Door Joshua Tyler
| Gepubliceerd
Geen enkel ander genre wordt vaker het slachtoffer van vroegtijdige annulering dan sciencefiction. Netwerken zijn notoir ongeduldig als het om dure speciale effecten of decors gaat, en SF is arbeids- en kostenintensief.
Die korte weg naar succes heeft ons beroofd van een goed einde van enkele van de grootste sciencefictionverhalen ooit verteld, dus we vragen ons af wat er met de Wild Cards is gebeurd in hun oorlog met de Chigs, of de bemanning van de Destiny ooit een poort terug naar de aarde heeft gevonden, en heeft kapitein Gideon een remedie voor de Drak-pest gevonden voordat het te laat was?
Het niet weten is het ergste, en in het geval van één sciencefiction franchise, we bleven niet één, maar twee keer in het ongewisse. Dit is waarom V mislukt, en vervolgens opnieuw mislukt!
Het grootste televisie-evenement van de jaren tachtig
V werd gemaakt door televisieschrijver-producent Kenneth Johnson als een grootschalig sciencefictionevenement voor NBC. Het verhaal begint wanneer enorm vreemdeling schepen arriveren boven de grote steden van de aarde, terwijl de bezoekers aan boord beweren dat ze in vrede komen en geavanceerde technologie aanbieden in ruil voor de hulpbronnen van de aarde. Ze zien eruit als mensen, ze gedragen zich als mensen en ze lijken vriendelijk, dus we gaan voluit voor samenwerking.
Terwijl de wereld verder onder de invloed van de Bezoekers valt, ontdekt een kleine groep dat hun menselijke uiterlijk slechts een vermomming is. In werkelijkheid zijn de Bezoekers in het geheim reptielachtige wezens die de mensheid manipuleren en mensen oogsten. Nu de waarheid aan het licht komt, vormt zich een verzetsbeweging om terug te vechten.
Toen de miniserie van twee nachten in 1983 werd uitgezonden, werd hij een groot kijksucces en een fenomeen in de popcultuur, geprezen om zijn spektakel, spanning en memorabele wendingen.
Het evenement wordt een serie
Na het enorme kijkcijfersucces van V bestelde NBC snel een vervolg. In 1984 zond het netwerk de vervolgminiserie uit V: Het laatste gevechtdat het menselijke verzet tegen de buitenaardse bezoekers voortzette en opnieuw veel kijkers trok. In de hoop het concept om te zetten in een langlopende franchise, lanceerde NBC vervolgens een wekelijkse televisieserie met de simpele titel V: De serie later datzelfde jaar.
In het hart van V: De serie ging meer over de strijd tussen het menselijke verzet en de grootschalige invasie van de bezoekers Aarde. Het speelde populaire acteurs uit die tijd, zoals Marc Singer en Faye Grant, die verzetsleiders Mike Donovan en Juliet Parrish speelden. De buitenaardse wezens waren het echte verkoopargument van de show, waarbij Jane Badler opviel als de kwaadaardige leider van de bezoekers, Diana, en de grote Robert Englund, beroemd bekend om zijn rol als Freddy Kruegerals Willie, een sympathieke Bezoeker
Waarom de eerste V-serie mislukte
Er waren onmiddellijke problemen. Het wekelijkse format vereiste het produceren van veel meer afleveringen met een beperkter budget. Dat betekende dat de show het spektakel en de grootschalige actie die de oorspronkelijke evenementen spannend maakten, drastisch verminderde.
Er was ook een leiderschapsprobleem. Kenneth Johnson, die het concept had bedacht, weigerde deel uit te maken van de serie. Hij had een hekel aan de vervolgminiserie V: Het laatste gevecht en wilde eruit. Bij gebrek aan zijn aanwezigheid, V verloor veel van zijn complexere verhalende drive en verviel in het saaie, voorspelbare monster-van-de-week-formaat dat de meeste shows van die tijd gebruikten.
Tegelijkertijd stond het verhaal van de show overal op de kaart, omdat voortdurende veranderingen het verhaal verstoorden. Verzetsleider Mike Donovan werd halverwege het seizoen uitgeschreven toen het personage werd gevangengenomen door de bezoekers. Ook belangrijk verzetslid Robin Maxwell, gespeeld door Blair Tefkin, verdween al vroeg in de aanloop.
Nu de hoofdpersonen verdwenen zijn en de verhalen meer episodisch werden, verloor de show het strakke verhaal van de verzetsbeweging dat de originele miniserie boeiend maakte. Gooi dat allemaal in een blender, en je hebt een ramp in de maak, en het publiek is gered.
V: De serie debuteerde op NBC op 26 oktober 1984 en op 22 maart 1985 werd het geannuleerd en uit de lucht gehaald. Wat begon als een van de grootste televisie-evenementen in de geschiedenis van het medium, crashte en brandde binnen een jaar af.
