Hier is hoe de profs spelen op de gravelbanen van de French Open: NPR

De kwalificatierondes voor heren en dames van de French Open zijn maandag begonnen en vormen het hoogtepunt van een seizoen professioneel tennis op een ondergrond die notoir uitdagend is om op te concurreren: klei.

De baan van Roland-Garros, het stadion waar de French Open wordt gehouden, is een vijflaagse sandwich van verschillende stenen en steenkoolresten, afgewerkt met een dun laagje rood baksteenstof. Het mengsel kan onstabiel zijn, omdat het onder de voeten kan verschuiven. Ter vergelijking: hardcourtbanen hebben een toplaag van hars of acryl die voor een gelijkmatig oppervlak zorgt. Gras heeft een ruwere textuur waardoor de bal minder stuitert.

Maar elke atleet die de French Open haalt, is “op dat moment een fenomenale tennisser” en leert zich aan te passen aan gravel, zei Steve Johnson, een gepensioneerde tennisprof die aan tien French Open-toernooien heeft gespeeld. NPR sprak met hem en twee spelers die dit jaar aan de French Open deelnamen, over hoe zij gedurende hun carrière door het roerige terrein hebben genavigeerd.

Marta Kostjoek

Als juniorspeelster presteerde Marta Kostyuk uit Oekraïne goed op gravel. Ze had meer uithoudingsvermogen, maar ze was ook veel rigider in haar benadering van het spel, zei ze, wat niet veel goeds voorspelde toen ze eenmaal doorging naar de profs.

“Ik zou mezelf ertoe aanzetten om (een) bepaalde manier te spelen, en ik zou het in principe niet veranderen”, zei ze.

Ze heeft dus moeten leren flexibeler te zijn. Klei is tenslotte kieskeurig. Het krimpt en zet uit, zodat elke stap en sprong anders kan aanvoelen dan de andere, zei ze.

Het kleiseizoen is ook kort. Het is een reeks toernooien die loopt van eind maart tot begin juni – een paar maanden van het volledige seizoen, dat grotendeels wordt toegewezen aan hardcourtbanen. Het kan dus moeilijk zijn om in de groove te komen, zei Kostyuk.

Het helpt ook niet dat elke gravelbaan zijn eigen DNA heeft. Het veld van Madrid ligt bijvoorbeeld op grotere hoogte, met dunnere lucht waardoor de bal minder weerstand heeft.

“Dus de ballen vliegen gewoon”, zei ze.

Haar moeder, Talina Beiko, speelde professioneel en zorgde ervoor dat Kostyuk regelmatig op klei oefende. De banen op Roland-Garros hebben een zwaardere consistentie, zoals de banen waarop ze is opgegroeid.

“Het is een heel echte gravelbaan, de juiste voor mij”, zei Kostyuk.

Het aanpassingsvermogen van Kostyuk heeft zijn vruchten afgeworpen. In een tijdsbestek van drie weken won ze opeenvolgende graveltoernooien in Madrid en Rouen, Frankrijk, waardoor ze van de 28e naar de 15e beste vrouwelijke singlesspeler ter wereld steeg. op de ranglijst van de Women’s Tennis Association.

Steve Johnson

Rood is misschien wel de favoriete klei voor verschillende professionele toernooien, maar het is niet de enige soort.

Rode klei is van nature beter verkrijgbaar in Latijns-Amerika en Europa dan in de VS, dus gravelbanen in de VS krijgen vaak een andere consistentie en tint: groen.

“Het is een beetje fijner, het is een beetje gladder dan de rode klei”, zei Johnson, de gepensioneerde prof. “Het geeft je dus een beetje het gevoel dat je op rode klei staat, omdat je wel kunt bewegen en glijden, maar de houvast is er niet.”

Het kan spelers uit de VS, zoals Johnson, wat tijd kosten om zich aan te passen aan de rode klei. In de vroegere speeldagen van Johnson zou dat drie of vier toernooien kunnen betekenen. Maar met ervaring werd die periode teruggebracht tot een week of twee, zei hij.

“Als jonge prof heb je soms het gevoel dat je het stuur een beetje moet heroverwegen op basis van de nieuwe ondergronden waarop je speelt”, zei hij.

Maar spelen op klei betekende meestal dat hij op zijn minst een paar aanpassingen aan zijn techniek moest doen, zei hij. Clay vertraagt ​​de bal, waardoor er meer tijd is om op een schot te reageren. Johnson zou dus iemand op het verkeerde been kunnen zetten en een andere richting kunnen inslaan dan je tegenstander verwacht. Hij zou agressiever kunnen spelen, zei hij, of zijn verdedigingsstijl kunnen veranderen.

Klei is ook erg gevoelig voor weersvariaties. De textuur kan steviger zijn op een sombere, koele dag en losser op een warme dag, zei Johnson.

“Het voelt alsof je twee totaal verschillende toernooien speelt”, zei hij.

Hailey Baptiste

Hailey Baptiste is een 24-jarige Amerikaan die volgens de WTA de 25e beste speler ter wereld is in het damesenkelspel. Ze zei ook dat het zelden voorkomt dat jonge Amerikaanse atleten op rode kleibanen spelen. Maar er waren er twee bij de tennisclub waar ze oefende in een buitenwijk van Maryland toen ze jonger was.

Ze begon niet alleen vroeg met klei, maar het is ook haar favoriete ondergrond.

“Ik geniet er echt van om rond te glijden”, zegt Baptiste. “Ik heb het gevoel dat het bijna gemakkelijker is, omdat je gewoon je gewicht kunt loslaten als je stopt, in plaats van de hele tijd een heleboel aanpassingsstappen te moeten nemen op hardcourt.”

Baptiste zei dat ze sterke quadriceps heeft, waardoor ze zichzelf gemakkelijker onder controle kan houden tijdens het sliden, een cruciaal hulpmiddel om in balans te blijven, te vertragen en te resetten op kleioppervlakken.

Vorig jaar haalde ze de vierde ronde van het damesenkelspel op de French Open en de eerste ronde van het dubbelspel. Dit jaar doet ze weer mee aan het dubbelspel.

Ze zal de strategie waarschijnlijk dichter bij de wedstrijd met haar partner bespreken, maar ze is niet van plan het wiel waar Johnson het over had opnieuw uit te vinden. Bovendien is ze gekoppeld aan iemand die alle soorten rechtbanken heeft gedomineerd: Venus Williams.

“Elke keer dat ik een toernooi speel, speel ik om het toernooi te winnen”, zei Baptiste.