Raishelle Everett was heel blij toen ze in 2022 zwanger werd van haar eerste kind nadat ze IVF had ondergaan. Het eerste wat zij en haar man deden, was op de wachtlijst staan voor Siemens Kinderontwikkelingscentrum (CDC), het populaire en hoog aangeschreven kinderopvangcentrum op de uitgestrekte 53 hectare grote Oregon-campus van Siemens.
Het centrum, dat ter plaatse dient als kinderopvang voor Siemens-werknemers en de lokale gemeenschap, zorgt voor ongeveer 70 kinderen, van baby tot kleuter, en werd in 1992 gebouwd ten behoeve van medewerkers van Mentor Graphics (dat in 2017 door Siemens werd overgenomen). De hoge curriculumnormen en de lage verhouding tussen studenten en docenten zorgden ervoor dat Everetts echtgenoot, hoewel hij een werknemer van Siemens was en voorrang kreeg op inschrijving, nog steeds bijna twee jaar op de wachtlijst stond. Stadsrapporten uit 2020 spreken van ‘ernstig tekort’ van kinderopvangplekken speciaal voor baby’s en peuters in Wilsonville, Oregon, waar de Siemens-campus zich bevindt.
Everett heeft nu twee kinderen (drie en één jaar oud) die de CDC bezoeken. Ze houden zoveel van het centrum, het is een van de belangrijkste redenen waarom haar man 30 minuten naar kantoor moet reizen. Volgens haar “is er geen vergelijkbaar programma in de staat Oregon.”
Maar op 10 maart ontving ze een automatisch bericht waarin stond dat de CDC eind juni zou sluiten. Everett was er kapot van.
Een zeer precaire strategie
De kosten voor kinderopvang in de VS zijn gedaald sinds 2019 met ruim 32% gestegen. Toch is er nog steeds een tekort aan kinderopvang. Dit heeft gevolgen die verder reiken dan ouders en kinderen. Bijvoorbeeld in een recente nationale enquête onder werkende ouders van jonge kinderenrapporteerde meer dan 60% dat problemen met de kinderopvang ertoe leidden dat ze vroegtijdig het werk verlieten, te laat op hun werk kwamen of hun werk misten. Als gevolg van het gebrek aan betaalbare en betrouwbare kinderopvang, gezinnen verliezen 134 miljard dollar per jaar aan gederfde inkomsten en werkgevers verliezen 38 miljard dollar jaarlijks vanwege de uitdagingen op het gebied van de kinderopvang waarmee hun personeel wordt geconfronteerd.
Het idee om particuliere bedrijven te investeren in kinderopvang voor hun werknemers won in de jaren tachtig aan populariteit toen een recordaantal moeders van jonge kinderen aan het werk waren. Een 1985 In een artikel in de New York Times werd benadrukt dat 2.000 bedrijven een of andere vorm van hulp voor kinderopvang onderschreven dat jaar. Toen de CDC 34 jaar geleden werd geopend, maakte het deel uit van een mini-hausse in de jaren 80 en 90, kinderopvang ter plaatse op gemeenschapsachtige campussen met bedrijven als IBM en AT&T. Een tweede golf kwam begin jaren 2000, toen bedrijven het leuk vonden Nike En Googlen ook zorg op locatie aangeboden. Toch is hulp bij kinderopvang in de vorm van stipendia of gemeenschapsinvesteringen altijd een zeldzaam voordeel geweest, en kinderopvang ter plaatse nog meer.
Hoewel door de werkgever gesponsorde kinderopvang misschien een gouden standaardvoordeel lijkt, wijst beleidsdeskundige op het gebied van kinderopvang, Elliott Haspel, erop dat dit uiteindelijk negatieve gevolgen kan hebben voor werknemers en hun gezinnen.
In een artikel waarvoor hij schreef Snel bedrijf, hij wijst erop: “Kinderopvang die deel uitmaakt van de relatie tussen werkgever en werknemer, riskeert een replicatie van een van de ergste kenmerken van het Amerikaanse gezondheidszorgsysteem: je baan verliezen, je gezondheidszorg verliezen. De vergelijking van je baan verliezen, je kinderopvang verliezen kan nog wreder zijn omdat er een derde partij bij betrokken is: het kind. Jonge kinderen gedijen op betrouwbaarheid, en er kunnen meerdere wisselingen van verzorgers plaatsvinden. verstorend zijn voor de ontwikkeling van het kindT; een goed kinderopvangsysteem is een stabiel systeem.”
