Er zijn zoveel karakters in de tovenaarswereld van ‘Harry Potter’, maar een van de meest raadselachtige en fascinerende is Severus Sneep, de zwijgzame en zelfs wrede toverdrankmeester op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus. Hoe was zijn jeugd? In één woord: slecht.
Als we Sneep ontmoeten de “Harry Potter”-boeken geschreven door Joanne “JK” Rowling en de originele filmfranchise die liep van 2001 tot 2011 (waar hij wordt gespeeld door wijlen, geweldige Alan Rickman), hij is een zeer mysterieuze figuur – en hij heeft om de een of andere reden vrij duidelijk een hekel aan Harry (Daniel Radcliffe). Zoals we uiteindelijk leren – tientallen jaren oude spoilerwaarschuwing! — Sneep hield ooit van Harry’s moeder Lily Potter (née Evans) en werd een dubbelagent die deed alsof hij de Heer van het Duister Voldemort (Ralph Fiennes) diende, met enorm persoonlijk risico. Geholpen door Zweinsteins schoolhoofd Albus Perkamentus (Michael Gambon in de latere films), beschermt Sneep Harry in het geheim voor de hele ambtstermijn van de jongen op Zweinstein. En in het zevende boek en de twee laatste films, “Harry Potter and the Deathly Hallows”, wanneer Harry op zoek gaat naar alle Gruzielementen van Voldemort.
Hoewel we in de Harry Potter-boeken slechts een glimp opvangen van de kindertijd en opvoeding van Sneep, zijn er twee belangrijke dingen die ons vertellen over zijn karakter en zijn groei als persoon: Sneep’s liefde voor Lily en het feit dat zijn ouders een ongelukkig huwelijk hadden. Het valt niet te ontkennen dat Sneep, ondanks een deel van zijn gedrag, een zeer tragische figuur is, en het weinige dat we weten over zijn jeugd met zijn ouders – heks Eileen Prince en de niet-magische Dreuzel Tobias Sneep, waarmee hij zijn geheime identiteit als de ‘Halfbloed Prins’ creëert – is behoorlijk ruw. Dit is wat je moet weten over de kindertijd van Severus Sneep in ‘Harry Potter’.
Severus Sneep had een ongelukkige jeugd en een moeilijke tijd op Zweinstein
We leren geen achtergrondverhaal voor Sneep – afgezien van het feit dat hij een hervormde dienaar van Voldemort is, of een Dooddoener, volgens Perkamentus – totdat we bij het vijfde boek komen: ‘Harry Potter en de Orde van de Feniks’. (Deze specifieke reeks wel niet verschijnen in de verfilming.) Tijdens een les waarin Sneep Harry Occlumency moet leren (een moeilijke tak van magie die bedoeld is om je geest af te sluiten voor vijandelijke troepen), gebruikt Harry een schildbezwering tegen Sneep’s poging om Harry’s geest te doorbreken, en in plaats daarvan kan hij naar Sneep’s herinneringen kijken. In het boek beschrijft Harry de flitsen die hij ervaart:
‘Sneep wankelde; zijn toverstok vloog omhoog, weg van Harry – en plotseling wemelde Harry’s geest van herinneringen die niet de zijne waren – een man met een haakneus schreeuwde tegen een ineenkrimpende vrouw, terwijl een kleine donkerharige jongen in een hoek huilde… Een vetharige tiener zat alleen in een donkere slaapkamer, met zijn toverstok naar het plafond gericht, vliegen neerschietend… Een meisje lachte toen een magere jongen probeerde op een bokkende bezemsteel te klimmen…’
Dit schetst een behoorlijk levendig en diep triest beeld van een eenzame, beladen jeugd voor Sneep, en de herinnering aan Harry’s vader James, zijn vrienden Sirius Zwarts, Peter Pippeling en Remus Lupos (gespeeld als volwassenen door respectievelijk Gary Oldman, Timothy Spall en David Thewlis), Lily en Sneep. We zien dit wel in de film, en de essentie is dat James Sneep zonder echte reden pest… en iedereen kijkt alleen maar passief toe.
“Verschillende mensen die toekeken lachten; Sneep was duidelijk impopulair. (Peter) grinnikte schril”, luidt de passage. ‘Sneep probeerde op te staan, maar de vloek bleef op hem inwerken; hij worstelde, alsof hij vastgebonden was aan onzichtbare touwen.’
De slechte jeugd van Sneep had invloed op zijn houding als professor op Zweinstein
Het is een understatement om te zeggen dat Sneep een moeilijke opvoeding heeft gehad – en een moeilijke tijd als tiener op Zweinstein – maar het is nog steeds opmerkelijk dat hij opgroeit tot een leraar die regelmatig wreedheid jegens zijn leerlingen uitdeelt. Hoewel het logisch is dat Sneep ingewikkelde gevoelens heeft over Harry, een jongen met Lily’s groene ogen die verrassend veel op James lijkt (de pestkop van Sneep op de middelbare school!), Is het ook logisch dat Harry zich afvraagt waarom Sneep wreedheid verkoos boven vriendelijkheid. Zoals hij denkt in “Orde van de Feniks:”
“Harry zei niets; hij had het gevoel dat het gevaarlijk zou zijn om iets te zeggen. Hij was er zeker van dat hij zojuist in Sneep’s herinneringen had ingebroken, dat hij zojuist scènes uit Sneep’s kindertijd had gezien, en het was zenuwslopend om te bedenken dat het huilende jongetje dat zijn ouders had zien schreeuwen, werkelijk voor hem stond met zo’n walging in zijn ogen…”
Ik zou kunnen betogen dat Sneeps kinderproblemen zich hoofdzakelijk vertalen in de manier waarop hij sommige van zijn studenten behandelt. Als ik een leunstoeldiagnose van dit fictieve personage zou aanbieden, zou ik zeggen dat Sneep iemand ziet als Harry’s beste vriend Ron Wemel (Rupert Grint in de films), die uit een diep liefhebbend gezin komt en zich verontwaardigd voelt; hij heeft ook een hekel aan Harry omdat hij het product is van Lily’s liefde voor James.
Sneep is het perfecte voorbeeld van een genuanceerd personage in ‘Harry Potter’ (iets wat de franchise niet altijd goed doet). Hij is een man met een onrustig leven die in het grootste deel van het verhaal overkomt als een slechterik, maar een kracht ten goede blijkt te zijn. Toch is het begrijpen van zijn jeugd de sleutel tot het personage. Je kunt het verhaal van Sneep bekijken in de “Harry Potter”-films op Peacock en HBO Max.
