Cary Elwes was werkloos na ‘de prinsessenbruid’. Toen kwam Al Pacino tussenbeide.

De sterren van Cary Elwes komen binnen Rob Reiner’s klassieke roekeloze liefdesverhaal “De prinsesbruid” zou uiteindelijk een van zijn meest iconische rollen worden. Maar nadat de film in 1987 in première ging, was de jonge Elwes niet bepaald volgeboekt en druk.

“Ik heb een jaar niet gewerkt na ‘Princess Bride'”, vertelde Elwes aan Business Insider.

Hoewel de film bescheiden presteerde aan de kassa, zou hij pas een jaar later een groter publiek bereiken toen hij op VHS verscheen. In de tussentijd kreeg Elwes alleen rollen als zwaardvechters en piraten aangeboden, wat hij afsloeg. “Het had geen zin om te proberen een andere piraat te spelen terwijl ik er een speelde voor een van de grootste regisseurs en schrijvers aller tijden”, zei hij.

Dus speelde Elwes in plaats daarvan de rol van een werkloze acteur van in de twintig, die door New York City zwierf op zoek naar zijn volgende grote doorbraak – tot hij een toevallige ontmoeting had met Al Pacino in een restaurant veranderde uiteindelijk alles.

“Een vriend van mij stelde me aan hem voor en vertelde hem dat ik acteur was”, herinnert Elwes zich. “Al vroeg waar ik aan werkte en ik zei tegen hem: ‘Niet zo heel veel.'”

Normaal gesproken eindigt dit soort verhaal wanneer de ster enkele wijze woorden van aanmoediging uitspreekt aan de nieuwkomer, en zij hun eigen weg gaan. Maar Pacino ging verder dan alleen woorden.

“Hij stelde mij voor om auditie te doen bij het Lee Strasberg Instituut”, zei Elwes, verwijzend naar de school die vernoemd was naar de beroemde acteercoach uit New York City die naast Pacino speelde in ‘The Godfather Part II’ uit 1974.

Pacino’s aanmoediging zou voor Elwes net zo levensveranderend zijn als het krijgen van de rol van Westley in ‘The Princess Bride’. Dankzij de goedkeuring van Pacino kon Elwes studeren onder Pacino’s mentor Charlie Laughton. Van daaruit groeiden de acteertalenten van Elwes, waardoor hij rollen scoorde in hits als de veelgeprezen Civil War-film ‘Glory’ uit 1989 en tegenover Tom Cruise in de NASCAR-film ‘Days of Thunder’ uit 1990. Rond dezelfde tijd was “The Princess Bride” een cultklassieker geworden op homevideo, waardoor Elwes’ status in Hollywood werd verhoogd. Plotseling moest hij werk weigeren omdat hij het te druk had.

Elwes, 63, heeft een carrière van bijna 40 jaar opgebouwd waarin ze een breed scala aan rollen vervulde, van het object van Alicia Silverstone’s genegenheid in de thriller ‘The Crush’ uit 1993 tot een liefhebbende stiefvader die verstand ruilde met Jim Carrey in ‘Liar Liar’. In zijn nieuwste project, de Peacock-serie ‘MIA’, die nu wordt gestreamd, speelt Elwes Kincaid, een privédetective uit Miami die onderzoek doet naar de moord op een gezin door een drugskartel.

Elwes zei dat een van zijn favoriete onderdelen van de baan het onderzoeken van de rol was. Nadat hij privédetectives had geïnterviewd en had opgemerkt dat ze hem kwamen ontmoeten, gekleed alsof ze aan een kade in de Florida Keys hadden rondgehangen, werd Elwes geïnspireerd om zijn personage een soortgelijke look te geven.

Elwes zei dat karakterontdekkingswerk een van de vele vaardigheden is die hij ontwikkelde tijdens zijn studie aan het Strasberg Instituut.

“Ik denk niet dat ik de tools had gehad om de personages te creëren die ik uiteindelijk speelde als ik die ervaring niet had gehad”, zei Elwes. ‘Eigenlijk weet ik dat ik dat niet zou hebben gedaan.’

Voor de nieuwste aflevering van Business Insider’s Serie “Rollenspel”.vertelt Elwes over wat hij heeft geleerd toen hij Marlon Brando’s PA was, vriendschap sloot met Carrey en voor de laatste keer samenwerkte met Rob Reiner.

