Na het succes van de ultra-zoemende “Caveat” en het dreigende ‘Oddity’, de Ierse filmmaker Damian McCarthy is drie voor drie dankzij ‘Hokum’. Ryan Scott van /Film noemde de film in zijn recensie “erg eng”.en de angstaanjagende beelden uit de trailer maakten de film al snel tot een van de meest langverwachte genre-releases van het jaar. McCarthy’s films bevatten vaak elementen van Ierse folkhorror en zijn gespecialiseerd in spannende, sfeervolle verhalen met minimale locaties en griezelige objecten. Maar er is een element dat keer op keer in zijn films naar voren komt en dat vanaf het begin voor de gewone horrorfan een raadsel kan zijn: konijnen.
Over het algemeen vertegenwoordigen konijnen in film en literatuur vruchtbaarheid, overvloed en een nieuw begin. Het zijn prooidieren, symbolen van het lenteseizoen, en belichamen vaak onschuld en kwetsbaarheid. Maar konijnen worden ook vaak afgebeeld als bedrieglijke goden, een nevenschikking van hun gebruikelijke symboliek. Als het echter om de filmografie van McCarthy gaat, zijn konijnen pure nachtmerriebrandstof. “Caveat” bevat ’s werelds raarste konijnenrekwisiet, een pluchen konijn dat trommelt wanneer een boze geest of verborgen gevaar in de buurt is. Overal in Hokum staan sierkonijnen, en hoewel de presentator van de bizarre kindertelevisieshow een ezel is, dachten de meeste fans dat het angstaanjagende gezicht een konijn was. toen de trailer voor het eerst vielaangemoedigd door wat leek op een lijk in een konijnenkostuum.
Horrorfans hebben dit opgemerkt tijdens een interview met filmmaker en contentmaker Nicolaas Curciolegde Damian McCarthy uit waarom konijnen steeds weer in zijn films opduiken. “Het is waarschijnlijk ‘Watership Down'”, legde hij uit. “Er zit een angstaanjagende haas in waar ik me van herinner dat ik bang was toen ik heel, heel klein was, dus er zit waarschijnlijk iets in dat wordt voortgezet.” Maar McCarthy’s op konijnen gebaseerde kindertrauma beperkt zich niet tot de Britse animatiefilm die generaties heeft getraumatiseerd.
Damian McCarthy kent zijn griezelige konijnenfilmgeschiedenis
Een van de griezeligste figuren uit de Ierse mythologie is de Púca, dezelfde figuur die als basis diende de populaire streaming-horrorserie “Pooka!“De figuur is een vormveranderende fee die geassocieerd wordt met verhalen over Samhain/Halloween en wordt meestal afgebeeld als een zwart paard, een geit met gloeiende ogen, of, je raadt het al, een konijn. De Púca is meer een chaosfiguur dan een kwaadaardige, maar Damian McCarthy leerde op school over de figuurrond dezelfde tijd ontwikkelde hij een liefde voor ‘Alice in Wonderland’. Het baanbrekende verhaal van Lewis Carroll is talloze keren op verschillende manieren aangepast, maar buiten de geanimeerde Disney-film ziet het Witte Konijn er vaak uit alsof iemand heeft geprobeerd een slaapverlammingsdemon uit zijn geheugen te halen.
Het Witte Konijn in de surrealistische fantasie “Alice” van Jan Švankmajer lijkt op het gezicht van elke foto van een huilende baby die poseert met de paashaas, en de met een Emmy Award bekroonde film “Alice in Wonderland” gemaakt voor tv met animatronics uit Jim Henson’s Creature Shop. een kijk op De Maartse Haas waardoor een kind dekking zou gaan zoeken. Dus hoewel het onmiddellijke beeld van een konijn dat waarschijnlijk in je opkomt een schattig, donzig konijntje is, zijn er in de bioscoop genoeg verontrustende konijnen geweest – vaak in gerechten voor alle leeftijden.
In zijn gesprek met Nicolas Curcio markeerde McCarthy ook Frank in ‘Donnie Darko’, de dreigende figuur in een konijnenkostuum. die Donnie door een tangentuniversum leidt. Spreken met Reactorzei McCarthy dat zodra hij wist dat “Hokum” meestal één personage op één locatie zou volgen, “productieontwerp – elk ornament en schilderij – alles in de kamer dan van vitaal belang wordt, en dat zijn de dingen die hem in de gaten houden.”
Enter: angstaanjagende klokken, houtsnijwerk van baby’s en sierkonijnen.
Het konijnenmotief van Damian McCarthy zou moeten worden voortgezet
Hoewel Damian McCarthy’s film “Oddity” het konijnenmotief niet bevat, is het een film die een personage volgt dat in wezen “het konijnenhol in gaat” om te proberen het mysterie van de moord op haar zus op te lossen. McCarthy’s voorliefde voor konijnen is geen poging om een onderling verbonden filmisch universum te creëren (dat weten we), maar het is voor hem een perfecte manier om zijn kenmerkende stijl te versterken. Naast de konijnen in ‘Hokum’ gaat de film ook over psychedelica, die zowel door mensen als door een kudde geiten worden geconsumeerd. Hallucinogenen hebben een inherente angst omdat het moeilijk wordt te ontcijferen of wat je ziet echt is of dat je geest je voor de gek houdt.
Dat brengt ons terug bij het konijn.
“Alice in Wonderland” wordt vaak geassocieerd met hallucinogene drugs zoals LSD, waarbij haar reis door de spiegel naar Wonderland wordt gelezen als een allegorie voor een intense drugstrip. De rups rookt een waterpijp, Alice drinkt een mysterieuze vloeistof (net als de verrijkte melk in “Hokum”) en eet paddenstoelen. Om nog maar te zwijgen: Jefferson Airplane heeft de theorie populair gemaakt in de mainstream met hun klassieke hit ‘White Rabbit’, waarin ‘Alice in Wonderland’-beelden worden gebruikt om een waarschuwend verhaal te vertellen en de luisteraars oproept om ‘je hoofd te voeden’, oftewel ‘de waarheid te leren over wat er om je heen gebeurt’.
Misschien is McCarthy zelf het witte konijn, dat het publiek door zijn konijnenhol lokt en probeert de chemie van onze hersenen te veranderen met de bezienswaardigheden die hij ons wil laten zien. Hoe dan ook, het is een motief dat de rest van zijn carrière zou moeten blijven bestaan, want zoals hij heeft bewezen, is hij er verdomd goed in.
Kom niet te laat voor een heel belangrijke date. “Hokum” speelt nu overal in theaters.