V opnieuw opstarten voor Battlestar Galactica-doelgroepen
Het concept was goed. De miniserie was geweldig. Er was hier iets dat had moeten werken. Dus tientallen jaren later probeerde ABC het opnieuw, in de hoop mee te kunnen liften op de golf van sciencefiction-interesse uit het begin van de jaren 2000, die werd gegenereerd door het succes van shows als de opnieuw opgestarte serie. Battlestar Galactica.
V: De serie werd op 3 november 2009 teruggebracht door ABC en duurde 22 afleveringen verdeeld over twee seizoenen tot 15 maart 2011. Deze keer sloegen ze de miniserie over en gingen meteen naar een nieuwe serie. V serie, waarbij u helemaal geen tijd verspilt.
Binnen enkele minuten is de buitenaardse wezens zijn geland, en van daaruit springt het in snel tempo vooruit, waardoor dezelfde intriges ontstaan waar fans van de eerste serie bekend mee zijn. De buitenaardse wezens, die zichzelf Visitors en kortweg ‘Vs’ noemen, presenteren zichzelf als menselijk en het plot begint te rollen.
De vertegenwoordiger van de bezoeker is Anna, gespeeld door de verbluffende Morena Baccarin (Glimworm). Ze wordt al snel een wereldwijde beroemdheid en overtuigt regeringen en een groot deel van het publiek ervan dat de buitenaardse wezens de grootste bondgenoten van de mensheid zijn. Achter de schermen infiltreren de Bezoekers echter in het geheim regeringen, media en militaire organisaties terwijl ze zich voorbereiden op een langdurige overname van de Aarde.
Het verhaal concentreert zich op verschillende personages die geleidelijk de waarheid ontdekken en zich aansluiten bij een groeiend verzet. FBI-agent voor terrorismebestrijding Erica Evans, gespeeld door Verloren Elizabeth Mitchell wordt een van de centrale leiders van de ondergrondse strijd tegen de Visitors.
Haar zoon, Tyler, gespeeld door Logan Huffman voelt zich aangetrokken tot de buitenaardse wezens en sluit zich aan bij hun menselijke jeugdprogramma, waardoor er spanning ontstaat tussen loyaliteit en achterdocht. Journalist Chad Decker, gespeeld door Scott Wolf, wordt Anna’s mediabondgenoot terwijl hij de ware motieven van de bezoekers in twijfel trekt.
Waarom V opnieuw faalde
V ging in première met sterke nieuwsgierigheid en solide kijkcijfers, waardoor kijkers graag een moderne kijk op de klassieker wilden zien V. Critici waren gemengd over het opnieuw opstarten. Velen prezen de gestroomlijnde productiewaarden en de prestaties van Morena Baccarin als de buitenaardse leider Anna, maar recensies zeiden vaak dat de show te langzaam bewoog en de urgentie van het origineel ontbeerde.
De reacties van het publiek volgden een soortgelijk patroon. De pilot trok meer dan 14 miljoen kijkers, maar de belangstelling nam gestaag af naarmate het seizoen vorderde. Tegen het tweede seizoen waren de kijkcijfers sterk gedaald, wat een teken was van een afnemend enthousiasme van het publiek ondanks een loyale kernfanbase.
De nieuwe V had een veelbelovende start, maar de show maakte enkele van de fouten van de vorige V serie gehad. Het probeerde geld te besparen door het spektakel te vermijden dat de originele miniserie zo’n hit had gemaakt, en leunde in plaats daarvan zwaar op langzaam brandende samenzweringsplannen.
Nogmaals, achter de schermen, V was in rep en roer. Tussen de seizoenen waren er showrunner-wisselingen die de toon en richting veranderden. Lange pauzes tussen afleveringen verstoorden het vermogen om het publiek vast te houden, waardoor het momentum werd weggenomen en de gewone kijkers in verwarring werden gebracht.
Dus in 2011 annuleerde ABC nog een V-serie voordat de grotere verhaallijn over de buitenaardse bezetting een echte conclusie kon bereiken.
Waarom V een derde kans verdient
Er is iets aan de hand V als uitgangspunt. Het doet dingen die geen enkel ander buitenaards invasieverhaal ooit zo goed heeft gedaan. Het is precies het juiste idee, maar op de een of andere manier heeft het nooit het juiste moment gevonden.
Misschien is dat moment nu. In plaats van iets opnieuw op te starten dat al ooit werkte, zou Hollywood moeten overwegen om geld te geven V een derde poging en misschien, heel misschien, in plaats van dezelfde fouten te herhalen, konden ze ervan leren en maken V de verbluffende generatiehit die het altijd had moeten zijn.
