Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Robert Warden, een 82-jarige pickleball-coach in Utah. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Toen ik in 2016 met pensioen ging als chef-kok bij een winkelnetwerk, keek ik ernaar uit om het rustiger aan te doen, te genieten en veel tennissen.
Zo zijn de zaken niet gegaan. Een paar jaar later, op 75-jarige leeftijd, werd ik op een dag wakker met een scherpe pijn onder mijn linkerschouder die maar niet weg wilde gaan. Na een bezoek aan de dokter werd bij mij degeneratieve schijfziekte vastgesteld.
Met een gewicht van 265 pond had ik ook te maken met een waterval van andere gezondheidsproblemenwaaronder prediabetes, slaapapneu en hoge bloeddruk.
Op deze foto uit 2016 zei Warden dat hij 265 pond woog en te maken had met een reeks gezondheidsproblemen. Geleverd door Robert Warden.
Mijn dokter vertelde me dat mijn gezondheid er slecht aan toe was en dat ik een groot deel van mijn resterende leven met pijn zou kunnen doorbrengen, tenzij er iets zou veranderen. Hij moedigde mij aan om drie dagen per week te zwemmen.
Ik vertelde hem dat ik het water niet lekker vond, en hij vroeg: ‘Hou je van het leven?’ Ik zei ja, en probeerde het. De allereerste ronde wilde ik opgeven omdat ik echt niet in vorm was.
Binnen een paar maanden kon ik anderhalve kilometer per dag zwemmen.
Maar ik wist dat sporten alleen niet genoeg was; mijn dieet moest ook veranderen. Ik ben overgestapt naar een Mediterraan dieet en stopte met het drinken van alcohol, behalve in incidentele sociale situaties.
De ene verandering leidde tot de andere
Naarmate ik sterker werd, werd ik actiever in elk deel van mijn leven. Ik begon regelmatig te wandelen en begon mijn dagelijkse stappentellinggericht op meer dan 15.000 stappen.
Warden zegt dat hij pickleball begon te spelen toen hij geen tennispartners kon vinden. Geleverd door Robert Warden.
Toen ik geen tennispartners meer kon vinden omdat iedereen was overgestapt op pickleball, sloot ik me aan bij een local pickleballclubte. Zoals de meeste tennissers was ik meteen verslaafd en al snel merkte ik dat ik zes dagen per week speelde.
Destijds had ik pickleballlessen gevolgd van een coach, en op een dag vroeg ze of ik ooit had overwogen om zelf te gaan coachen. Dat had ik niet gedaan, maar ze vertelde me dat ze dacht dat ik er goed in zou zijn, dus besloot ik het eens te proberen.
Ik volgde een opleiding van zes maanden en werd coach. Over een paar weken is het mijn vierde jubileum, en ik heb van elke minuut genoten.
Uiteindelijk ben ik verhuisd en nu woon ik aan de overkant van de pickleballclub waar ik werk.
Ik ben de oudste coach van het team en coach zes dagen per week, vaak drie tot vier uur per dag. Ik werk met studenten van alle leeftijden, en ik doe ook vrijwilligerswerk bij een plaatselijk seniorencentrum, waar ik help bij het geven van pickleball-trainingen.
Deelnemen aan toernooien is een groot deel van de cultuur bij onze club, dus het voelde natuurlijk aan om eraan deel te nemen. Een paar jaar geleden werkte ik samen met een speler van onze club, en we beseften dat we goed konden samenwerken.
Warden (uiterst rechts) en zijn pickleballpartner wonnen brons op de Huntsman Senior World Games 2025. Geleverd door Robert Warden.
Uiteindelijk wonnen we een gouden medaille op een regionaal toernooi, wat ons het vertrouwen gaf om verder te gaan.
Vorig jaar hebben we besloten om mee te doen aan de Huntsman World seniorenspelen — een multisportevenement voor atleten van 50 jaar en ouder. We speelden gemengd dubbel en wonnen een bronzen medaille. Dit jaar zijn we van plan opnieuw deel te nemen en mikken we op goud.
Een doel vinden in een nieuw hoofdstuk
Naarmate ik meer kreeg geïnteresseerd in een lang levenzag ik steeds weer dezelfde twee ideeën opduiken: service en gemeenschap. Ik heb beide gevonden via Pickleball.
Toen ik chef-kok in de lucht was, had ik miljoenen kijkers en heel weinig nauwe relaties. Nu heb ik geen fans en veel vrienden, en ik zou het niet willen ruilen. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest in het leven als nu.
Maar het hebben van een doel beperkt zich niet tot mijn tijd op het veld.
Warden zegt dat hij een gemeenschap en een tweede carrière als pickleball-coach heeft gevonden. Club Pickleball VS.
Een van de grootste vreugden van ouder worden is voortdurend iets nieuws leren. Ik lees ongeveer twee boeken per week, heb geleerd planten te vermeerderen en slik ook een online cursus over AIwat ik erg nuttig heb gevonden.
Ik ben ook betrokken bij projecten voor dienstverlening aan de gemeenschap, en een van de meest betekenisvolle is het helpen bij de voorbereiding op natuurbranden in onze regio.
Ik ben er ook sterk van overtuigd dat het belangrijk is om op elke leeftijd doelen te stellen, dus ik probeer er altijd een paar vol te houden. Ik heb bijvoorbeeld bijna twee jaar geleden als doel gesteld om een boek te schrijven, dat nu bijna klaar is.
Veroudering is niet zoals ik had verwacht. Afgezien van artritische heupen, voel ik me eerder 40 dan 82.
Naarmate ik ouder werd, geniet ik van elk moment dat ik leef. Ik word ’s ochtends wakker en zeg: “Hé, ik ben wakker. Ik leef, en ik ga deze dag laten gebeuren – laat de dag mij niet overkomen.”
