Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Nicole Liel, een 28-jarige maker van sociale media-inhoud uit Singapore. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Het laatste deel van mijn eerste Amerikaanse reis werd ontspoord door de Spirit Airlines wordt gesloten.
Ik wilde Amerika van mijn checklist afvinken en zoveel mogelijk steden bezoeken terwijl ik daar was, dus ging ik van west naar oost. Ik wilde gaan naar Coachella om Justin Bieber, Sabrina Carpenter en Katseye te zien optreden.
Mijn man en ik vlogen naar San Francisco, gingen naar Palm Springs voor het Coachella-weekend en vliegen maandag uit New York City.
Enkele hoogtepunten van mijn reis zijn onder meer dwars door de Tenderloin in San Francisco fietsen, het slechtste Singaporese eten van mijn hele leven in Los Angeles eten en deel uitmaken van het publiek voor “Jimmy Kimmel Leef!”
Maar door onze reis naar Chicago kreeg ik het gevoel dat we deel uitmaakten van de Amerikaanse geschiedenis.
Lees meer over het faillissement van Spirit
Ik ga naar het verkeerde Chicago
Liel zei dat ze tijdens haar maand in de VS veel bucketlist-items heeft afgevinkt. Nicole Liel
Mijn spelplan in NYC was gewoon om naar te kijken Broadway-shows. Ik vertelde mijn man dat ik het toneelstuk ‘Chicago’ wilde zien, maar hij kocht kaartjes om de stad Chicago te bezoeken en kreeg retourkaartjes voor ons allebei voor ongeveer $ 200 samen.
Dus gingen we op 1 mei twee dagen op reis met Spirit Airlines en er was geen probleem, behalve veel turbulentie.
We genoten van Chicago, aten een pizza met diepe schotels en keken naar de show van Demi Lovato.
Die avond voltooide ik mijn online check-in en ontving mijn instapkaart voor de retourvlucht NK107 van Spirit Airlines naar Newark Liberty International Airport.
Terugvlucht naar NYC geannuleerd
Maar op weg naar het vliegveld op zaterdag kreeg ik een e-mail dat de vlucht was geannuleerd.
Ik dacht dat het om die ene vlucht ging, maar toen mijn man Spirit Airlines googlede, vond hij artikel na artikel over de luchtvaartmaatschappij wordt gesloten.
We hadden geen hotel geboekt voor die nacht in Chicago, dus we moesten echt terug.
Ik wilde ook niet in Chicago zijn; Ik wilde ‘Chicago’ zien, het toneelstuk.
We kochten uiteindelijk kaartjes van American Airlines terug naar NYC voor ongeveer $ 300 per stuk en kwamen ongeveer vier uur later aan dan gepland. We moeten onze Spirit-restituties nog ontvangen.
Ik bracht de extra tijd op het vliegveld van O’Hare verdwaasd door en kocht uit een impuls een Kylie Cosmetics-lipkit uit een automaat.
Het voelde niet als tijdverspilling
Ik beschouw het niet als tijdverspilling. Als het leven mij dit soort problemen bezorgt als ik op reis ben, behandel ik het als een toeristische ervaring.
Ik reis veel, en de kans is groot dat ik iets soortgelijks zal meemaken. En ik kijk er niet naar als: “Oh mijn God, fuck dit, waarom overkomt mij dit, ik heb zoveel pech?”
We zien het als een monumentaal moment omdat we de laatste paar Spirit-vluchten hebben meegevlogen. We hebben meegemaakt dat een hele luchtvaartmaatschappij binnen 24 uur na het instappen in het vliegtuig werd gesloten, en dat is een verhaal om te vertellen. Het voelt alsof we deel uitmaken van de Amerikaanse geschiedenis.
We hebben onze tijd in NYC goed benut. Ik heb het toneelstuk “Chicago” kunnen zien en mocht zelfs een selfie maken met Whitney Leavit. In de tijd die ik nog heb, ga ik naar Sephora om te kopen Rhode-producten en ontvang nog een laatste keer een Chick-fil-A milkshake met koekjes en room.
Ik heb veel items van mijn bucketlist afgevinkt en heb veel verhalen te vertellen over mijn maand in de VS.
