Dit artikel is opnieuw gepubliceerd met toestemming van Laseroorlogeneen nieuwsbrief over militaire laserwapens en andere futuristische defensietechnologie.
Het kruisrakettendodende, hoogenergetische laserwapen dat het Amerikaanse ministerie van Defensie voor ogen heeft als onderdeel van zijn binnenlandse raketafweerschild ‘Golden Dome for America’ begint vorm te krijgen.
Het nieuwe Joint Laser Weapon System (JLWS) – een samenwerking tussen het Amerikaanse leger en de Amerikaanse marine, waarvan het bestaan bestaat werd voor het eerst gemeld in juni 2025 – zal in eerste instantie bestaan uit een containersysteem van 150 kilowatt met de potentie om op te schalen naar ten minste 300 kW om binnenkomende kruisrakettendreigingen te verslaan, volgens op het begrotingsverzoek van de marine voor het begrotingsjaar 2027. Het systeem zal ook een Joint Beam Control System (JBCS) omvatten, dat een laserwapen van 300 tot 500 kW kan ondersteunen, aldus de documenten.
De JLWS-inspanning zal gebruik maken van onderzoeks- en ontwikkelingslessen uit de 60 kW van de marine Hoogenergetische laser met geïntegreerde optische verblinder en bewaking (HELIOS) systeem, dat is momenteel geïnstalleerd op de Arleigh Burke-klasse geleide raketvernietiger USS Preble, en de 300 kW van het leger Indirecte brandbeveiligingscapaciteit-hoge-energielaser (IFPC-HEL) systeem, waarvan het eerste prototype de service is plannen voor het in ontvangst nemen van van later dit jaar. De marine zal ook “upgrades uitvoeren” voor haar High Energy Laser Counter Anti-Ship Cruise Missile Project (HELCAP) testbed “indien van toepassing” ter ondersteuning van toekomstige JLWS-tests.
Terwijl het legerbegrotingsverzoek van vorig jaar gedetailleerd $51 miljoen aan verplichte financiering voor JLWS via de “One Big Beautiful Bill Act”-afstemmingswet onder het programma-element ‘Expanded Mission Area Missile’. Het verzoek van dit jaar bevat geen R&D-financiering voor het fiscale jaar 2027, maar beschrijft plannen voor $337,8 miljoen aan uitgaven die beginnen in het fiscale jaar 2028 en lopen tot en met het fiscale jaar 2031. Op basis van de begrotingsdocumenten lijkt het erop dat de dienst plannen heeft om zijn IFPC-HEL-activiteiten af te sluiten. eerst voordat hij zijn deel van de JLWS-inspanning startte.
De marine wacht echter niet af. De dienst vroeg in het fiscale jaar 2027 94,825 miljoen dollar aan in het kader van het programmaonderdeel ‘Directed Energy and Electric Weapon Systems’ (een stijging ten opzichte van slechts 14,5 miljoen dollar in het fiscale jaar 2026, aangezien eerder gemeld) dat $ 79,84 miljoen omvat uit de inspanningen van het Surface Navy Laser Weapon System (SNLWS) om JLWS R&D een vliegende start te geven, het enige HELIOS-systeem van de dienst te ondersteunen voor toekomstige testactiviteiten en het HELCAP-testbed te upgraden (dat ook een afzonderlijke injectie van $ 14.978 ontvangt), volgens op het budgetverzoek van de dienst. De dienst is van plan om in het kader van dat programma-element tot en met het fiscale jaar 2031 nog eens 243,3 miljoen dollar te investeren in JLWS R&D.
Samen vragen het leger en de marine om een visie van in totaal 675,93 miljoen dollar aan R&D-uitgaven voor de JLWS tot en met het fiscale jaar 2031. De marine is van plan om in het vierde kwartaal van 2026 31,7 miljoen dollar aan contracten voor de ontwikkeling van JBCS toe te kennen, en de 30 miljoen dollar aan contracten voor de aanschaf en het testen van JLWS in containers tegen maart 2027. volgens naar begrotingsdocumenten. Het lijkt waarschijnlijk dat Lockheed Martin dat contract zal ontvangen: niet alleen heeft de verdediging de technische leiding over zowel de HELIOS- als de IFPC-HEL-inspanningen die de JLWS zullen informeren, maar het is ook al het ontwikkelen van een containerversie van de eerstgenoemde, een bedrijfsleider onthuld in augustus 2025.
Het is de moeite waard om op te merken dat dit ook geldt voor het begrotingsverzoek van het Pentagon voor het begrotingsjaar 2027 bevat $452 miljoen aan R&D-uitgaven voor de “ontwikkeling, integratie en beoordeling” van gerichte energiewapens ter ondersteuning van de Golden Dome, is de exacte relatie met de JLWS-inspanningen van het leger en de marine onduidelijk. In de begrotingsdocumenten van de marine staat dat de 79,84 miljoen dollar die in het kader van de SNLWS is toegewezen ook fondsen omvat om “te beginnen met de ontwikkeling van een geconsolideerd implementatieplan” voor alle Golden Dome-gerelateerde gerichte energieprojecten, “waar mogelijk gebruik makend van synergie en gemeenschappelijke wapenarchitecturen tussen deze inspanningen” in coördinatie met het Amerikaanse Missile Defense Agency.