En hij wijst erop dat er geen Cobra-dekking of Affordable Care Act-marktplaats bestaat als u uw dekking voor kinderopvang verliest. De opmerking van Haspel, geschreven in 2023, is vooruitziend gebleken, aangezien bedrijven vandaag de dag het gezinsvriendelijke beleid terugnemen dat ze ooit gebruikten om talent aan te trekken.
Beide Nike En Google heeft zijn programma’s gesloten in de afgelopen jaren. Ondertussen Deloitte onlangs aangekondigd er werd gekort op de uitkeringen ter ondersteuning van gezinnen, waaronder het verkorten van het ouderschapsverlof van zestien naar acht weken. “De grote terugvalheeft Zoom ook het ouderschapsverlof zien terugschroeven van 22 naar 18 weken.
In een interview waarschuwt Haspel dat het afhankelijk zijn van bedrijven om kinderopvang te bieden een “zeer precaire strategie” kan zijn. Hij zegt: “Als een werkgever kinderopvang exploiteert en diensten aanbiedt, als de economie draait of als er iets verandert in de beleidsomgeving en de economie altijd verandert, verandert er op een gegeven moment altijd iets in de beleidsomgeving, uiteindelijk zal de kinderopvang een van de eerste dingen zijn waarop wordt bezuinigd.”
Ouders verenigen zich
Siemens is van plan de meeste gebouwen en grond in september 2027 te verkopen en richtte zich op de CDC als een van de gebouwen die de bijl zouden krijgen. Ouders ontvingen op 10 maart een automatisch bericht met de mededeling dat de CDC eind juni 2026 zou sluiten.
Tijdens de bijeenkomst de volgende ochtend zei Everett dat ze samen met veel andere ouders huilde. “Het is een verwoestend verlies voor onze kleine gemeenschap, maar ook voor het grotere geheel van de kinderopvang in de staat Oregon.” Ook de tijdlijn was bijzonder moeilijk: “Het is vrijwel onmogelijk om midden in de zomer zorg te vinden”, legt Everett uit. Ook voor de leraren is het onwaarschijnlijk dat ze in de zomer een nieuwe baan zullen vinden, zegt ze. Ze zei dat Siemens HR zei dat ze alle opties hadden onderzocht en dat de beslissing om te sluiten definitief was.
Siemens weigerde commentaar te geven op de details van de sluiting, de bijeenkomst of de pogingen van de ouders om het kindercentrum te redden. Een woordvoerder van Siemens zei gedeeltelijk: “Siemens moderniseert zijn Wilsonville-campus als onderdeel van een bredere inspanning om onze mondiale voetafdruk te verkleinen, en zal daarom investeren in een nieuwe faciliteit die weerspiegelt hoe onze hybride teams vandaag de dag werken. Dit vereiste dat we de moeilijke maar noodzakelijke beslissing moesten nemen om ons Child Development Center te sluiten.
Siemens reageerde niet op verdere vragen over wat dit inhield.
De volgende ochtend zegt Everett dat ze van ‘verdrietig naar boos’ was gegaan. Zij en een groep van ongeveer veertig ouders besloten te proberen de CDC te redden en het te heropenen als een non-profit kinderopvangcentrum, waarbij alle huidige gezinnen en onderwijzend personeel behouden bleven. Everett, die als accountant werkt, heeft een budget opgesteld. Ze realiseerden zich dat ze 1,6 miljoen dollar nodig zouden hebben om alle uitgaven te dekken, de lerarensalarissen en -voordelen te behouden en het collegegeld slechts bescheiden te verhogen.
De afgelopen twee maanden hebben Everett en anderen de burgemeester van Wilsonville en andere stads- en deelstaatoverheidsfunctionarissen om hulp gevraagd. Het is een zware strijd omdat hun aandringen op het behoud van de leefbare lonen en voordelen voor de leraren de integratie in andere lokale kinderopvanglocaties zoals de YMCA onhoudbaar heeft gemaakt. Ze hebben een caucus voor kinderopvang opgezet met Oregon Senator Senator Neron Misslin om te helpen bij het zoeken naar staatssubsidies.
