Waarschuwing: dit artikel bevat spoilers voor “Passagier.”
Er zijn tegenwoordig maar weinig films zo waardevol als een baanbrekende horrorfilm die wordt gesteund door uitstekende mond-tot-mondreclame, en weinig studio’s kunnen de drang weerstaan om van die hits een potentiële langlopende eigen franchise te maken. Meest recentelijk die van Zach Cregger “Wapens” vormden een mogelijke blauwdruk via de geplande spin-off / prequel-film van Tante Glady. Kunnen we de geschiedenis zich zien herhalen met de nieuwste film van regisseur André Øvredal, ‘Passenger’, en de gelijknamige slechterik, rechtstreeks uit de (fictieve) folklore?
Hoewel niemand nog iets belooft, kun je maar beter geloven dat dit een onderwerp is geweest dat velen bezighielden die betrokken waren bij het maken van ‘Passenger’. Het publiek zal uiteraard uiteindelijk het laatste woord hierover hebben, maar het helpt zeker dat deze nieuwe horrorfilm een geweldig filmmonster heeft dat meerdere films op zichzelf ondersteunt. De demonische entiteit, die alleen bekend staat als de Passenger, gespeeld door acteur Joseph Lopez, jaagt op nietsvermoedende reizigers in het Amerikaanse binnenland die de ‘regels’ durven te overtreden – of het nu gaat om ‘s nachts rijden of gewoon stoppen om andere chauffeurs in nood te helpen.
In een recent interview met /Film legde Øvredal uit hoe het balanceren van wat te onthullen en wat achter te houden was met betrekking tot de overlevering van de antagonist een belangrijk aandachtspunt was. “En vooral in deze, omdat we een geheel nieuw schurkenpersonage aan het bouwen zijn met een verhaal dat we niet te veel willen uitleggen”, vertelde hij ons via Zoom. “We willen ervoor zorgen dat het publiek eigenlijk meer wil.”
“Dus we laten altijd met opzet een aantal gaten open. Dat kan voor sommige mensen frustrerend zijn, als ze eigenlijk willen (vragen): ‘Waarom wordt dat niet uitgelegd?’ of wat dan ook, maar dat is gewoon de aard van het vertellen van verhalen, denk ik. Je kunt nooit in ieders behoefte aan informatie voorzien.”
Passenger laat mensen verlangen naar meer, maar zit er een vervolg in de kaarten?
Voor degenen die de komende thriller hebben gezien: het idee van een kwaadaardige entiteit die de wegen van de Verenigde Staten besluipt en klaar is om schrik te veroorzaken voelt zeker overtuigend genoeg om op veel verschillende manieren te verkennen. Terwijl het verhaal van Maddie (Lou Llobell) en Tyler (Jacob Scipio) in de film tot een bevredigend einde wordt verteld, hoe zit het dan met een nieuwe lichting nietsvermoedende personages? Of misschien zelfs een spin-off gericht op Melissa Leo’s ondersteunende personage Diana, die het jonge stel probeert te helpen en duidelijk meer over het wezen weet dan ze laat merken? En terwijl de Passenger zelf een griezelig einde tegemoet gaat, wie zegt dat schrijvers geen slimme oplossing konden vinden – of het nu als een prequel of een andere route was?
Dus hoe benaderden regisseur André Øvredal en zijn creatieve team het maken van een film die theoretisch tot meer zou kunnen leiden? Volgens de filmmaker heel subtiel. Het franchisepotentieel van “Passenger” was duidelijk niet ver van hen verwijderd. Het is natuurlijk veel te vroeg in het theatrale verloop van de film om dit op de een of andere manier te bevestigen, maar laten we zeggen dat degenen die nieuwsgierig zijn naar een nog diepere verkenning van de zogenaamde Passenger en zijn enigmatische oorsprong, niet aan het verkeerde adres zijn. Zoals Øvredal uitlegde aan /Film:
“Ik bedoel, wanneer je een film over een slechterik maakt, kun je altijd voorzien dat die slechterik in een of andere hoedanigheid terug kan komen in een andere film, een ander verhaal, zeker. We hebben er niet echt veel over gesproken, maar het is een gesprek dat we zeker meerdere keren hebben gehad.”
Gelukkig, voor degenen die klaar zijn en verlangen naar meer, speelt “Passenger” nu in de bioscoop.
