Toneelschrijver Alesea Harris maakt een gedurfd filmdebuut met de verfilming van haar Obie Award-winnende toneelstuk ‘Is God Is’, een aangrijpend en prachtig stukje surrealistische neo-noir. Haar fabel toont tweelingzussen op een wraakroadtrip, waarbij ze in opdracht van hun vervreemde moeder proberen de fouten uit hun vroege kinderjaren recht te zetten en onderweg enige catharsis vinden.
Tony Award-winnende actrice Kara Young speelt de rol van Racine, de mondige, ruige en stoere tweeling. Mallori Johnson speelt haar zus Anaia: verlegen, teruggetrokken en ‘emotioneel’, een omschrijving die als een belediging op haar psyche terechtkomt. Harris stelt ons voor aan de meisjes in een sepia-flashback, hun kleine lichamen gekleed in bijpassende jurken, het ene hoofd rustend op de schouder van het andere. Ze hebben alleen elkaar.
Wanneer we ze vandaag de dag inhalen, leven de tweeling een leven dat perfect synchroon loopt, hun bewegingen in ritme, hun telepathische communicatie uitgedrukt op het scherm in ondertitels in typemachine-lettertype. Harris laat ons ook de brandwondenlittekens zien die langs Racine’s arm en over Anaia’s gezicht rimpelen, een getextureerde huid die vreemden doet verbleken, waar Racine defensief op uithaalt. Ze leven in een silo voor twee, delen hun pijn en bevriezen hun littekens. Ze zijn psychisch met elkaar verbonden, ook al zijn het twee verschillende kanten van dezelfde medaille. Racine is boos en Anaia is bang.
Maar de tweeling is geschokt en opgetogen als ze een brief ontvangt van hun lang verloren gewaande moeder, Ruby (Vivica A. Fox), die ziek is en bedekt is met brandwonden door dezelfde aanval die hun lichaam heeft getekend. Ze beschrijft voor hen de nacht dat hun vader (Sterling K. Brown) overgoot haar met benzine en stak een lucifer aan, en stuurt haar meisjes op een bloedige missie om wraak te nemen op een man die ze nog nooit hebben ontmoet.
Zo begint hun zoektocht langs een bloedrode weg naar het hart van de duisternis van hun vader, die hen meeneemt van wat het diepe zuiden lijkt te zijn naar de westelijke woestijn. Alles in deze schermwereld is verhoogd, enigszins vreemd maar volkomen plausibel (met uitzondering van Ruby’s ellendige lichaam, dat na al die jaren nog steeds brandt). Het is gevuld met gekke karakters en wilde toevalligheden, maar de achtergrond van misbruik is maar al te reëel.
De meisjes volgen een spoor van tranen naar Divine (Erika Alexander), een charismatische predikant die nog steeds in de vleselijke slavernij verkeert van haar tijd met hun vader. Haar adresboek leidt hen naar Chuck Hall (Mykelti Williamson), een cowboy-advocaat die door hem zijn tong verloor, maar nog steeds veel te zeggen en waarschuwingen te geven heeft. En dan vinden ze hun omgekeerde spiegelbeeld: een tweelingjongens (Xavier Mills en Justen Ross) die gelukkig genesteld zijn in een weelderig huis met een zwembad, terwijl hun angstige moeder (Janelle Monáe) druipt van luxe kleding en sieraden, maar probeert te ontsnappen uit haar vergulde kooi.
‘Is God Is’ is niet het soort onstuimige ‘free-for-all’ waar je in het theater van gaat juichen. Het is eerder een klassieke noir in die zin dat de hele wereld die Harris presenteert zich besmet voelt met geweld en corruptie, en afstevent op een onvermijdelijk, somber tragisch einde.
Maar de reis erheen wordt rijkelijk weergegeven door Harris’ poëtische gevoeligheid. Het is altijd fascinerend om te zien hoe theatertalenten zich aanpassen aan filmische verhalen, en Harris heeft een scherp oog voor opvallende beelden (vastgelegd door cameraman Alexander Dynan) en een scherp gevoel voor ritme, uitgedrukt in de montage door Jay Rabinowitz. De percussiescore van Joseph Shirley en Moses Sumney onderstreept dit en geeft de hele film een griezelige, nieuwsgierige sfeer, die een gevoel van onwerkelijkheid oproept.
Maar het is Young die de volledige aandacht opeist. Haar vurige, betoverende optreden straalt over het scherm en is een doorbraakfilmrol voor de veelgeprezen toneelacteur. Terwijl Johnson het emotionele middelpunt in handen heeft, is Young meeslepend als de tweelingbroer die te helder brandt voor deze wereld, woedend tegen de kracht van het kwaad die haar vader is, gespeeld door Brown in een werkelijk angstaanjagend register dat we nog nooit eerder van hem hebben gezien.
Even betoverend als verontrustend in zijn unieke mix van magisch en sociaal realisme, is “Is God Is” een zeer stijlvolle en gedurfde aankondiging van een nieuw filmtalent in Harris, die een visie volledig mag uiten die compromisloos en volledig de hare is. Het komt zelden voor dat een kunstenaar zoveel vrijheid krijgt om een uniek werk te creëren, en nog zeldzamer om getuige te zijn van de geboorte van een nieuwe stem die zo helder op het scherm weerklinkt.
Katie Walsh is filmcriticus van de Tribune News Service.
‘Is God dat’
Beoordeeld: R, voor krachtig/bloederig geweld en taalgebruik
Looptijd: 1 uur, 39 minuten
Spelen: Opent vrijdag 15 mei in brede release
