Google I/O 2026 was doodsaai. Sprekers spraken over AI – uiteraard – tokens, agenten en andere dingen die mij in slaap brachten. Totdat ik wakker schrok van Google’s Varun Mohan. Hij betrad het podium en gaf me een psychische klap waar ik niet op voorbereid was toen hij erbij kwam Noodlot in zijn deel van de presentatie.
Mohan liet zien dat Google zijn ontwikkelingsplatform Antigravity gebruikte om een besturingssysteem te bouwen vroeg hem om Doom te spelen als een soort kwaliteitstest. Dat kon niet omdat er geen video- en toetsenbordstuurprogramma’s waren, legde hij uit. Mohan vroeg Antigravity vervolgens om de benodigde stuurprogramma’s toe te voegen, wat gebeurde, waardoor hij Freedoom kon lanceren, de gratis open-source game gebaseerd op een van de meest invloedrijke videogames ooit gemaakt.
Doom is een fundamenteel first-person shooter-spel, vol actie om demonen te doden en over-the-top plezier, terwijl De I/O-presentatie van Google was een levenloze parade van ongevraagde AI-functies. Zoals Lori Grunin van CNET schreef in een overzicht van haar favoriete dingen van I/Oer was “veel … dat er op zijn best problematisch uitzag en in het slechtste geval dystopisch.”
De AI-ambities van Doom en Google liggen conceptueel zo ver uit elkaar dat het pijn doet om ze naast elkaar in dezelfde zin te horen. Die AI-tools zouden nooit de vindingrijkheid of creativiteit kunnen hebben die nodig is om zoiets duurzaams als Doom te bouwen.
Toen Id Software Doom in 1993 uitbracht, was het complexe levelontwerp een grote prestatie. De game bevatte verschillende landschappen, gesloten deuren, verborgen kamers en zelfs verschillende soorten hoogten binnen een level. Jaren voordat GoldenEye 64 zijn stempel drukte op het first-person shooter-genre, introduceerde Doom doolhoven van dood en vernietiging met krappe gangen en smalle schuilplaatsen, en de verlichting zorgde ervoor dat deze niveaus, gevuld met voldoende plekken waar vijanden zich konden verstoppen, echt eng aanvoelden. De vindingrijkheid van het levelontwerp is nog steeds aanwezig vandaag gestudeerd en blijft inspireren gemeenschappen van spelers en makers die niveaus ontwerpen en het spel aanpassen.
Varun Mohan van Google.
De art direction van Doom was ook uniek. Het combineerde sci-fi, fantasy en heavy metal-invloeden op een manier waardoor het geheel origineel aanvoelde. Het is in wezen een kruising tussen Dungeons & Dragons, Ridley Scott’s Alien en de band Slayer. Die creatieve visie hielp bij het vormgeven van talloze games die volgden. Ik kan me geen films als Event Horizon of games als Halo ooit gemaakt zonder Doom.
De huidige reeks AI-tools ontbeert echter de creativiteit die nodig is om grenzen te verleggen of iets te creëren dat blijvend invloedrijk aanvoelt. Deze gereedschappen zijn gebaseerd op het kettingzagen van vroegere werken tot gehakt en het opnieuw samenstellen ervan tot een simulacrum van nieuwigheid. Er komt geen vooruitdenken bij kijken, alleen afgeleiden van wat al is gemaakt.
Dat gebrek aan creativiteit kwam vooral duidelijk naar voren toen ik zag hoe presentatoren Gemini’s vermogen om (aantekeningen te controleren) e-mails te schrijven en ideeën voor gezinsactiviteiten te bedenken probeerden te hypen. Er was niets bijzonder inspirerend aan de technologie of de manieren waarop Google ons vertelde dat we deze konden gebruiken.
En zeker, Doom was een origineel spel dat leende van eerdere werken, maar het bouwde voort op die invloeden om iets nieuws en blijvends te creëren. Deze AI-tools hebben niet (en zullen dat ook nooit doen) de vindingrijkheid om iets te maken met de uithoudingsvermogen van Doom. In plaats daarvan geven ze ons gewoon versies terug van dingen die al zijn gemaakt, behandeld in een vreemde, griezelige glans.
Voor meer informatie over Google I/O 2026 leest u hier wat u moet weten Project Aura van Google en wat je moet weten Vraag het aan YouTube.
