Blauwe Reiger is geen mysterie in de traditionele zin van het woord. Er is geen misdaad om op te lossen of moordenaars om te arresteren. In plaats daarvan onderzoekt het een gezin dat langzaam uit elkaar valt en een jong meisje dat in stilte alles om haar heen in zich opneemt – vooral haar oudere broer (Edik Beddoes), die een tikkende tijdbom lijkt die elk moment kan ontploffen.
Klinkt als een drama, toch? Goed, Blauwe Reiger is dat ook. Het zijn veel dingen: een meditatie over herinneringen, een portret van psychische aandoeningen en de kracht van verhalen vertellen om mensen en gebeurtenissen uit het verleden samen te brengen.
Dat maakt het de beste film uit 2026 die ik dit jaar tot nu toe heb gezien. Klein van opzet maar groot in de emoties die het in je oproept. Het is een zeer persoonlijke en technisch uitmuntende film over hoe we onze eigen familie nooit echt kunnen leren kennen, vooral niet degenen die ons het meest fascineren en bang maken.
Waar gaat ‘Blauwe reiger’ over?
Edik Beddoes in Blauwe Reiger
Janus FilmsDe eerste helft van Blauwe Reiger speelt zich af in de jaren negentig en volgt een jong gezin terwijl ze zich vestigen in hun nieuwe huis in British Columbia. Door de ogen van pre-tienerdochter Sasha (Eylul Guven), beseffen we dat er iets mis is met de oudste broer, Jeremy (Beddoes). Hij is afstandelijk en meestal stil, loopt altijd achter iedereen aan en negeert de bevelen van mama en papa. Geleidelijk aan komt er een verontrustender portret naar voren: Jeremy heeft een aantal psychologische problemen die de ouders hebben geprobeerd aan te pakken, maar het mocht niet baten.
Zeker, 2025 had veel ongelooflijke films, maar hoe zit het met een best-of-lijst gevuld met de films die ons echt aan het praten hielden – en niet alleen degenen die het meeste lawaai maakten in het seizoen? Begrijp ons niet verkeerd: Frankenstein, Hamnet, One Battle After Another en de rest van het andere Oscar-buzz-publiek verdienen absoluut hun moment, maar soms (…)
De tweede helft van Blauwe Reiger speelt zich decennia later af, met een volwassen Sasha (Amy Zimmer) werkt nu als maatschappelijk werker. Ze probeert nog steeds het mysterie van het gedrag van haar broer op te lossen en te begrijpen welk effect hij op haar en de rest van haar familie had. Wat is er met Jeremy gebeurd? Wat was de reden dat hij deed zoals hij deed? En hoe ging het gezin om met iemand die altijd meer een vreemdeling dan een familielid leek?
Wat maakt ‘Blue Heron’ tot een van de beste films van 2026 tot nu toe?
Eylul Guven in Blue Heron
Janus FilmsSchrijver en regisseur Sofie Romvari beantwoordt een aantal van deze vragen, maar niet allemaal. Eén van de belangrijkste punten van Blauwe Reiger is dat sommige mysteries nooit volledig kunnen worden verklaard, maar alleen kunnen worden opgelost, en dat is het geval met Jeremy. Al die jaren later wordt Sasha nog steeds achtervolgd door het gedrag van haar broer en hoe zelfs hij een gevangene in zijn eigen lichaam leek.
Ik zal eerlijk zijn: ik vreesde het moment dat dit materiaal sensationeel zou worden. We hebben jonge, gestoorde jongens als Jeremy eerder in de massamedia gezien, en ze worden bijna altijd afgeschilderd als schurken of boeman die onvermijdelijk een of andere daad van schokkend geweld uitvoeren, zoals een schietpartij op een school of een moord.
Dat is niet het geval bij Blauwe Reigerdie meer geïnteresseerd is in Jeremy’s gedrag en de reactie van zijn familie daarop dan in het weergeven van wat Jeremy daadwerkelijk doet – als hij überhaupt iets doet. Het is de mogelijkheid van het geweld dat Jeremy uitoefent, door zijn asociale acties en zijn weggegooide dreigementen die uit het niets lijken te komen, dat iedereen op scherp zet en ervoor zorgt dat zijn moeder en vader professionele hulp zoeken. Maar hun therapeut weet ook van niets, en wat ze overhouden is een kind met problemen van wie ze houden, maar dat een gevaar kan vormen voor hen en hun andere kinderen.
Vergevingsgezind maar niet vergetend
In verschillende interviews heeft Romvari bekend zoveel aspecten van Blauwe Reiger zijn autobiografisch. Dat is logisch als je ernaar kijkt, omdat achter de dubbelzinnigheid van de film de kracht van waarheid schuilt. Tegen het einde van de film confronteert de volwassen Sasha haar herinnering aan Jeremy frontaal.
Wanneer was de laatste keer dat je bang was tijdens het kijken naar een horrorfilm? En ik bedoel echt bang, het soort paniek dat je bijblijft lang nadat de film voorbij is. De nieuwe horrorfilm van A24, Undertone, doet precies dat. De Canadese film, die nu in landelijke bioscopen te zien is, bereikt wat weinig andere films in de (…)
Door middel van een reeks met een verhaal waarin de gaten worden opgevuld en een eenvoudige bewerking, breidt Romvari onze kennis over hem uit en geeft hem een moment van genade en vergeving. Er zit meer in Jeremy dan Sasha, of het publiek, ooit zal weten, maar wat achterblijft is een portret van een zoon, broer en jongen die net zo goed het slachtoffer was van zijn eigen gedrag als zijn familie.
Blauwe Reiger speelt momenteel in de theaters.
