Als het gaat om de beste James Bond-film, de duidelijke winnaar is ‘Casino Royale’ uit 2006. Maar er is simpelweg geen antwoord op de vraag: “Wie was de beste James Bond?” De beste James Bond is de James Bond waarmee je bent opgegroeid, of welke acteur ook jouw specifieke gevoeligheid aansprak. Natuurlijk is er altijd de mogelijkheid om het 007 zelf te vragen, en volgens Timothy Dalton is Daniel Craig de onbetwiste kampioen.
Dalton, die de grootste spion van Engeland speelde in ‘License to Kill’ uit 1987 en ‘The Living Daylights’ uit 1989, was kennelijk zeer onder de indruk van Craigs vertolking van hetzelfde personage. In een 2012 Los Angeles Times In een interview zei de voormalige Bond: “Er kan worden beweerd dat Daniel Craig de beste Bond ooit is, of in ieder geval in een zeer lange tijd.”
Dat had je zeker in 2012 kunnen doen. Craig kwam uit ‘Skyfall’, een film die op onverklaarbare wijze werd geprezen als een van de beste 007-inzendingen ooit. Ondanks dat het een verraad is aan de twee films die eraan voorafgingen, is de algemene consensus dat Sam Mendes’ Bond-inspanning uit 2012 de franchise tot grootheid heeft hersteld, Bond heeft getransformeerd voor een nieuwe generatie en het oude met het nieuwe heeft versmolten om iets fris en origineels te creëren. Als zodanig werd Dalton in zijn mening waarschijnlijk beïnvloed door het succes van de film destijds, hoewel hij, uitsluitend gebaseerd op Craigs optreden in het eerder genoemde ‘Casino Royale’, misschien een punt had gehad.
Maar Dalton stopte daar niet. Het lijkt erop dat de ex-Bond-ster een aantal meningen had over andere acteurs die de smoking hadden aangetrokken, en ze waren niet allemaal zo positief als zijn kijk op Craig.
Timothy Dalton hield zich niet in voor de andere obligaties
In zijn LA Times-interview was Timothy Dalton misschien iets openhartiger dan hij bedoelde toen hij Roger Moore’s vertolking van James Bond een ‘pastiche noemde die op het einde bijna een parodie werd’. Natuurlijk was Moore zich er terdege van bewust dat zijn kijk op 007 veel luchtiger was dan die van zijn voorganger. Hij had ook geprobeerd om donkerder te worden met zijn vertolking in een tijd waarin Moore was nog steeds aan het uitzoeken hoe hij zijn James Bond kon scheiden van de versie van Sean Connery. Maar de donkerdere Bond heeft nooit echt voor hem gewerkt, waardoor hij verder in de richting van een ironische iteratie is geduwd. Het bleek succesvol… totdat het niet meer gebeurde. In plaats van in pastiche te vervallen, werd Moore’s Bond-optreden ronduit raar toen een bijna zestigjarige 007 met Bond Girls van dertig in bed lag.
Ondertussen nam Dalton Pierce Brosnan onder de loep. “Ik denk dat hij donkerder en dieper wilde gaan”, zei hij tegen de Times, “maar dat waren die films niet.” Waarschijnlijk was hij daar. Brosnan’s Bond leek vaak een beetje te koelhartig, ook al lieten de films om hem heen trots ijspaleizen en onzichtbare auto’s zien. Toch blijft “GoldenEye” bestaan een essentiële Bond-film die iedereen zou moeten zien. Alleen al op basis daarvan kun je het niemand echt misgunnen die pleit voor Brosnan als de beste 007 als ze opgroeien terwijl ze hem tegenover Alec Trevelyan zien staan en uren in de N64-game doorbrengen.
Helaas kwam Daltons favoriet, Daniel Craig, uiteindelijk terecht in steeds verschrikkelijkere Bond-films die zijn status als een van de grote 007-acteurs zouden hebben ondermijnd als ‘Casino Royale’ niet zo verdomd goed was. Anders blijft het onduidelijk waar Dalton zijn eigen vertolking zou rangschikken.
