Hoe Babylon 5 een kort zijverhaal veranderde in een emotioneel meesterwerk

Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd 18 seconden geleden

Babylon 5 is een van de beste sci-fi-shows aller tijden, dankzij de ingewikkelde plot van maker J. Michael Straczynski van het hele verhaal vanaf de eerste dag. Dat betekent dat elke grote plotbeat en verhaalwending jaren van tevoren was gepland, en dat geldt ook voor de kleinere karaktermomenten. “Born to the Purple” uit seizoen 1, aflevering 3 geeft fans een vroege blik op de ontwikkeling van de toekomstige favoriet, luitenant-commandant Ivanova, in een kort, eenvoudig B-plot, ver verwijderd van het hoofdverhaal van Londo’s minnaar, dat alles over het personage vertelt in slechts twee korte scènes. Het is een masterclass schrijven en een van de vele, vele redenen waarom de serie tot de beste behoort.

Het overtreden van de regels van Babylon 5

“Born to the Purple” gaat over Londo die omgaat met zijn geliefde, de danseres Adira Tyree, die als spion werkt om de Centauri Purple Files te bemachtigen, zodat haar eigenaar, Trakis, de machtigste leden van de regering kan chanteren. De andere volgt het hoofd van de beveiliging van het station, Michael Garibaldi (Jerry Doyle), terwijl hij probeert erachter te komen wie illegaal het zeer geheime gouden communicatiekanaal gebruikt om te communiceren met iemand buiten het station. Er zou een spion kunnen zijn, en nu de delicate Centauri-Narn-vredesbesprekingen plaatsvinden op het station, is het vinden van de dader een zaak van intergalactisch belang.

Garibaldi gaat voor hulp naar luitenant Susan Ivanova (Claudia Christian). Ze biedt aan om te helpen de communicatie te volgen, maar toen hij het opnieuw ging volgen, werd hij geblokkeerd en kwam de tegenmaatregel van het Russische consortium. Ivanova blijft hem vertellen dat het een verzinsel van zijn verbeelding is, of… gremlinsmaar hij kraakt het de volgende keer en ontdekt het bericht.

Ivanova houdt haar stervende vader op aarde in de gaten. Hij kwam uit zijn coma en bracht een laatste boodschap naar zijn dochter waarin hij zei hoe trots hij op haar is, zich verontschuldigde voor alle pijn en pijn die hij haar had aangedaan, en spijt had dat hij geen betere vader was.

Ivanova kijkt toe terwijl hij sterft, en Garibaldi ook. Het is een hartverscheurend moment dat, in een mindere serie, zou komen na een seizoen van opbouwen en plagen, waarbij voortdurend de nadruk wordt gelegd op de afleiding van Ivanova op het werk, of zich anders gedragen. Babylon 5 is anders gebouwd, en dit moment aan het begin van het seizoen vertelt het publiek alles wat ze moeten weten over Ivanova.

Eenzaamheid in een menigte

In de vorige twee afleveringen noemde Ivanova wel enkele familieproblemen, maar hield ze dicht bij haar borst, omdat ze niemand tot last wilde zijn. Ze kwam opdagen en deed haar werk, want dat is wat ze doet. Tegelijkertijd laat haar illegale gebruik van het goudkanaal zien dat ze de regels enigszins zal buigen voor een moreel goed. Welnu, elke keer dat Garibaldi en Ivanova het tegen elkaar opnemen, wint niemand, omdat de twee te veel op elkaar lijken in de manier waarop ze denken, ze allebei connecties hebben binnen en buiten het station, en ze lijken allebei te weten wat de ander denkt, ook al doen ze hun best om het te verbergen.

“Born to the Purple” spreekt ook over de extreme eenzaamheid die degenen op Babylon 5 kunnen ervaren; ondanks dat het een centraal handelsknooppunt is politiekkunnen ze zich geïsoleerd voelen. Londo vindt troost in de armen van een danseres, Ivanova schendt het stationsprotocol om contact op te nemen met haar vader; twee heel verschillende karakters, totaal verschillende soorten, maar dezelfde behoefte aan verbinding.

Het voegt aan elk van hen toe dat Londo gezellig en extravert is, dus je zou niet denken dat hij eenzaam is, terwijl Ivanova zo pragmatisch is en zichzelf zegt dat ze een realist is, dat emotionele band niet iets zou zijn waar ze zich al te veel zorgen over zou maken vergeleken met het klaren van de klus. Het is een bewijs van het schrijfwerk en de wereldopbouw van JMS dat een eenvoudige aflevering aan het begin van het seizoen zoveel kan zeggen over wie deze personages zijn, wat belangrijk is, en fans kan plagen met waar ze terechtkomen.