Everett zegt dat ze denkt dat de lokale persaandacht en de druk van de stad en de senatoren Siemens ervan hebben overtuigd om hun non-profitorganisatie goed te keuren om in het gebouw tot en met september 2027 huurvrij te opereren (een besparing van $ 400.000 per jaar aan huur). Toch hebben ze ongeveer een miljoen dollar nodig om het komende jaar open te blijven. ‘Ik ben hier altijd aan begonnen met het idee dat we waarschijnlijk zouden verliezen’, zei Everett. Maar nadat ze de strijd om het gebouw heeft gewonnen, heeft ze meer hoop. “Ik heb er het volste vertrouwen in dat als we dit het eerste jaar zouden kunnen halen, we fondsen zouden kunnen werven, subsidies zouden kunnen aanvragen en financiering zouden kunnen krijgen.”
Een kleine investering in een groter goed
Hoewel wat de groep CDC-ouders probeert te doen opmerkelijk is, is het zeker geen wijdverbreide oplossing. De echte oplossing is niet zo arbeidsintensief als je verwacht dat werkende ouders het byzantijnse proces van het bouwen van hun eigen kinderopvangoplossing moeten doorlopen. Het is ook niet afhankelijk van een paar grote bedrijven die flitsende voordelen bieden die met trends kunnen komen en gaan. Haspel wijst op een veel minder opvallende, maar veel betrouwbaardere oplossing: belastingen.
In 2023 keurde Vermont een loonbelasting van 0,44% goed voor werkgevers om subsidies voor kinderopvang te financieren. Het wetsvoorstel werd zwaar gesteund door bedrijfsleiders in de staat die moeite hadden gehad om werknemers te werven en te behouden vanwege een gebrek aan betaalbare kinderopvang. De kosten voor gezinnen worden zwaar gesubsidieerd waarbij degenen die minder dan $ 56.000 verdienen niets betalen en hogere inkomens ongeveer 10% van hun inkomen betalen. En het allerbelangrijkste: het is universeel voor alle gezinnen en niet gebonden aan één enkele werkgever. De wet werd in 2024 van kracht en heeft al geleid tot meer dan 1.200 extra kinderopvangplekken in de staat.
“Bedrijven moeten elk grammetje van hun politieke macht gebruiken om te pleiten voor publieke oplossingen”, zegt Haspel. In Vermont zegt hij dat bedrijfsleiders ervoor pleitten dat de wetgevende macht een loonbelasting zou invoeren, omdat zij veel liever een klein bedrag zouden betalen en kinderopvang voor hun werknemers zouden hebben, dan dat zij zich op het ingewikkelde en dure terrein van het zelf moeten voorzien van kinderopvang moeten begeven. Dit is volgens hem de meest haalbare, duurzame en verantwoorde manier waarop bedrijven kunnen bijdragen aan de kinderopvang.
Iowa heeft een ander model van publiek-private samenwerking dat in 2024 van start ging: het Iowa Child Care Solutions Fund (CSF), waar werkgevers belastingvoordelen ontvangen voor donaties aan het fonds. Oregon, waar Siemens is gevestigd en waar halfgeleiderbedrijven floreren, heeft een CHIPS Child Care Fund ter waarde van 7,5 miljoen dollar opgericht om de toegang tot kinderopvang in de buurt van halfgeleiderlocaties uit te breiden. Zakelijk Oregonhet agentschap voor economische ontwikkeling van de staat, heeft 50 miljoen dollar uitgetrokken voor een bredere infrastructuur voor kinderopvang.
Naast het helpen financieren van het bredere landschap van de kinderopvang, wijst Haspel op de aanpak van Corning als een ander model. De glasmaker investeert ongeveer $ 2,5 miljoen per jaar om kinderopvangcentra van hoge kwaliteit te financieren in de stad Corning, NY, die meer dan 400 kinderen bedient, inclusief werknemersfamilies en de gemeenschap. De bijdrage van Corning is aanzienlijk, maar als het bedrijf de subsidies zou intrekken, zou dit niet op dezelfde manier in de problemen komen als de abrupte sluiting van een eigen kinderopvangcentrum door een bedrijf.
Het is tijd dat bedrijven kinderopvang niet langer beschouwen als een voordeel of extraatje voor werknemers en in plaats daarvan als hun bedrijfsverantwoordelijkheid om te investeren in het algemeen belang, zegt Haspel. “Er is geen reden waarom grote en kleine bedrijven gezinnen niet kunnen centreren. Als we een volledige inspanning van het bedrijfsleven hadden om door de overheid gefinancierde kinderopvang te krijgen, zou het hun werknemers ondersteunen in de gemeenschappen die ze bedienen. We zouden een stuk beter af zijn.
Steun voor deze rapportage kwam van het Better Life Lab in New America.
