De ooit lege ruimte over 14 rijstroken van snelwegverkeer dat door de wijk Oak Cliff in Dallas stroomt, is nu een uitzonderlijke nieuwe ontwikkeling die open is voor het publiek: Halperinpark. Het project voor het afdekken van snelwegen ter waarde van $ 300 miljoen omvat een speeltuin, een splashpad, een bandomhulsel, een groot gazon en een lineaire loopbrug die een gewist deel van een historische straat nieuw leven inblaast.
Sluit je aan bij de alom gevierde snelwegaftopping Clyde Warrenparkdat in 2012 zijn eerste fase opende over een stuk verzonken snelweg in het centrum, is Halperin Park een gemeenschapsgericht model om de verdeeldheid aan te pakken die wordt veroorzaakt door de aanleg van snelwegen.
Een buurt opnieuw verbinden
Het cappark, ontworpen door architectenbureau HKS en landschapsarchitectenbureau SWA, verbindt een deel van Oak Cliff opnieuw met elkaar, een wijk in Zuid-Dallas die werd opgedeeld door de hausse aan snelwegen in de jaren vijftig.
Op het moment dat de I-35E werd gebouwd, was Oak Cliff de thuisbasis van een bloeiende zwarte gemeenschap. Net als in veel andere niet-blanke buurten in steden in het hele land, werd de gemeenschap verwoest door de aanleg van snelwegen en de decennia van desinvesteringen die daarop volgden.
“Hoewel het een park is om gemeenschappen opnieuw te verbinden, is het ook een park waarvan we wilden dat de gemeenschappen het gevoel kregen dat ze hielpen ontwerpen; ze hielpen de programmering te beïnvloeden”, zegt Todd Strawn, directeur van SWA’s studio in Dallas en hoofdontwerper van het project.
Tijdens het planningsproces werd via uitgebreide outreach een ‘community-first’-plan ontwikkeld, waarop het project centraal stond uitkomsten zoals het verbeteren van de toegang voor scholen in de omgeving, het vergroten van de schaduw en het verminderen van het hitte-eilandeffect in de buurt.
Evenwicht tussen recreatie en economische ontwikkeling
Terwijl het officieel wordt geopend, smeedt het 2,8 hectare grote park een kleine maar betekenisvolle herverbinding in het gebied. Het ontwerp eert de geschiedenis van de buurt en stimuleert tegelijkertijd de economische ontwikkeling die deze nodig heeft.
Het park beschikt over een mix van toepassingen. Kinderen kunnen naar boven klauteren in de junglegym of afkoelen op het splashpad. In de bandschelp kunnen concerten en optredens plaatsvinden, terwijl het gazon dient als plek voor een picknick of gewoon om te ontspannen met een boek. SWA en HKS dachten ook aan het park in relatie tot de rest van de stad, door een verhoogde terraswandeling en zitgedeelte te ontwerpen dat bezoekers een nieuw uitkijkpunt biedt.
“Als je daar bovenop komt, heb je een fantastisch uitzicht over de binnenstad, over de dierentuin en over Zuid-Dallas, dat super weelderig is met het bladerdak”, zegt Strawn over het hoger gelegen gebied. “Je ziet veel groene ruimte die voorheen niet echt werd waargenomen.”
Dit verhoogde gedeelte doet tevens dienst als dak van een multifunctioneel paviljoen dat evenementen kan organiseren en pop-upverkopers kan huisvesten. Er is ruimte in de buurt waar foodtrucks kunnen parkeren, en een afgesloten gebouw voor volledig overdekte evenementen en activaties.
Russell Crader, Global Practice Director voor kunst en cultuur bij HKS, zegt dat deze ruimtes het park flexibiliteit geven voor zowel recreatieve als economische activiteiten. “We hebben eigenlijk een gereedschapskist”, zegt hij. “Ik denk dat dit de dingen zijn die in de loop van de tijd de meeste verandering mogelijk zullen maken, omdat de buurt begint te zeggen: ‘Ik wil een ander soort programma.’”
Een technisch uitdagend ontwerp
Het park is ook een baanbrekend voorbeeld van het gebruik van massief hout, wat nog steeds zeldzaam is in de omgeving van Dallas. Drie delen van het park hebben massieve houten elementen, waaronder de gebogen bandschil. Het materiaal, dat lichter is dan traditioneel staal en beton, heeft bijgedragen aan het verminderen van het totale gewicht van het park – een cruciaal detail aangezien het de snelweg overspant.
“Veel mensen zeggen: ‘Oh, dit is een park, en je mag gewoon je grillige gebaren maken zoals je wilt'”, zegt Crader, waarbij hij opmerkt dat de realiteit is dat de vele technische uitdagingen die gepaard gaan met het afdekken van een snelweg rigoureuze technische studies vereisten. “Er is hier in het park een echt evenwicht tussen wetenschap en kunst.”
Bijna een decennium in de maak, werd het project aangestuurd door de Southern Gateway Public Green Foundation in samenwerking met de stad Dallas en het Texas Department of Transportation. Dit is nog maar de eerste fase van het project. Een tweede fase, die zich nu in de ontwerp- en engineeringfase bevindt, zou de totale oppervlakte van het park op 5,3 hectare brengen. De fondsenwerving is nog gaande.
Hoe ambitieus het project ook is, de toekomst van snelweg cap parken ziet er vaag uit. De regering-Trump heeft zich hierop gericht projecten voor herverbinding van de buurt door intrekken meer dan 2 miljard dollar aan ongebruikte financiering die eerder was opgezet voor inspanningen als snelwegparken en de ombouw van snelwegen naar boulevards.
Strawn beweert echter dat er alle bedoelingen zijn om fase twee van Halperin Park te voltooien. “Er zijn veel hoepels en lussen waar je doorheen moet springen”, zegt hij. ‘Het doel op dit moment… is ergens in de komende vijf of zes jaar dat fase twee online komt.’