Op de bijnaam van Marlon Brando voor hem en ontdekt worden door Rob Reiner

Business Insider: Toen je eind tienerjaren was, was je in Engeland een persoonlijke assistent bij films als ‘Octopussy’ en ‘Superman’. Hebben deze ervaringen uw verlangen om in het bedrijf te stappen vergroot?

Cary Elwes: Het is goedkoper dan filmschool, en je leert meer. Het eerste dat ik leerde was teamwerk: de hoeveelheid werk die nodig is om een ​​film te maken, en hoe iedereen een essentieel onderdeel is van het maken van die kunst. Toen ik eenmaal voor de camera stapte, had ik meteen enorm veel respect voor de crew, omdat ik een van hen was geweest.

En ik ben er zeker van dat er meer waardering ontstaat als je de man bent die ervoor zorgde dat Marlon Brando op tijd bij de “Superman”-set kwam.

Ja! Marlon was een buitengewone ervaring. Hij heeft me veel geleerd, hoewel hij niet graag over acteren praatte. Maar hij leerde me wel over indirect handelen, omdat hij een geweldige karakterkenner was. Hij had psychologie en menselijk gedrag gestudeerd. Als iemand in zijn caravan ging zitten of hem voor het eerst ontmoette, keek hij gewoon naar je schoenen en binnen twee minuten wist hij alles over je.

Heeft hij aan het einde van de productie van ‘Superman’ in ieder geval jouw naam goed begrepen?

Nee. Op de eerste dag noemde hij me Rocky. Ik kwam er later achter dat hij een grote fan was van boksen en ik denk dat hij dacht dat ik om de een of andere reden op Rocky Marciano leek, wat ik helemaal niet doe. Maar wat ga je zeggen?!

Je had in een aantal films gespeeld vóór ‘The Princess Bride’. Had Rob Reiner je ergens in gezien voordat je auditie ging doen?

Ja. Jane Jenkins, die ‘Princess Bride’ castte, zei tegen Rob dat hij een film moest kijken die ik een paar jaar eerder maakte, genaamd ‘Lady Jane’, met Helena Bonham Carter en Patrick Stewart.

Hij had het niet gezien, dus vertoonde ze het voor hem in Londen. Vervolgens vloog hij blijkbaar naar New York en ontmoette daar Bill Goldman, de auteur van het boek ‘The Princess Bride’, en vertoonde het voor hem, en hij zei: ‘Ja, dat is de man.’

Toen stapte Rob in het vliegtuig en ontmoette mij in Berlijn, waar ik aan het filmen was, en ik las voor hem. Ik denk dat ik maar een halve pagina heb gelezen. En ja, het heeft mijn leven voor altijd veranderd.

Dus Al Pacino heeft je ertoe aangezet om naar het Lee Strasberg Instituut te gaan. Toen je de film ‘Dead Man’s Wire’ uit 2025 met Al maakte, had je hem toen bedankt voor zijn aanbeveling?

We kregen een goede band nadat ik bij Lee Strasberg werkte. Ik bedankte hem meteen. De eerste dag dat ik een andere baan kreeg nadat ik de school had verlaten, bedankte ik hem. Hij zei: ‘Je ging toch werken, Cary.’

Ik blijf bevriend met Al. Ik ben hem een ​​grote schuld verschuldigd.

Over de ontmoeting met Mel Brooks en deelname aan ‘Seinfield’

Rob Reiner en Mel Brooks waren praktisch familie. Heeft Rob ervoor gezorgd dat Mel je opmerkte met ‘Robin Hood: Men in Tights’?

Nou ja, dat deed hij op een indirecte manier, want hij nodigde Mel uit voor de allereerste vertoning van “The Princess Bride” op het Fox-kavel en ik was erbij. Het was een screening van vrienden en familie. Hij stelde me voor, en je had me met een veer kunnen neerslaan.

Mel was erg vriendelijk; hij zei hele, hele aardige dingen tegen me over mijn optreden. Toen zei Mel: ‘Misschien heb ik iets voor je, ik laat het je weten.’ Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk heeft hij contact met mij opgenomen, en de rest is geschiedenis.

Tegelijkertijd speelde je in ‘Twister’ uit 1996 en speelde je voor het eerst op tv een onlangs gescheiden echtgenoot die met Elaine uitgaat op ‘Seinfeld.‘Hoe is dat zo gekomen?

