De stad die nooit slaapt, wil haar hoge prijzen laten rusten.
Het aanpakken van de betaalbaarheidsproblemen in New York was een pijler van de burgemeesterscampagne van Zohran Mamdani. Nu hij aan de macht is, worden die beloften op de proef gesteld.
Drie van zijn voorstellen – gratis bussen, universele kinderopvang en een bevriezing van de huurprijzen – zijn in andere steden uitgerold. Juliana Kaplan van BI ging kapot de eerdere successen (of mislukkingen) van de betaalbaarheidsplannen om te peilen wat New Yorkers kunnen verwachten.
Om deze inspanningen te financieren probeert Mamdani de rijkste inwoners van de stad te belasten.of soms bewoners). Dat is niet helemaal aan hem, aangezien deze beslissingen meestal op staatsniveau worden afgehandeld, maar hij heeft enige vooruitgang geboekt.
Regering Kathy Hochul onthulde plannen om eigenaren van onroerend goed te belasten die voornamelijk buiten New York wonen, maar een lokaal huis ter waarde van meer dan $ 5 miljoen. (De chique mensen noemen het een pied-à-terre.) Juliana keek ook naar hoe dat soort belastingen werkt heeft in andere steden gewerkt.
De belasting zal naar verwachting 500 miljoen dollar opleveren, wat slechts een kleine deuk in het begrotingsgat van New York betekent. Intussen is het een bliksemafleider geworden leiders uit het bedrijfsleven en Wall Streeters om te speculeren over een mogelijke exodus uit New York.
De betaalbaarheidsdrang van Mamdani krijgt te maken met een nieuwe tegenwind: de stad vertoont geen tekenen van vertraging.
Hoezeer New Yorkers ook klagen over de prijzen, er is nog steeds veel vraag naar de woningvoorraad en diensten van New York. Ook al zijn de meeste NYC-huurders moeite hebben om huisvesting te bekostigenveel mensen willen het graag proberen.
Het vrijmaken van ruimte voor meer betaalbare woningen zou dit probleem kunnen oplossen. Maar dit is een stad waar elke vierkante meter (parkeerplaatsen kunnen meer dan duizend dollar per maand kosten) kostbaar is.
Aan de andere kant werkt de New York-of-nergens-houding ook in het voordeel van Mamdani. De stad is door de jaren heen sterker teruggekomen van meerdere crises, van 11 september tot de wereldwijde financiële crisis en de COVID-19-pandemie. Zijn aantrekkingskracht als financieel en cultureel centrum bleek te groot, ondanks de aantrekkingskracht van steden als Miami of Austin.
Kunnen de plannen van Mamdani om de rijken te belasten het breekpunt van de stad zijn? Een recente ruzie tussen de burgemeester en miljardair Ken Griffin benadrukte het potentiële risico.
Mamdani riep de CEO van de Citadel in een video die vorige maand online is geplaatstwat Griffin ertoe aanzet het te bellen “griezelig en raar.” Griffins plaatsvervanger verdedigde zijn baas en liet doorschemeren dat het bedrijf zijn plannen zou kunnen heroverwegen herontwikkel een toren in het centrum voor ruim 6 miljard dollar.
Griffin heeft al eerder de bereidheid getoond om te verhuizen, door het hoofdkantoor van Citadel en Citadel Securities van Chicago naar Miami te verhuizen. Maar de voordelen van de Big Apple, vooral voor topinvesteerders, zijn moeilijk gebleken om te overtreffen.
Dat betekent niet dat de ultrarijken uiteindelijk de belastingen niet zullen verhogen en overdragen. Vraag het maar aan Californië.
