Verhaal: De muzikale biopic volgt Michaël Jackson (Jaafar Jackson) vanaf zijn beginjaren als leadzanger van de Jackson 5 tot zijn solocarrière en opkomen als de King of Pop, terwijl hij zich losmaakt uit de ijzeren greep van zijn vader, Joe Jackson (Colman Domingo), om zijn eigen pad uit te stippelen. Beoordeling: Een biopic over de King of Pop maken die recht doet aan zijn talent, prestaties en beroemdheid is een gigantische opgave. Voeg daar de laag controverses en beschuldigingen aan toe, en je zou een dynamiethorloge verwachten dat je van het eerste tot het laatste frame verslaafd houdt. Directeur Antoine FuquaDe film van MJ voelt echter aan als een verkorte biografie die slechts een chronologische doorloop van MJ’s leven biedt. Het verhaal begint wanneer Michael pas tien is en al furore maakt als zanger van de Jackson 5 met zijn broers, onder leiding van een controlerende en beledigende vader. De rest van de film neemt de kijker mee langs de mijlpalen van zijn opkomst tot roem, waarbij zijn grootste hits als markering worden gebruikt. Dit is echter ook waar de film zichzelf verlost.Het verhaal voelt de hele tijd ploeteren, behalve de recreatie van de enorme chartbusters zoals Versla het, Billie Jean, En Thrillersamen met zijn liveconcerten, vanaf de Jackson 5 days tot zijn afscheidstournee met zijn broers. Deze worden zo meeslepend en opwindend opgevoerd dat het voelt alsof je naar het originele materiaal kijkt – dat vaak meer een korte film dan een videoclip was – of deel uitmaakt van de menigte tijdens het concert. Michaël brengt zijn reis in kaart van de wijk Gary, Indiana, naar het Encino-landhuis, door de lens van de uitbuiting en mishandeling van zijn vader. Daarnaast voelt het meer eerbiedig en gezuiverd dan een eerlijke hervertelling van zijn leven. Het maakt hem tot een gevoelige ziel, vanaf het kind dat verdwaald is in de wereld van Peter Pan en Neverland en dat een concertbezoeker met een andere beperking zich speciaal laat voelen. Zijn liefde voor dieren (huisdierchimpansee Bubbles, lama Louie, een giraffe, enz.) en empathie voor mensen en kinderen worden vergroot, terwijl de manier waarop de vermeende verslaving aan pijnmedicijnen begon en de onzekerheid over zijn uiterlijk alleen maar wordt verdoezeld. Je zou kunnen betogen dat een biopic geen voyeuristische kijk op het persoonlijke leven mag zijn, maar een viering van de kunst van de kunstenaar. Ook op dat vlak voelt de film tekort. Het herschept het spektakel, maar raakt oppervlakkig Michaels innovativiteit op het gebied van het schrijven van muziek. Het hoogtepunt van de film is ongetwijfeld de hoofdrolspeler en de neef van MJ (de zoon van zijn broer en bandbassist Jermaine), Jaafar Jackson. Van de dansbewegingen en de moonwalk tot zijn manier van lopen, stem, glimlach en uitdrukkingen: alles is perfect. Even indrukwekkend is Juliano Valdi, die een jonge Michael speelt en de nuances goed weet te brengen. Colman Domingo als de met de riem zwaaiende, meedogenloze vader verdient vermelding. Nia Lang als zijn moeder Katherine, KeiLyn Durrel Jones als zijn beveiliging en beste vriend, en Kilometerteller zijn advocaat John Branca levert ook solide bochten. Ondanks de geweldige act van Jaafar Jackson en de meeslepende muzikale recreaties van de film, Michaël blijft een opgeschoonde biopic op oppervlakkig niveau die niet voldoet aan de complexiteit van de legende die het uitbeeldt.
