WASHINGTON — De conservatieve meerderheid van het Hooggerechtshof klonk woensdag klaar om te oordelen dat de regering-Trump een einde mag maken aan de tijdelijke bescherming die is verleend aan meer dan 1,3 miljoen immigranten uit probleemlanden.
Congres in 1990 werd de tijdelijke beschermde status goedgekeurdof TPS, voor niet-staatsburgers die niet veilig naar huis konden terugkeren omdat hun geboorteland werd geteisterd door oorlog, geweld of natuurrampen. Als deze mensen een streng antecedentenonderzoek doorstaan, kunnen ze legaal in dit land blijven en werken.
Maar president Trump kwam aan de macht in de overtuiging dat te veel immigranten toestemming hadden gekregen om het land binnen te komen en er voor onbepaalde tijd te blijven.
Vorig jaar besloot zijn ministerie van Binnenlandse Veiligheid de tijdelijke humanitaire bescherming voor immigranten uit dertien landen op te heffen Venezuela, Haïti, Syrië, Honduras en Nicaragua. De rechtszaken namens Haïtianen en Syriërs werden samengevoegd in één enkele zaak, Mullin versus Doe, die de rechters woensdag hoorden.
Voorvechters van de rechten van immigranten betwistten deze beslissingen als politiek en ongerechtvaardigd, en ze kregen bevelen van federale rechters die de annuleringen blokkeerden.
Maar de advocaten van Trump dienden een spoedberoep in bij het Hooggerechtshof, met het argument dat de rechters hun gezag hadden overschreden. Ze wezen op een bepaling in de wet uit 1990 die ‘juridische toetsing’ verbiedt van het besluit van de regering om de tijdelijke bescherming voor een bepaald land te beëindigen.
De rechters oordeelden namens het bestuur en vernietigden de uitspraken van de lagere rechtbanken in een reeks van zes tot drie bevelen.
Geconfronteerd met kritiek op de korte en onverklaarde bevelen, stemden de rechters ermee in om op de laatste dag van de mondelinge pleidooien voor deze ambtstermijn argumenten over de TPS-kwestie aan te horen.
Maar de ideologische kloof leek onveranderd.
Advocaat-generaal D. John Sauer zei dat het Congres ‘gerechtelijk micromanagement’ van deze beslissingen had verboden, en geen van de zes conservatieven was het daar niet mee eens.
Hoogleraar rechten aan de UCLA, Ahilan T. Arulanantham, die enkele duizenden Syriërs vertegenwoordigt, zei dat de minister van Binnenlandse Veiligheid had nagelaten het ministerie van Buitenlandse Zaken te raadplegen, dat zegt dat het onveilig is om daarheen te reizen.
Hij zei dat de regering “het statuut leest alsof het een blanco cheque is … om de secretaris de macht te geven mensen uit te zetten die niets verkeerd hebben gedaan.”
Advocaat Geoffrey Pipoply uit Chicago, die meer dan 350.000 Haïtianen vertegenwoordigt, zei dat de annuleringen werden veroorzaakt door “de raciale vijandigheid van de president tegenover niet-blanke immigranten.”
De drie liberalen van de rechtbank voerden aan dat de regering er niet in was geslaagd de procedurele stappen te volgen die de wet vereist. Maar dat argument kon geen terrein winnen.
Rechter Amy Coney Barrett en haar man adopteerden twee kinderen uit Haïti die staatsburgers zijn. Zoals de meeste conservatieven stelde ze tijdens de ruzie weinig vragen.
