Er zijn veel tragedies in deze wereld waarover we geen controle hebben. Maar er zijn natuurlijk enkele gebeurtenissen waarbij het onze morele verantwoordelijkheid is ervoor te zorgen dat deze niet plaatsvinden. Daarom, toen ik dat ontdekte Gelukkigste seizoen krijgt wellicht een vervolgIk ben onmiddellijk gestopt met het aanvragen van uitstel voor mijn belastingaangifte (als iemand weet wat een formulier 1040 is, laat het me dan weten, trouwens) en begon dit te schrijven, mijn dringende pleidooi dat zo’n film niet tot stand kan komen.
Voor degenen die gezegend onbekend zijn, Gelukkigste seizoen was een lesbische kerstromcom die in november 2020 uitkwam. Geregisseerd door Clea DuVall met een scenario mede geschreven door haarzelf en Mary Holland, speelde de film wat misschien wel de blanke (en wit passerende) Gay Avengers was – onder meer Kristen Stewart, Mackenzie Davis, Alison Brie, Aubrey Plaza, Dan Levy, Jinkx Monsoon en BenDeLaCreme. Zeker, een film met deze winnende ingrediënten zou opgeteld de som der delen moeten zijn, of zelfs overschrijden. Lezer, ik kan niet genoeg benadrukken hoezeer dat niet het geval is.
Gelukkigste seizoen met in het bijzonder Stewart als Abby, die al bijna een jaar een relatie heeft met Harper Caldwell (Davis). Bij klassieke Kerstmis romcom-modeAbby is een Lesbenezer Scrooge wiens ouders dood zijn, dus nodigt Harper haar uit om de vakantie bij haar familie door te brengen. Er zit maar één piepklein addertje onder het gras: buiten het medeweten van Abby is Harper nooit als vreemd naar voren gekomen tegenover haar familie en daarom vraagt ze, voor de duur van hun verblijf daar, dat haar vriendin zich voordoet als haar ‘kamergenoot’. Bovendien was Abby van plan Harper op kerstochtend ten huwelijk te vragen. Natuurlijk is dit hele scenario bedoeld om te lachen, net zoals elke kerstfilm in een griezelige alternatieve realiteit bestaat. Maar zoals iedereen die in de positie van Abby heeft gezeten kan beamen, is er niets grappigs of mafs aan om weer in de kast te worden gedwongen ter wille van een partner die weigert om de boel te bemannen en er al uit te komen.
Om mijn eigen redenen wist ik dat toen ik keek Gelukkigste seizoen zou een surrealistische, diepgewortelde ervaring zijn. En toch, deels omdat ik in de slaapkamer van mijn kindertijd verbleef tijdens de piek van de COVID-lockdown, toen iedereen een beetje gek werd, voelde ik een zieke, kosmische verplichting om mezelf aan de film te onderwerpen. Omdat mijn ouders niet drinken, herinner ik me dat ik verwoed googlede naar “welk drankje kun je maken met whisky en melk”, de Ierse delicatesse ontdekte die bekend staat als scáiltín, en deze discreet brouwde voordat ik ging zitten voor een Zoom-kijkfeestje met vrienden. Daarom moet ik toegeven dat ik me heel weinig herinner van mijn kijkervaring, maar ik herinner me wel dat het op de een of andere manier zelfs nog pijnlijker was dan ik dacht dat het zou zijn. En ook dat scáiltín beter is dan je zou denken, in tegenstelling tot Gelukkigste seizoenwat verschrikkelijk was.
Voor alle duidelijkheid: ik ben al heel lang fan van Duvall, Plaza en Stewart, en ben over het algemeen voorstander van meer lesbische films die in de wereld bestaan, en ben er ook voorstander van dat deze creatievelingen meer verhalen mogen vertellen. We kunnen honderd verschillende ideeën bedenken voor dit sapphic power trio, en ik sta op het punt een hoop vrije tijd te hebben en dacht erover om een cursus scenarioschrijven te volgen, dus als je dit leest, bel me dan. Maar dit zijn donkere tijden voor The Community, zoals je inmiddels zeker weet als je deze website leest. A Gelukkigste seizoen Ik vrees dat het vervolg een ernstige onevenwichtigheid zou kunnen veroorzaken in een tijd waarin het LGBTQ+-evenwicht al zo delicaat is.
Ik slaakte een diepe zucht van verlichting toen ik erachter kwam dat dat een hels psychologisch experiment was Het ultimatum: vreemde liefde werd geschrapt, maar nu wordt ik geplaagd door een soortgelijke zorg, wetende dat een seconde Gelukkigste seizoen ligt misschien aan de horizon. Alsjeblieft, uit liefde voor fatsoen, dit kan niet gebeuren.
