‘Bridgerton’ seizoen 5 is niet ‘anachronistisch’. Sapphics zijn altijd verliefd geweest

Uithaal tegen Bridgerton zijn geworden streng meerdere seizoenen in de show. Tot nu toe, de klachten hebben het hele scala bestreken, van racisme tot dikkefobie, vrouwenhaat tot homofobie en nog veel meer. Het nieuwste probleem is volgens sommige critici dat er sprake is van sapphic love Bridgerton is ‘anachronistisch’, en dat is de show geplande voorstelling van een romance tussen Francesca (Hannah Dodd) en Michaela (Masali Baduza) in het komende vijfde seizoen is ‘historisch onnauwkeurig’. Dit is wederom volslagen onzin, maar meningen zonder bewijs zorgen voor een saai argument, dus laten we eens kijken naar enkele feiten over de geschiedenis van de saffieren, oké?

Voordat ik begin, zal ik een verleden als literatuurleraar bekennen. Erger nog, ik zal toegeven dat ik geobsedeerd ben door de geschiedenis van interessante vrouwen, en Anne Lister – het bronmateriaal voor televisieseries. ander Regency lesbisch verhaal, Heer Jac – is een van mijn persoonlijke ‘geschiedenisverliefdheden’. De afgelopen jaren heb ik drie verschillende boeken geschreven in drie verschillende genres die invloed ontlenen aan die verliefdheid (fantasieroman Herstellende magie, hedendaagse romantiek Toni en Addie gaan viraal, en mijn aankomende Regency-fantasie Een verraad van magie). Assertieve vrouwen die de conventies trotseren hebben mij altijd gefascineerd, en een goedgeklede vrouw die een wellustig dagboek bijhoudt? Zwijm.

Het gemakkelijkste feit om vast te leggen is dus dat vrouwen die van vrouwen houden, in feite voor ons allebei historisch accuraat zijn Bridgerton slechteriken – en voor de eeuwen daarvoor En ook na hen. We hebben altijd bestaan, en ons bestaan ​​heeft regelmatig mensen geïrriteerd die door vrouwen worden bedreigd, vooral door vrouwen tribaden of iemand die zonder de riemen van het patriarchaat leefde.

Laten we eerder beginnen dan Regency om dit punt te benadrukken. De woorden ‘lesbisch’ en ‘tribadisme’ werden beide eind 16e eeuw gebruikt^e eeuw in Seigneur Brantôme’s Gallante dames (vertaald, Het leven van eerlijke en dappere dames), een verzameling verhalen over de levens van vrouwen aan het hof in Italië uit de Renaissance, inclusief de relaties tussen vrouwen:

..er zijn in veel regio’s en landen veel van zulke dames en lesbische toegewijden – in Frankrijk, in Italië, in Spanje, Turkije, Griekenland en andere plaatsen. En overal waar de vrouwen afgezonderd worden gehouden en niet hun volledige vrijheid hebben, heeft deze praktijk in grote mate de overhand.

We waren hier zeker, minstens twee volle eeuwen vóór de Bridgerton tijdperk!

Het is niet schokkend dat in een patriarchale samenleving die bekrompen zielen die wensten dat we er nu niet waren, dat wel deden. Ook toen rond. Een halve eeuw na Brantôme Gallante damesLudovico Maria Sinistrari (een Italiaanse priester en auteur) ook referenties ons, maar dit keer in het kader van de dood door branden. Destijds bestond er enige verwarring over wat de zogenaamde ‘vrouwelijke sodomie’ was. Vrouwen konden worden geëxecuteerd ‘als ze kunstmatige instrumenten gebruikten’, maar Sinistrari betoogde, in tegenstelling tot andere juristen, ‘dat de misdaad alleen kon plaatsvinden als de ene vrouw lang genoeg een clitoris bezat om de andere te penetreren.’ De arme monniken waren dat wel verwardmaar ze waren er zeker van dat we het deden iets ze vonden het verkeerd genoeg om ons te verbranden.

Kortom, we waren hier, zowel bewonderd als verguisd, eeuwen vóór het Regency-tijdperk. Dus misschien is de volgende stap het bekijken van arrestatiegegevens. Om ons in het verleden te vinden, is een bredere blik vereist dan de voor de hand liggende plaatsen. Minder dan twintig jaar daarvoor Bridgerton zou hebben plaatsgevonden is deze arrestatie: