Mijn artistieke 11-jarige overhandigde me enthousiast een schets van Aziraphale en Crowley uit “Goede voortekenen‘ speelt een scène uit de finale van ‘Heated Rivalry’, waarin Shane tegen zijn ouders uit de kast komt. Het was het deel waarin Shane niet helemaal weet hoe hij moet definiëren wat hij en Ilya voor elkaar zijn, en wanneer Ilya zegt dat ze ‘geliefden’ zijn, zegt Shane: ‘Nee, Ilya, dat is vies.’ Het is het grappigste deel van de show. Crowley was Ilya, voor het geval je het je afvroeg.
Nee, ik heb mijn zesdeklasser niet laten kijken “Verhitte rivaliteit,” maar ik liet ze wel vooraf vertoonde TikTok-bewerkingen zien die waren ingesteld op Taylor Swift-nummers, en we keken naar clipcompilaties van Ilya’s beste regels. En oké, ja, ik gaf toe en keek aflevering 5 met hen omdat er geen seks of naaktheid is – ze hadden genoeg context uit de montages en waren dol op de aflevering, vooral de laatste paar minuten (IYKYK).
Op dit moment haat mijn tween me niet en denkt hij niet dat ik me schaam (wat volgens mij meestal waar is). Sterker nog, ze lijken van alles te houden waar ik van houd; we hebben inside jokes en ruilmemes en YouTube-video’s. Ik schrijf dit toe aan ons vergelijkbare temperament en gevoel voor humor, en aan het feit dat we bijna elke avond samen tv kijken.
De shows waar we naar kijken, zijn meestal niet de programma’s die de vrienden van mijn kinderen hebben bekeken, en veel van hen hebben de classificatie TV-14 of zelfs MA, wat betekent dat de show bedoeld is voor volwassenen. Hoewel veel van onze favoriete programma’s niet voor een kinderpubliek zijn, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt moeilijke gesprekken voeren en verbindingspunten met mijn kind vinden.
Ik ben deze traditie jong begonnen
We begonnen onze nachtelijke tv-tijd samen nadat ik in 2020 ging scheiden, toen mijn kind zes was. Zodra hun kleine broertje sliep, hadden we ongeveer een uur voor onszelf, een zeldzame kans om alleen met ons rond te hangen. We begonnen naar ‘Once Upon a Time’ te kijken, wat een geweldige manier bleek te zijn om gesprekken te voeren over alleenstaand ouderschap, gemengde gezinnen en emotionele regulatie – allemaal kwesties waar we in ons leven mee te maken kregen.
Dat besefte ik samen televisie kijken gaf ons een unieke kans om verbinding te maken. Van daaruit koos ik programma’s die ik heb gezien en waar ik van hield, in de hoop dat ze rijk zouden zijn aan inhoud voor gesprekken.
De auteur zei dat ze een manier heeft gevonden om met haar tween over belangrijke onderwerpen in contact te komen door elke avond samen tv te kijken. Met dank aan Laura Wheatman Hill.
Elke show biedt iets anders
Als we ‘Good Omens’, ‘Heartstopper’, ‘Schitt’s Creek’ en zorgvuldig samengestelde delen van ‘Heated Rivalry’ hebben bekeken, samen hebben we gesproken over de vertegenwoordiging van homoseksuelen en andere gerelateerde onderwerpen, waaronder hoeveel uitdagingen queermensen in het verleden en vandaag de dag tegenkwamen.
Toen we ‘Lost’ keken, we bespraken de hoogmoed van de mens (Jack, Locke en eigenlijk alle mannen in die show) en de sterfelijkheid (ze waren NIET de hele tijd dood).
Toen we keken”Gilmore-meisjes,” we zagen een versie van onze eigen relatie naar ons teruggekaatst en spraken over de opvoedingsdynamiek, Rory’s twijfelachtige beslissingen en daten.
We hebben alle “Hunger Games” gelezen en bekeken afleveringen en sprak over hoe Katniss een sterke oudste dochter is en hoe het fascisme slecht is. Als ik een programma dat we kijken kan koppelen aan het lezen, ben ik blij, maar het is geen vereiste.
Als we gewoon een troosthorloge nodig hebben, stemmen we daarop af “dokter wie,” maar er zitten zelfs lessen in die show over vriendelijkheid en het accepteren van verschillen.
Ik creëer mijn eigen veilige ruimte voor belangrijke discussies
Terwijl ik het grootste deel van onze inhoud kies, mag mijn kind ook suggesties naar voren brengen. Hun huidige obsessie met de musical “Epic” op YouTube heeft de deur geopend voor het leren over mythologie, het lezen van langere boeken en, nogmaals, het bespreken van de hoogmoed van de mens.
“Hamilton,” waar ze al sinds de kleuterschool mee bezig zijn, en die begon te streamen op Disney+, voedde discussies over slavernij. We erkenden ook ons ongemak over de affaire van Hamilton. Als iets ‘ongepast’ is, wat bijna altijd seksueel betekent, praten we erover, of steek ik er een speld in als het te veel wordt om er vlak voor het slapengaan op in te gaan.
Op 12-jarige leeftijd is 40 tot 75% van de kinderen blootgesteld aan porno, volgens het Child Mind Instituut. Via ons nachtelijke ritueel hoop ik dat ik een veilige ruimte kan creëren om te praten over seks of relaties die niet gebaseerd is op inhoud die uitbuitend, te expliciet of gewelddadig kan zijn.
Soms zorgt het ter sprake brengen van een lastig onderwerp er direct voor dat mijn kinderen zich afsluiten, maar als het door de lens van fictie wordt gefilterd, is het iets gemakkelijker voor ons om over moeilijke dingen te praten. Ik denk dat het kijken naar deze volwassen shows onze relatie heeft versterkt en ons een gedeelde taal heeft gegeven om onze gevoelens te bespreken. Bovendien is het mijn favoriete onderdeel van de dag geworden.
