FRANKFURT, Duitsland – Een van de belangrijkste redenen voor de oprichting van de Europese Unie was om de Europeanen rijker te maken. Onderweg ging er echter iets ernstig mis.
Europeanen worden armer vergeleken met Amerikanen, die rijker worden.
Eén op de vijf Duitsers wordt nu geconfronteerd met de risico op dreigende armoede in wat lange tijd een van de rijkste landen ter wereld is geweest.
In Frankrijk heeft het armoedecijfer een niveau bereikt 30 jaar hoog.
Hoewel elk land arme mensen heeft, blijft de levensstandaard in Europa al bijna twintig jaar achter bij die in Amerika. En sommigen geloven dat het ooit een revolutie zou kunnen ontketenen.
De economie van de Europese Unie staat al zo lang stil dat de armste staat van de VS, Mississippi, nu een hoger bbp heeft dan welk land in de EU dan ook, behalve Duitsland. En Mississippi lijkt op weg om Duitsland te overtreffen.
Europa heeft de economische groei de nek omgedraaid met hardhandig milieubeleid, een zelfgemaakte energiecrisis, een verlammende belastingdruk, een opgeblazen welvaartsstaat en regelgeving die het voor bedrijven moeilijk maakt om mondiaal te concurreren.
Kortom, terwijl Amerikanen innoveren, reguleren Europeanen.
Econoom Sven Larson, die schrijft Larsons politieke economie op Substack zegt: “De EU is als een stofzuiger die steeds meer bevoegdheden opzuigt, waardoor steeds meer invloed en meer autoriteit in Brussel worden geconcentreerd. En ze kan zichzelf niet tegenhouden. Ze wil zichzelf er niet van weerhouden dat te doen.”
Larson zegt dat de verzorgingsstaat van de EU “… bijna de helft, of in sommige landen zelfs meer dan de helft van de economie consumeert. En dat betekent dat ze in essentie de vrijemarkteconomie overnemen en deze via de overheid laten lopen, wat betekent dat ze de economische activiteit onderdrukken. Ze halen er lang niet zoveel uit.”
De helft van de door Eurostat, het officiële EU-statistiekbureau, onderzochte EU-landen kende vorig jaar een groei van minder dan één procent, terwijl de VS tussen de 2,5 en 3 procent groeiden.
De Europese leiders zijn nu in paniek geraakt na berichten dat het continent dat wel is deïndustrialiseren. Dit geldt ook voor Duitsland, ooit een van de industriële grootmachten ter wereld.
Duitsland heeft zijn kernenergie-industrie tot zinken gebracht net toen de energiekosten begonnen te stijgen, in wat de Wall Street Journal ‘Het domste energiebeleid ter wereld.’ Duitsland was vroeger afhankelijk van goedkope Russische energie. Niet meer. Toen president Trump in 2018 in een VN-toespraak Duitsland waarschuwde voor de afhankelijkheid van Russische energie, kon men de Duitse delegatie lachend zien. De Duitsers lachen niet meer.
***Schrijf je in voor CBN-nieuwsbrieven en download de CBN News-app om ervoor te zorgen dat u de laatste updates vanuit christelijk perspectief ontvangt.***
Een Duitse bank- en financiële expert vertelde ons dat hij genoeg heeft van het leven in Duitsland en zijn gezin naar Spanje verhuist.
Chris Adviseurzoals hij bekend staat op YouTube, zegt dat Spanje ook problemen heeft, maar dat het leven over het algemeen beter is dan in Duitsland.
Hij zegt: “Op de korte en middellange termijn willen we hier in Hamburg meer de stad uit gaan voor een gezondere levensstijl en, laten we zeggen, een ‘netto winst’-kwaliteit van leven en lagere kosten.”
Chris zegt dat Duitsland, naast alle economische problemen, ook te kampen heeft met een verlies van vrijheid.
“Mensen durven niet uit te spreken wat ze denken, vanwege (de angst om hun) baan te verliezen, financiële, maatschappelijke normen of de manier waarop het denken hier is ingebed. Maar aan de andere kant, en dat baart mij nog meer zorgen, is de mentale toestand van ontkenning. Veel mensen leven nog steeds in ontkenning en zijn niet in staat de neergaande weg en het traject dat we ingaan te zien.”
De Oostenrijkse politieke analist Dr. Ralph Schoelhammer heeft gewaarschuwd dat slechte economische omstandigheden historisch gezien hebben bijgedragen aan het ontbranden van revoluties, en hij schreef onlangs dat een soort van politieke onrust komt naar Europa.
Schoelhammer zegt: ‘Ik kan je niet precies vertellen hoe het eruit zal zien, maar wel vrijwel alle indicatoren van komende sociale onrust in het beste geval, en potentiële quasi-revolutionaire en regionale burgeroorlogachtige scenario’s in het slechtste geval. Dit alles is, denk ik, bijna onvermijdelijk.’
Alle tekenen wijzen erop dat de welvaartskloof tussen de VS en Europa zal blijven groter worden. Larson vertelde ons dat hij gelooft dat een terugkeer naar het christendom in Europa de economieën zou stimuleren.
“Ik ben een econoom”, zei Larson, “maar ik moet hieraan toevoegen: het christendom is een spirituele, morele en sociale kracht die beschaving en welvaart opbouwt en ons helpt verantwoordelijke burgers te worden, zodat we geen regering nodig hebben.”
Uit een opiniepeiling van vorig jaar bleek dat de meeste Democraten dat graag zouden willen meer zoals Europa. Nu de omstandigheden in Europa echter langzaam verslechteren, willen ze dit misschien heroverwegen.