De droom van een laserwapen dat kruisraketten kan neerschieten is bijna net zo oud als de laser zelf. Het Pentagon eerst gedemonstreerd het concept in de jaren zeventig met de Navy ARPA Chemical Laser (NACL), een deuteriumfluoridesysteem ontwikkeld door de Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA) dat met succes kleine raketdoelen aanviel, maar veel te groot en complex bleek voor praktische toepassingen. Diezelfde uitdagingen zouden dat ook doen overkomen zijn opvolger, de Mid-Infrared Advanced Chemical Laser (MIRACL) van megawattklasse, ondanks het systeem succesvol neutraliseren een supersonische MQM-8 Vandal-raket tijdens tests in 1989. De Golfoorlog heeft deze droom kortstondig nieuw leven ingeblazen in het noodlottige Airborne Laser (ABL)-programma van de Amerikaanse luchtmacht, dat geconsumeerd meer dan $ 5 miljard gedurende bijna twintig jaar vóór de annulering ervan in 2012. Meer recentelijk heeft het Layered Laser Defense (LLD) -systeem van de marine, ontwikkeld door Lockheed Martin in samenwerking met het Office of Naval Research, met succes neergehaald een doeldrone die een subsonische kruisraket simuleert tijdens een demonstratie in 2022 op White Sands Missile Range in New Mexico in de laatste poging van het leger om het concept onder realistische omstandigheden te valideren.
Het Pentagon hoopt duidelijk dat de JLWS eindelijk zijn lasergebaseerde verdedigingsinspanningen voor kruisraketten over de finish zal brengen. Maar als eerder gemeld Toen de JLWS in juni 2025 voor het eerst openbaar werd, vormen dergelijke bedreigingen een veel complexere uitdaging voor gerichte energiewapens dan de goedkope bewapende drones die de oorlogvoering op slagvelden van Oekraïne tot het Midden-Oosten opnieuw vormgeven. Kruisraketten vliegen laag en snel, omhelzen terrein en voeren ontwijkingsmanoeuvres uit die de reactietijd comprimeren, terwijl hun geharde behuizingen veel meer aanhoudende energie nodig hebben om te verslaan dan de zachte drones waarvoor de huidige tactische lasers zijn geoptimaliseerd. Wat de uitdaging nog groter maakt, is dat atmosferische interferentie de bundelenergie kan verstrooien of absorberen voordat deze het doel bereikt; zelfs bij een vermogen van 300 kW vereisen laserwapens een mate van straalcontrole en richtprecisie die geen enkel bekend systeem tot nu toe heeft aangetoond tegen een realistische dreiging van kruisraketten.
Na jaren proberen Om laserwapens op te schalen naar vermogensniveaus die geschikt zijn voor de verdediging van kruisraketten, vertegenwoordigt de drang van het Pentagon naar een containeroplossing ook een afwijking van vroegere in voertuigen gemonteerde of in oorlogsschepen geïntegreerde systemen. Voor de marine in het bijzonder is Chief of Naval Operations (en bekende laserwapenkampioen) Admiraal Daryl Caudle heeft dit expliciet gedaan benadrukt het nastreven van modulaire capaciteiten die de dienst snel kan uitwisselen over zijn oppervlaktevloot voor bepaalde missies zonder langdurig en duur verblijf op scheepswerven. Zoek niet verder dan de service van oktober 2025 live-fire-test van de 20 kW van het leger Gepalletiseerde hoge-energielaser (P-HEL) systeem, gebaseerd op het LOCUST Laser Weapon System van defensieaannemer AV, vanaf de cockpit van het Nimitz-klasse vliegdekschip USS George HW Bush.
De JLWS is inderdaad niet het enige modulaire laserwapen dat de marine onderzoekt. Het bovengenoemde programma-element Directed Energy and Electric Weapon Systems omvat ook 4,82 miljoen dollar aan financiering ter ondersteuning van de “ontwikkeling, integratie en marinisering” van de legeronderdelen. Duurzame laser met hoge energie (E-HEL) systemen – het modulaire laserwapen van 30 kW, gebaseerd op lessen van P-HEL en het afgebroken, op Stryker gemonteerde 50 kW Gerichte energiemanoeuvre-luchtverdediging op korte afstand (DE M-SHORAD) systeem dat de service voor ogen als het eerste geregistreerde gerichte energieprogramma. Het leger was van plan om in het fiscale jaar 2026 twee E-HEL-eenheden aan te schaffen en het jaar daarop nog een paar. volgens op het budgetverzoek van de dienst, met plannen om de komende jaren in totaal tot 24 systemen te “produceren en snel in gebruik te nemen”. Met zijn LOCUST-systeem dat zich zowel als counter-drone-capaciteiten heeft bewezen in het buitenland En thuislijkt AV de belangrijkste kanshebber om dat contract de komende jaren binnen te halen.
Met institutionele steun voor het op grote schaal ontwikkelen en inzetten van gerichte energiewapens op een historisch hoogtepuntzou JLWS een belangrijke kans kunnen zijn voor het Pentagon om eindelijk zijn droom van raketdodende laserwapens werkelijkheid te maken. Maar de geschiedenis van de ontwikkeling van lasers voor contra-cruiseraketten is bezaaid met programma’s die alle bureaucratische hindernissen uit de weg hebben geruimd, om uiteindelijk op de natuurkundige en operationele realiteit te stuiten. Een gecontaineriseerd 150 kW-systeem is misschien een bescheidener en haalbaarder doel dan de kolossen die eraan voorafgingen, maar of JLWS het contact met zowel het begrotingsproces als de reële complexiteit van het uit de lucht schieten van kruisraketten kan overleven, blijft de open vraag.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd met toestemming van Laseroorlogeneen nieuwsbrief over militaire laserwapens en andere futuristische defensietechnologie.
