‘Harry Potter’ zweeft op Cosm met fantastische, themaparkachtige effecten

Een cruciaal moment in het begin van ‘Harry Potter en de Steen der Wijzen’ doet zich voor wanneer Harry’s huis in de buitenwijken wordt overspoeld met acceptatiebrieven voor de Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus. Harry’s oom en tante hebben voorkomen dat dergelijke berichten de jonge tovenaar in spe bereiken, maar de koeriers van het internaat hebben er niets van.

Brieven stromen binnen vanuit de open haard en ramen en lijken bijna het huis te laten barsten. En toen ik de film onlangs bekeek in Inglewood’s Cosm, de thuisbasis van een allesomvattend bolvormig scherm met hoge resolutie, verwachtte ik half dat er een brief op mijn schoot zou vallen. Kosm gespecialiseerd in sportmaar is vrijgegeven drie samenwerkingen met Warner Bros. voor wat zij ‘ervaringsfilm’ noemt. Een ingelijst scherm met het originele werk uit 2001 van regisseur Chris Columbus is onaangeroerd, maar eromheen zijn nieuw toegevoegde digitale animaties ontworpen om de gasten te omhullen.

En in deze vroege scène met de “Tovenaarssteen” vlogen de letters in alle richtingen waar ik ook keek. Omhoog, omlaag, links en rechts: postberichten vlogen richting het middenscherm. Terwijl de wereld Daniel Radcliffe’s Potter en zijn familie omsingelde, gebeurde dat ook bij Cosm. Ik heb de visie van Cosm gezien “De matrix” En “Willy Wonka en de chocoladefabriek,” dus ik wist dat er geen brief mijn kant op zou komen, maar het zou je vergeven kunnen worden als je hun cocktail – met een thema natuurlijk – beschermde tegen omvallen.

Dat is de kracht van het gebogen scherm van Cosm, dat een gevoel van dimensie en soms zelfs beweging aan de film geeft. Beschouw Cosm misschien als een miniversie van De sfeer van Las Vegasmaar kleiner betekent niet minder ingrijpend. Nee, ‘Harry Potter en de Steen der Wijzen’ in Cosm’s handen is vaak behoorlijk groots, aangezien de eerste glimp van Zweinstein het gejuich opriep van het publiek op de openingsavond, de torens op de kliffen, een geromantiseerde draai aan middeleeuwse architectuur, die zo boven ons uittorent dat we onze nek zullen strekken. Alleen in de themaparken van Universal lijkt het paleis reëler en gastvrijer.

“Harry Potter and the Sorcerer’s Stone” arriveert bij Cosm tijdens een belangrijk jaar voor de franchise. Het is uiteraard de 25e verjaardag van de eerste film in de serie, en later dit jaar, op eerste kerstdag, komt er een nieuwe televisieserie gebaseerd op de populaire boekenreeks van auteur JK Rowling. in première gaan op HBOMax. Deze zomer, Harry Potter: Een Hogwarts Express-avontuur wordt geopend in het Southern California Railway Museum, zodat gasten het overgangsritueel van Wizarding World kunnen ervaren aan boord van een echte rijdende trein in het Inland Empire.

Al deze activiteiten vinden plaats terwijl Rowling het middelpunt is geworden verhit debat voor haar controverseel uitzicht op transvrouwen. Niets ervan leek echter de interesse van fans in de serie te beperken. De videogame ‘Hogwarts Legacy’ uit 2023 werd ondanks dat een enorme hit roept op tot een boycoten Universal Studios opende vorig jaar in Florida een merk nieuw themaparkland gebaseerd op de franchise in het Epic Universe-park, met als middelpunt de rit Harry Potter en de Slag bij het Ministerie, die vaak tot de langste wachttijden in het park leiden.

Bij de première van de film begin mei op Cosm werd Rowling weinig genoemd en behoorde ze niet tot de enorme lijst met namen die werden bedankt door studio- en Cosm-execs. “Harry Potter” anno 2026 kan misschien het beste worden gezien als een franchise die zijn maker is ontgroeid en een eigen leven is gaan leiden, en Cosm’s benadering is die van een liefdesbrief aan zijn vele fans, waarbij wordt erkend dat dit een magische, betoverende wereld is waarin generaties zich al lang willen onderdompelen.

Een klimaatscène in “Harry Potter en de Sorcerer’s Stone” is bij Cosm uitgerust met extra effecten.

(Kosmos)

Daarom zou ik ‘Harry Potter en de Steen der Wijzen’ rangschikken als de meest succesvolle van Cosm’s drie filmische interpretaties. Het onderwerp speelt zeker een rol, en hoewel Cosm succesvol is geweest in het matchen van de hoge energie van ‘The Matrix’ of de trippiness van ‘Willy Wonka’, kunnen Cosm en zijn partners – ervaringsbureau Little Cinema en effectenhuis MakeMake – hier eenvoudigweg genieten van sfeer. De trein naar Zweinstein is bijvoorbeeld bijzonder goed gedaan, schijnbaar tot in het oneindige uitgerekt. Ook de beroemde ‘sorteerhoed’-scène, waarin de tovenaars van Cosm de interne angst om een ​​rol toegewezen te krijgen contrasteren met de externe angst om dat voor een publiek te doen, waardoor de spelonkachtige aula van Zweinstein overdreven tot leven komt.

Cosm werkt het beste als het de locatie kan gebruiken om de illusie te wekken niet langer toeschouwer te zijn, als de ruimte zelf als een levend theater begint te voelen. Voel dit bijvoorbeeld wanneer Harry en zijn vrienden de bewegende trap betreden. Het frame van het scherm kan bewegen, waardoor een licht gevoel van desoriëntatie ontstaat wanneer de trappen zelf verschuiven. De portretten aan de muur, waarvan de personages af en toe tot leven komen, beginnen ons te omhullen. Cosm hanteerde hier enige terughoudendheid en liet ons raden welke ingelijste foto’s onze kant op zouden kunnen spreken of knikken.

Als er enige moeite zit in het werk van Cosm, is het dat er soms een vleugje meer zelfbeheersing mag zijn om de film zijn werk te laten doen. Het betreden van het verborgen magische hoekje van de Londense Wegisweg is een showcasemoment in de film van Columbus, en soms ook in de interpretatie van Cosm. Op straat cirkelen de winkels om ons heen, wat het krappe karakter van de buurt nog meer tot uitdrukking brengt. Het voelt meer dan ooit als een echte ruimte. In een intieme pub kan het invullen van de scène met lege tafels echter afleiden van de gehaaste, nerveuze aard van de oorspronkelijke bedoelingen van de filmmaker.

Maar we leven in een meeslepend tijdperk. Kunst is dat in toenemende mate gemaximaliseerd om ons te omvatten, en Cosm begrijpt dit moment goed. Opnieuw heeft de locatie het argument naar voren gebracht dat bioscoop kan aanvoelen als gemeenschappelijk, live-entertainment.