Een techprofessional van Indiase afkomst die in de VS werkt, heeft een emotioneel verhaal gedeeld over het feit dat hij zijn stervende moeder niet kon zien, en zei dat hij door visumvertragingen gevangen zat in een keuze. Hij noemt dit de “grootste spijt van mijn leven.”Gautam Dey werkt in de VS aan een H-1B visum en beschreef op LinkedIn hoe zijn moeder overleed aan stadium 4 longkanker terwijl hij nog steeds probeerde een afspraak te maken voor het afstempelen van een visum om naar India te reizen.Hij schreef: “Vandaag schrijf ik dit niet als ingenieur, niet als H-1B-arbeider… ik schrijf dit als zoon.”Volgens de Amerikaanse Bazaaar zei hij dat zijn moeder zeventien dagen in het ziekenhuis had gelegen en dat hij in die periode herhaaldelijk probeerde toestemming te krijgen voor reizen.“Bij mijn moeder werd longkanker in stadium 4 vastgesteld. Ze werd 17 dagen in het ziekenhuis opgenomen. Gedurende die tijd probeerde ik wanhopig een afspraak voor een visumstempel te krijgen, zodat ik naar haar toe kon reizen”, schreef hij.Dey verhuisde in 2007 naar de VS nadat hij door een multinational was gerekruteerd voor gespecialiseerd softwarewerk. Hij zei dat hij jarenlang onder het visumsysteem had gewerkt, belastingen had betaald en technologische producten had gebouwd.“Ik ben hier niet gekomen om iemands salaris te ondermijnen. Ik ben hier gehaald vanwege mijn expertise, om een serieus softwareprobleem op te lossen en kwetsbaarheden op te lossen die aandacht nodig hadden”, zei hij.Maar toen de toestand van zijn moeder verslechterde, zei hij dat administratieve vertragingen reizen bijna onmogelijk maakten. Hij legde uit dat het verlaten van de VS zonder visumafspraak ernstige gevolgen riskeerde, waaronder het verlies van zijn baan en juridische status.“Als ik zonder afspraak zou reizen, zou ik maandenlang buiten de VS vast kunnen zitten. Ik zou mijn baan, mijn wettelijke status en de status van mijn gezin kunnen verliezen”, zei hij.Hij beschreef dat hij herhaaldelijk probeerde een spoedafspraak te maken.“Ik stuurde ziekenhuisdocumenten naar het consulaat. Ik probeerde 26 dagen lang een afspraak te krijgen. Ik verfriste me, wachtte, bad en hoopte. Maar de tijd wachtte niet”, schreef hij.Een pijnlijke beslissingDey zei dat hij tot een pijnlijke beslissing werd gedwongen tussen bij zijn moeder blijven of de toekomst van zijn gezin in de VS beschermen.“Dus werd ik tot een onmogelijke keuze gedwongen: bij mijn stervende moeder blijven. Of de toekomst van mijn kinderen beschermen. Geen enkel mens mag ooit in die positie worden geplaatst”, schreef hij.Uiteindelijk kon hij India niet op tijd bereiken. Zijn moeder stierf voordat hij kon reizen.“Ik kon haar alleen via een telefoonscherm zien. Ik kon haar stem alleen via de telefoon horen. Dat zal de grootste spijt van mijn leven blijven”, zei hij.In zijn post zei Dey dat hij geen enkel land of systeem de schuld gaf, maar de emotionele tol van immigratieprocessen liet zien.“Dit is geen politieke post. Dit gaat niet over het beschuldigen van een land. Dit gaat over menselijke kosten waarover zelden wordt gesproken”, schreef hij.Hij voegde eraan toe: ‘Maar een droom mag geen kooi worden op het moment dat je familie je het meest nodig heeft.’Hij gaf ook advies aan jongere professionals die overwegen om in het buitenland te gaan werken.“Aan elke jonge professional die droomt van een H-1B-leven: denk goed na. India is aan het veranderen… Je hoeft succes niet alleen te meten door van huis te gaan”, schreef hij.Zijn post concludeerde: “Omdat geen enkele carrièredroom je ooit in een positie mag brengen waarin je moet kiezen tussen de laatste momenten van je moeder en de toekomst van je kinderen. Ik ben die keuze kwijtgeraakt. En ik zal die pijn voor altijd dragen.”
