Wat deze observatie opvallend maakt, is dat het parallel gebeurt met de ontwikkeling van zijn dochter in de taal. Terwijl zijn vader het vermogen verliest om dingen een naam te geven, beginnen ze het nog maar net te ontdekken. We zijn getuige van drie generaties en drie verschillende relaties met betekenis en interpretatie, vastgelegd op foto’s die nooit met dat in gedachten zijn gemaakt. “Er waren beelden waarvan ik dacht dat ze interessant waren op het moment dat ik ze maakte, en andere die ik pas jaren later echt opmerkte”, vertelt Jeremy aan It’s Nice That. “Voor mij was het belangrijk om beelden te selecteren die een gevoel van ontdekking, mysterie of onzekerheid behouden. De meeste foto’s hebben een onopgeloste kwaliteit die volgens mij meer interpretatie mogelijk maakt.”
De volgorde ontvouwt zich als het leven zelf: soms chaotisch, soms mooi en vaak volkomen onbekend. Het verhaal is ontwikkeld met Appartement’s Nacho en Robbie, die hielpen parallellen tussen de beelden te trekken. Er is bijvoorbeeld een foto van Jeremy’s dochter op het strand, tegenover een van zijn vaders, die zijn ogen beschermt tegen fel zonlicht. Beide beelden worden overweldigd door licht, maar de emotionele registers kunnen niet méér van elkaar verschillen. In het beeld van de dochter is “de toon zelfverzekerder en confronterender”, zegt Jeremy, terwijl ze verdeeld is tussen schaduw en helderheid, haar ogen samengeknepen. De vader “lijkt meer geïntimideerd en defensief”. Achter hem is een tuin afgezet en op een bordje staat ‘Portret’, de naam van een roos die daar is geplant. “In beide gevallen is de schaduw onvoldoende; links de schaduw van de parasol en rechts mijn schaduw.”
Elders dwaalt het boek door ruimtes die deze levens bij elkaar houden – zoals de woonkamer waar een kerstcadeau wordt uitgepakt of de tuin voor een partijtje tennis. Ook zien we de verschuiving van het vertrouwde kinderhuis naar het vreemde en lege verpleeghuis, terwijl objecten als een gevallen boek of een rustende hand elkaar over de pagina spiegelen. Het zijn kleine en bijna incidentele momenten, maar samen bouwen ze aan de beeldtaal van een gezin.
