Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Star Trek is een franchise waar de meeste fans graag naar kijken vanwege de helden. Het is echt spannend om te zien hoe personages als Kapitein Kirk onoverkomelijke tegenslagen overwinnen (hij gelooft niet in het scenario zonder winstoogmerk), of Kapitein Picard onstuitbare schurken zien overwinnen (de grens moet hier getrokken worden!). Ik zou echter willen beweren dat de schurken van Trek zijn eigenlijk veel overtuigender. Personages als Gul Dukat, Q en zelfs Nus Braka stelen elke scène en laten ons stilletjes zoeken naar de slechteriken om eindelijk te winnen.
Geloof het of niet, dit is een franchisetraditie die helemaal teruggaat tot het begin. Naast de hierboven genoemde terugkerende slechteriken, heeft Trek altijd memorabele gastschurken gespeeld door acteurs die komen opdagen en iedereen onmiddellijk wegblazen. De StarTrek: De originele serie aflevering “Charlie X” was er een die het netwerk absoluut haatte, maar waar fans van gingen houden. Het grootste deel van die genegenheid is natuurlijk te danken aan één man: Robert Walker, wiens methodische optreden een bange 17-jarige jongen veranderde in een van de engste schurken die de Enterprise-crew ooit tegenkwam!
Ga uit mijn schip, Charles!
“Charlie X” is een aflevering waarin de bemanning van de Enterprise een jonge man redt genaamd Charlie (gespeeld door Robert Walker) wiens schip was neergestort. De bemanning probeert het kind te helpen, inclusief Kapitein Kirkdie hij ziet als een vaderfiguur. De zaken nemen echter een sinistere wending wanneer de bemanning ontdekt dat Charlie over de krachten van telepathie en transmutatie beschikt, die hij gebruikt voor gruwelijke daden, zoals het laten verdwijnen van iedereen die hem ergert. Uiteindelijk het goddelijke buitenaardse wezens die dit kind superkrachten heeft gegeven, komt opdagen om de voogdij over hem over te nemen, met de redenering dat hij nu te gevaarlijk is om onder mensen groot te brengen.
Tegenwoordig wordt ‘Charlie X’ beschouwd als een redelijk sterke aflevering van Star Trek: de originele serie. Destijds had NBC echter een hekel aan de aflevering, omdat ze vonden dat Charlie’s aanwezigheid het verhaal te veel op een tienermelodrama deed lijken. Bovendien vond alles plaats aan boord van de Enterprise, dus de aflevering bevatte niet de ‘vreemde nieuwe werelden’ waar de show beroemd om zou worden. Die tweede factor bleek echter een vermomde zegen: de postproductie van “Charlie X” was heel gemakkelijk (vooral nadat ze wat beeldmateriaal hadden gerecycled), dus het werd de tweede aflevering van Star Trek die in de ether verscheen.
Stoutmoedig gaan waar nog geen slechterik is geweest
Gelukkig had de aflevering geen exotische locaties nodig om gedenkwaardig te zijn, aangezien er een geweldige gastrol in zat. Robert Walker speelde een jonge man met fantastische krachten, en hij blies de cast en crew omver met zijn acteertalent. In De langste tocht: mijn rondreis door de MelkwegJanice Rand-acteur Grace Lee Whitney legde uit dat Walker een methode-acteur was die opzettelijk interactie met de cast tussen de shots door vermeed, zodat hij in karakter kon blijven. Ze beweerde dat “het werkte” en dat “je het kunt zien in zijn optreden, een subtiele maar aanhoudende sfeer van vervreemding van de Enterprise-crew, en inderdaad van de rest van de mensheid.”
Ze vertelde dat Walker’s “zorgvuldige poging om in karakter te blijven een overtuigende dimensie aan zijn optreden toevoegde”, wat de acteur hielp “de perfecte balans te (vastleggen) en tegelijkertijd kwetsbaarheid, onschuld en gruwelijke dreiging te projecteren. Een mindere acteur had het bereik en de diepte van het personage niet kunnen hanteren.” In een later interview met de Television Academy Foundation was ‘Charlie X’-schrijver DC Fontana het daarmee eens en merkte op dat Walker ‘uitstekend was als Charlie.’ Ze prees de toen 26-jarige acteur ook voor het succesvol vertolken van een 17-jarig personage, en merkte op dat “hij er jong genoeg uitzag om het voor elkaar te krijgen.”
“Charlie X” was een Star Trek: de originele serie aflevering die NBC haatte maar waar fans dol op waren. Ze zouden het niet geweldig hebben gevonden bijna Maar dat was wel zo erg als Robert Walker niet zo’n huiveringwekkend perfecte prestatie had neergezet. Hij is een van de beste gastschurken in de franchise, en zijn method-acting-talenten geven ons een eenmalige slechterik die fans graag haten. Het is een aanpak die latere Star Trek-acteurs zou inspireren, waaronder Michael Dorn, wiens eigen method-acting Klingon-beveiligingschef maakte Worf een van de meest geliefde personages uit de geschiedenis van Star Trek.
