubberen pak zou aantrekken om de misdaad te bestrijden, was Bruce van Kilmer een geloofwaardig gekwelde ziel die het soort verfijnde stedelijkheid en waardige uitstraling uitstraalde die je van een miljardair-genie zou verwachten. Om nog maar te zwijgen: hij had de mooiste kaak die ooit uit de kap stak. Het punt is dat beide acteurs uitstekend waren op hun eigen manier (hoewel Keaton zal altijd de beste Batman zijn voor kinderen van eind jaren ’80 en begin jaren ’90)
Hoewel Bob Kane duidelijk ‘Batman Forever’ probeerde op te krikken, moest er een betere manier zijn om dat te doen dan letterlijk te zeggen dat de nieuwe man knapper en groter is dan de vorige. Eind jaren ’80, Tim Burton moest vechten om Keaton te behouden toen zijn casting als Bruce Wayne/Batman tot verontwaardiging leidde van fans. Het lijkt erop dat stripboeklezers overal het gevoel hadden dat de 1,80 meter lange acteur simpelweg niet in het plaatje paste. Maar toen zijn in rubber geklede figuur voor de eerste keer door de rook naar het dak van Gotham daalde, viel elke nee-zegger stil.
Dit alles wil zeggen dat het opnieuw aanwakkeren van discussies over de vermeende fysieke tekortkomingen van Keaton om je nieuwe Batman-film een boost te geven, waarschijnlijk niet de beste manier voor Kane was om anticipatie op te bouwen voor ‘Batman Forever’. Maar nogmaals, dit was dezelfde man die er tientallen jaren lang niet in slaagde Bill Finger voldoende te crediteren voor zijn bijdragen aan de creatie van Batman, dus dat is niet zo verrassend.
