Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Als er iets is dat ik meer haat dan wat dan ook ter wereld, dan zijn het verzekeringen. Alle soorten. Voor mij, en hopelijk voor jou, is de verzekering een grote pestkop die voortdurend over je heen hangt en zegt: “Hé, wil je je veilig voelen in het leven? Nou, het gaat je duur komen te staan. Oh, en als er iets ergs gebeurt, gaat het je ook kosten, ook al heb je al tientallen jaren geld naar ons doorgesluisd.” Ik wist niet dat ik afgelopen weekend eindelijk iets teleurstellender zou vinden dan mijn eigen risico, en het is de kortstondige sitcom uit 2007, Holbewoners.
Mocht je je afvragen waarom ik opende met een tirade over hoeveel ik een hekel heb aan verzekeringen: dat is niet omdat ik een beroerte heb. Holbewonersen de personages erin, zijn niet begonnen als een sitcom. Het begon als een Geico-commercial. In de commercial zegt de woordvoerder: “Het is zo gemakkelijk om Geico.com te gebruiken, een holbewoner zou het kunnen doen.” Dan draait de camera om en onthult dat een bemanningslid dat op de set werkt een holbewoner is, en hij stormt weg omdat de grap is dat de woordvoerder feitelijk een smet tegen zijn soort gebruikte.
Ik geef het toe: toen deze reclames de ronde deden, lachte ik. Ze zijn grappig op die ‘haha, dat is zo willekeurig’-manier. Eén ding dacht ik echter niet: “Wauw, ik hoop echt dat ze hier een sitcom van maken.” Net zoals ik niet uit eigen zak wil betalen voor een huurauto terwijl ik wacht op de terugbetaling, zoals de laatste keer dat ik achterop reed, wilde ik ook niet met Holbewoners terwijl ik afgelopen weekend aan het afbouwen was. Maar ik doe dit voor de kost en uit liefde voor het spel, dus laten we beginnen, oké?
Van Geico-commercieel tot commercieel falen
Het uitgangspunt om Holbewoners is ongeveer net zo dom als je zou verwachten. We maken kennis met de broers Joel (Bill English) en Andy (Sam Huntington) Claybrook, samen met hun pretentieuze, betweterige kamergenoot Nick (Nick Kroll) die proefschriften schrijft. Zoals de overlevering van de show uitlegt in de introreeks voorafgaand aan elke aflevering, werden holbewoners nooit volledig vervangen door moderne mensen, maar in plaats daarvan geïntegreerd als een ondersoort die naast hen bestond. Met andere woorden: het zijn minderheden, en dit is waar de vermeende humor vandaan zou moeten komen.
Nick is een student met een superieur intellect, terwijl Joel en Andy een baan hebben en proberen de datingscene te overleven. Ze wonen in een modern appartement en spelen Nintendo Wii. Ze blijven bij elkaar omdat ze zich buitengesloten voelen, en de grappen zijn in dezelfde stijl geschreven als de Geico-commercials. De jongens gaan door met hun leven, beseffen dat ze er niet bij horen, staren vol walging naar de camera en leren dan het een en ander.
Wanneer Nick bijvoorbeeld een vervangende baan als docent aanneemt, ontdekt hij dat de mascotte van de school een holbewoner is en raakt hij deze volledig kwijt. Wanneer de mascotte hem volgt tijdens een evenement en het gedrag van holbewoners uitbeeldt, doet Nick er een schepje bovenop met zijn eigen club, maar ontdekt dat hij zojuist een middelbare scholiere in elkaar heeft geslagen. Vervolgens moet hij publiekelijk kritisch worden bekeken, omdat het meest voorkomende stereotype is dat holbewoners agressief zijn. Echt high-brow spul.
Hoezeer onze protagonisten ook tolerantie prediken, ze hebben er geen probleem mee hun eigen tolerantie te kannibaliseren. Ze discrimineren ‘scheerapparaten’, mede-holbewoners die hun hele lichaam scheren om op te gaan in de Homo sapiens. Telkens wanneer ze een vermeend scheerapparaat tegenkomen, maken ze duidelijk dat ze superieur zijn omdat ze weigeren zich te assimileren met de moderne mens. Ze suggereren zelfs dat muzikant John Tesh een scheerapparaat is, waardoor ze zich in conflict voelen omdat ze zich op een primair niveau met zijn muziek identificeren, maar zich schamen dat hij zijn innerlijke Cro-Magnon niet volledig omarmt.
Hoe kreeg dit 13 afleveringen?
Wat mij echt verbijstert, is hoe het met Conan O’Brien gaat Kijk goed werd zonder pardon opgeschort nadat de pilot in 1991 werd uitgezonden, maar Holbewoners kreeg in wezen een volledig seizoen. Ik denk dat ze genoeg van dat lieve, lieve Geico-geld hadden rondzwerven om dat mogelijk te maken, maar ik ben hier gewoon heel verstandig. De serie, ontwikkeld door Joe Lawson, Josh Gordon en Will Speck (we moeten ze oproepen wanneer de gelegenheid zich voordoet), speelt zich af als die lastige Big Bang-theorie clips waarbij het lachspoor is verwijderd.
De grappen zijn onhandig, het gebruik van het woord ‘Magger’ als een prehistorische smet is een belachelijke samenvoeging, en de humor is pijnlijk één noot, bijna alsof het beter werkte in de context van een reclamespot van 20 seconden dan in een sitcom-aflevering van 22 minuten.
Als je wilt kijken Holbewoners alleen al uit morbide nieuwsgierigheid is het bij geen enkele major te vinden streamen platform. Mijn aanbeveling is om naar de serie te gaan’ Wikipedia pagina en zoek de titels van de afleveringen op YouTube. De hele serie is door verschillende gebruikers geüpload (God zegene ze), hoewel sommige afleveringen in drie delen zijn opgesplitst. Als je bereid bent net als ik de moeite te nemen en ruim 75 procent van deze serie te bekijken, heb ik het nummer voor een redelijk goede therapeut als je klaar bent. Alleen al de toegangsbarrière zou ieder weldenkend mens moeten vertellen deze begraven te laten.
