Clarence Carter, de blues- en soulzangeres die bekend staat om haar liedjes als de ordinaire hit ‘Strokin” uit Eddie Murphy’s ‘The Nutty Professor’, is overleden.
Fame Recording Studios in Carters geboorteland Alabama maakte donderdagochtend het overlijden van de singer-songwriter bekend. In een stelling gedeeld op Facebook, zei de studio dat Carter ‘meer dan een kunstenaar voor ons was’, eraan toevoegend dat hij ‘familie was’. Het bericht onthulde geen aanvullende details over het overlijden van Carter, inclusief de doodsoorzaak. Carter werd 90.
De Grammy-genomineerde muzikant, die al vanaf zijn eerste jaar blind was, was eind jaren zestig en begin jaren zeventig het populairst, met hits als het romantische ‘Slip Away’ uit 1968, ‘Patches’ uit de jaren zeventig en de kersthit ‘Back Door Santa’. Hij bracht in de jaren ’90 een gestage stroom muziek uit – Carter bracht in de loop van zijn carrière 22 studioalbums uit – en verdiende twee Grammy Award-nominaties.
Carter ontving zijn eerste onderscheiding in 1970 voor het componeren van de single ‘I’d Rather Be an Old Man’s Sweetheart’ van ex-vrouw Candi Staton, die werd genomineerd voor de categorie ritme- en bluesnummers. Het jaar daarop ontving hij zijn eigen nominatie voor vocale R&B-optredens voor zijn verhaalgedreven ‘Patches’, over een jonge man die aan de verwachtingen van zijn vader voldoet.
Voormalig Times-popmuziekcriticus Robert Hilburn schreef in 1992: “Clarence Carter is een van de meest over het hoofd geziene soulstylisten van het moderne poptijdperk.”
Tot Carters muzikale talenten behoorde zijn talent voor beschrijvende lyriek, die hij gebruikte voor de onbeschaamd seksuele liedjes ‘G Spot’ en ‘Strokin’. In deze cijfers spaart Carter geen enkel detail in zijn benadering van het vrijen. ‘Strokin”, uitgebracht in 1986, werd vooral gespeeld in ‘The Nutty Professor’ uit 1996, terwijl Murphy’s titulaire personage naar een date rijdt.
Carter, geboren in 1936 in Montgomery, Alabama, raakte in zijn jeugd geïnteresseerd in muziek, genoot van de bluesplaten die zijn stiefvader kocht en leerde gitaar spelen. “Ik lag in mijn bed en hoorde die bands spelen en zei tegen mezelf: ‘Een dezer dagen ga ik zomaar spelen'”, zei hij. vertelde The Times in 1987.
Hij studeerde in 1960 af aan het Alabama State College met een bachelordiploma in muziek en werkte korte tijd als onderwijzer voordat hij aan zijn professionele muziekcarrière begon. Carter vormde een duo met vriend en zanger Calvin Scott, maar zijn medewerker raakte later ernstig gewond bij een auto-ongeluk. Carter ging vervolgens solo en begon muziek op te nemen met producer Rick Hall en Fame in Muscle Shoals, te midden van de soulboom aan het eind van de jaren zestig.
Na het succes van zijn vroege hits in de jaren ’70 had Carter moeite om hetzelfde hitparadesucces te vinden te midden van de populariteit van disco. “Niemand zal altijd een hit bijhouden”, zei hij tegen The Times. Begin jaren ’80 was zijn ‘Working on a Love Building’ een bescheiden hit. Carter tekende bij Ichiban Records om zijn album “Dr. CC” uit 1986 op te nemen, waarop “Strokin'” een van de nummers was.
“Tegen de tijd dat ik klaar was met dat nummer en terugliep naar de controlekamer, lachte (de ingenieur) zo hard dat hij de bandmachine niet eens had uitgezet”, zei hij een jaar na de release van de hit.
Carter bracht zijn laatste studioalbum uit, “Sing along with Clarence Carter”, in 2011, maar bleef tot 2020 live-albums en compilaties uitbrengen. Ook in de jaren 2010 bleef hij live optreden.
De singer-songwriter was van 1970 tot 1973 getrouwd met Staton en ze delen een zoon, Clarence Carter Jr.. Hij trouwde in 2001 met Joyce Jenkins en woont sinds 1983 in DeKalb County, Georgia.
“Clarence Carter laat een erfenis achter van tijdloze muziek, onvergetelijke optredens en een vriendschap die we altijd zullen koesteren”, aldus Fame Studios in een verklaring. “We betuigen onze liefde en gebeden aan zijn familie, vrienden en fans over de hele wereld.”
