Toen ik werkte op een typische, zakelijke 9-5 baanIk droomde van de dag dat ik kon freelancen. Ik wilde zo graag eigen baas zijn en een gevoel van autonomie en eigenaarschap voelen rond iets dat ik vanaf de grond af had opgebouwd.
Nu ik een freelance leven leid, terwijl ik het, zoals bij elke baan, geen seconde als vanzelfsprekend beschouw, is het niet perfect. Naast de voortdurende strijd om dingen zelf uit te zoeken – zoals de lastige taak van belastingen, die voor een freelancer veel complexer zijn – is er ook de voortdurende mentale gymnastiek van wat vrije tijd van het werk lijkt er echt op.
En het zijn niet alleen vakanties of ziektedagen – het idee van gezinsplanning is iets dat voortdurend in mijn gedachten rondzwemt.
Ik weet niet hoe gezinsplanning er voor ons uitziet
Dit soort planning is zeker niet het soort advies dat naar voren komt in artikelen over hoe je freelancer kunt zijn, of in de 500 woorden tellende LinkedIn-denkstukken over de vrijheid van zelfstandig ondernemerschap. Het verschijnt echter wel om 1 uur ’s nachts als ik wakker lig en me afvraag wat de toekomst brengt.
Persoonlijk natuurlijk, maar ook professioneel.
Mijn man en ik bevinden ons allebei op het punt in onze carrière waarop het nemen van langere vrije tijd niet iets is dat we allebei voor onszelf willen. Hij is een medische bewonerdus zijn schema is zijn eigen beest, en zeker niet het zijne. Hij krijgt twee weken ouderschapsverlof totdat de pieper weer aangaat en niet meer stopt. En ik krijg precies zoveel ouderschapsverlof als ik met mezelf onderhandel. Wat in een perfecte wereld net zoveel is als ik nodig zou hebben, maar in werkelijkheid waarschijnlijk helemaal niet veel is.
De auteur en haar man zijn van plan kinderen te krijgen, maar dat is moeilijk voor haar omdat ze freelancer is. Met dank aan Chloe Gordon Cordover
Freelancen heeft veel voordelen, maar het is moeilijk om plannen te maken voor onze toekomst
De vrije wereld biedt zoveel dat traditioneel werk niet biedt: flexibiliteit, autonomie, de mogelijkheid om vanaf de bank in mijn pyjama te werken zonder dat iemand mij veroordeelt. Dus als ik ’s nachts gestresseerd ben over de toekomst, voel ik me schuldig. Ik zou niets te klagen moeten hebben. Ik werk vanuit huis, ik kan mijn eigen uren kiezen, en de lijst met voordelen gaat maar door.
Maar er is ook geen HR-afdeling die mij door een verlofbeleid loodst, er is geen dekking voor arbeidsongeschiktheid op korte termijn, en er is niemand die mijn werklast opneemt terwijl ik in de pasgeboren mist zit.
Het feit dat er geen familie in de buurt is, maakt de zaken nog ingewikkelder
Wat het plannen van een gezin nog moeilijker maakt, is dat we geen familieleden in dezelfde stad hebben. Er zijn geen grootouders 20 minuten verderop. Geen zuster die langs kan komen. Het dorp waarvan iedereen zegt dat het nodig is, moeten we zelf bouwen.
Ik vraag me af hoe andere freelancers hiermee omgaan. Doen ze agressief geld besparen Eerst een jaar? Meer vaste klanten aannemen om een stabieler inkomen te creëren? Gewoon de sprong wagen en het daarna uitzoeken? Geen van deze opties is verkeerd, geen enkele is gemakkelijker dan de andere, en ik weet niet welke de juiste is voor mijn gezin.
Waar ik mee zit, is iets dat ik keer op keer heb gehoord als het gaat om het stichten van een gezin: er is geen perfecte tijd, en er is geen perfect plan.
Als freelancer zonder vangnet ouderschapsverlof of de nabijheid van mijn familie, ik kan alleen bepalen waar ik controle over heb, namelijk bewuster omgaan met klanten, sparen, gemeenschapsopbouw en eerlijke gesprekken voeren met mezelf en mijn man over wat we daadwerkelijk kunnen volhouden.
De vrijheid van freelancen is reëel. Ik ben er dol op. Maar de complexiteit is ook reëel. Ergens midden tussen deze twee waarheden komen velen van ons er gaandeweg achter.