Ik kreeg een telefoontje van mijn agent en zei dat Jerry wil dat je langskomt voor een aflevering. Het was zo ongelooflijk anders dan alles op televisie.

Ik vond de rol die ze voor mij schreven zo grappig. Ik durfde niet te vragen om iets aan het script te veranderen, maar ik deed soms een suggestie en soms gingen ze ervoor en soms niet. Het was een live publiek, dus de timing was specifiek en ik had nog nooit eerder live televisie gedaan. Dat was de eerste en laatste keer dat ik het deed.

Over vriendschap sluiten met Jim Carrey en zijn bitterzoete laatste film met Rob Reiner

Kende je Jim Carrey vóór ‘Liar Liar’?

Mijn vrouw en ik werden toevallig uitgenodigd om naar een aflevering van ‘In Living Color’ te kijken, en we ontmoetten hem op de set. Hij heeft een enorme persoonlijke charme, maar hij is toevallig een van de grappigste mensen die je ooit zult ontmoeten, en we werden meteen vrienden.

En dan krijg je op een dag een telefoontje van hem dat hij denkt dat hij iets voor jou heeft dat met hem zou kunnen werken?

100%.

Was het leuk om de heteroman van Jim Carrey te zijn?

De decaan Martin aan zijn Jerry Lewis. Het was nooit iets wat ik had verwacht, maar ik vond het erg leuk om het te maken. Mensen herinneren zich mijn imitatie van hem die de klauw doet; dat lijkt op te vallen. Maar het was ontzettend leuk om te doen. De outtakes aan het einde van de film laten zien hoe belachelijk de shoot was.

Je werkte met Gary Oldman aan Francis Ford Coppola’s “Bram Stoker’s Dracula” en Willem Dafoe aan “Shadow of the Vampire.” Wie was intenser als hij een vampier speelde?

Het zijn allebei opmerkelijke talenten en ik kan de een niet boven de ander kiezen. Beiden brachten enorme diepgang en nuance in die rollen als Dracula en Nosferatu. En ik werd meteen verliefd op ze als artiesten en als mensen. Het zijn mensen waarvan ik weet dat als ik ze ergens in zie, ik vermaakt en verrast zal worden.

Maar ik moet weten: ben je ooit naar Gary toegelopen tijdens het filmen van “Dracula” en vroeg je: wat krijg je eruit? slapen in een kist?

(Lacht.) Ik twijfel aan niemands methoden. Iedereen heeft zijn eigen manier om een ​​rol te vinden. Ik weet niet hoe het met andere acteurs zit, maar ik heb een aantal dingen die ik uit gewoonte doe tijdens onderzoek en voorbereiding. Dus ik beoordeel nooit de methoden van iemand anders; dat zou verschrikkelijk zijn om te doen.

Je speelde in ‘Being Charlie’, geregisseerd door Rob Reiner naar een script van zijn zoon Nick. Je speelt heel erg een versie van Rob in die film. Wat voor gesprekken heb je met hem gehad ter voorbereiding op dat uitdagende optreden?

Rob benaderde mij om die foto te maken omdat het om vele redenen een persoonlijk project voor hem was. Hij vertelde me dat ik een personage zou spelen dat erg op hem lijkt, omdat hij de gezinsdynamiek wilde onderzoeken van het krijgen van een kind met psychische problemen.

Ik greep de kans aan om met Rob samen te werken; ik zou ja zeggen tegen elk telefoontje dat ik van hem kreeg. Het is dus bitterzoet dat dit het laatste is waar we aan hebben gewerkt. Maar ik heb de neiging hem te willen herinneren vanwege de geweldige bijdragen die hij heeft geleverd aan onze industrie en aan de mensen die van hem hielden, in plaats van me op iets negatiefs te concentreren. Ik wil me er niet op concentreren hoe hij stierfIk wil vieren hoe hij leefde.

Het is een film die belangrijk is om er te zijn, vanwege het simpele feit dat als iemand hulp nodig heeft, het zien ervan hem misschien kan motiveren om die te krijgen.

Als Rob zou willen dat daar iets uit voortkomt, zou het zijn dat mensen leren deze dingen niet onder het tapijt te vegen, maar deze zaken met zorg, met liefde, met compassie en met empathie aan te pakken.

Dit interview is ingekort en bewerkt voor lengte en duidelijkheid.