Op 13 januari 2026 publiceerde Veronica Roth een nieuwsbrief met de titel “Vind ik het leuk? Reflecterend op Afwijkend Na 15 jaar“, waarin ze vertelt hoe ze over haar bestseller denkt Afwijkend serie. Ondanks dat er wereldwijd ruim 32 miljoen exemplaren zijn verkocht en een reeks verfilmingen op de markt is gebracht, klinkt de negatieve ontvangst vaak het luidst. Het einde van de serie zorgt voor verdeeldheid onder de fans, en zoals Roth treffend zegt op Substack: “Je brein is goed in het beschermen van je door negatieve ervaringen op te slaan.”
En ondanks dat er 10 boeken buiten de serie zijn gepubliceerd, komen lezers er nog steeds op terug Afwijkendwaarbij Roth in haar nieuwsbrief zegt: ‘En de mensen die haatten Afwijkend? Zij Echt Ik haatte het, en doen vaak hun best om me te vertellen waarom… telkens als ik over nieuw werk probeer te praten. Of oud werk. Of welk werk dan ook.”
Toch is de auteur niet gestopt met schrijven. Zoek de zoon van de verraderhet eerste boek in een nieuwe romantische dystopische fantasieserie van Roth, verschijnt op 12 mei 2026. Maar misschien nog verrassender is dat het niet de enige serie is die Roth dit jaar uitbrengt, want op 6 oktober 2026 verschijnt de Afwijkend serie gaat verder met De zesde factiede eerste in een nieuwe duologie.
Bij BoekCon 2026kondigde Roth de serie aan haar fandom aan nadat ze het lang gekoesterde geheim had bewaard. Maar het is noch een vervolg, noch een prequel op haar originele serie; in plaats daarvan is het een alternatief universum waarin de heldin, Beatrice Prior, een andere keuze maakt tijdens haar kiesceremonie.
We hadden de kans om met Roth te praten op BookCon 2026 om te horen over haar nieuwe fantasyserie en hoe zij erover denkt Afwijkend met de aankondiging van De zesde factie.
Samantha Mangino: Hoe voel je je over de 15e verjaardag van Afwijkend?
Veronica Roth: Ik heb er een goed gevoel bij. Schrijven (De zesde factie) boeken, omdat ze allebei klaar zijn, hebben me echt geholpen om een positiever gevoel over de serie te krijgen. Ik vind het niet zo leuk als mensen met me over Divergent praten, omdat ik niet het gevoel heb dat ik vastzit in het verleden, omdat ik iets nieuws aan het schrijven ben, dus het voelt alsof we het hebben over wat ik nu doe in plaats van over wat ik deed toen ik 24 was, wat meer herstellend, regeneratief en opwindend is voor een creatief persoon.
SM: Je bent heel nuchter als je over je schrijven praat. Denk je dat dat iets is dat met de tijd is gekomen en dat je terug kunt kijken?
Mashable trendrapport
VR: Ik denk dat dit eerlijk gezegd precies is hoe ik ben. Ik heb een Poolse moeder en woon in het Midwesten, dus ik denk dat we gewoon heel rechtlijnige mensen zijn. Het kost mij niets, en dus doe ik het. Ik ben een vreselijke leugenaar.
SM: Heb je zin in deze post-Afwijkend mentaliteit leidde ertoe dat je kon schrijven Zoek de zoon van de verrader? Of was het iets dat voelde als een natuurlijke vooruitgang?
VR: Ik heb eraan gewerkt Zoek de zoon van de verrader in de loop van vijf jaar en 10 concepten. Voor mij was het gewoon een leuk project. Het staat vol met alles waar ik van hou, en ik heb er ook belangrijke lessen uit geleerd, over het intiem houden van verhalen, ook al is de achtergrond groot en episch. En je weet dat ik niet had kunnen schrijven De zesde factie zonder dat, omdat ik niet aan alle dingen moest kunnen denken Afwijkend is, en concentreer je gewoon op het verhaal en de personages waar ik van hou. Dus Zoek de zoon van de verrader heeft mij geleerd hoe ik dat moet doen.
SM: Afwijkend is een enorm populair en alom geliefd ding, maar ik denk dat het ook valt onder eigenzinnige internetgesprekken. Ik ben benieuwd: hoe voelde het alsof het je schrijven in het algemeen beïnvloedde?
VR: Ik denk dat het een uitdaging was om te navigeren, omdat er veel negativiteit in zit, ook al is er ook veel positiviteit. En zoals ik heb besproken, ben ik veel beter in het vasthouden van negativiteit dan in positiviteit. Dat is gewoon hoe mijn brein werkt. Wat ik heb kunnen doen is een veilige ruimte voor mezelf creëren in mijn schrijven. Ik denk met het schrijfproces Zoek de zoon van de verraderdat is een beetje wat ik deed, omdat het voor niemand anders was. Het was een genezingsboek.
SM: Moet je in online ruimtes grenzen stellen aan jezelf om tijdens het schrijven een heldere mindset te behouden?
VR: Ik heb regels, dus als iemand gemeen tegen me is, blokkeer ik ze. Ik heb filters ingesteld, soms moet ik mezelf filteren omdat het algoritme zegt: ‘Misschien ben je hierin geïnteresseerd’, maar nee, dat ben ik niet – dat wil ik niet zien. Ik maak niemand anders verantwoordelijk voor mijn emotionele welzijn – dat is mijn andere regel. Maar het is leuk om met lezers in contact te komen, dus je wilt met ze praten, hun vragen beantwoorden en grapjes met ze maken. Het zijn gewoon een groep mensen die over boeken praten; we houden allemaal van boeken.
SM: Ik vraag me af of je nu een verandering in de internetruimte hebt opgemerkt vergeleken met toen je publiceerde Afwijkend anno 2011?
VR: Ik denk dat het vrijwel hetzelfde voelt, maar de platforms zijn anders. Mijn echte gedachte hierover is dat het mijn verantwoordelijkheid is om voldoende veerkracht te ontwikkelen. Om met wat negativiteit om te gaan, want dat is de aard van het zijn van een publiek persoon. Het lag in de aard van mijn zus die bij een J. Crew werkte. Als volwassene moet iedereen tolereren dat sommige mensen onaardig tegen je zijn – dat bestaat in de wereld. Maar je mag jezelf ook verdedigen en je afscheiden van dingen die giftig zijn. Dus ik probeer die twee dingen in evenwicht te brengen. Ik heb geen controle over mensen. Ik kan alleen mezelf beheersen.
SM: Na een pauze te hebben genomen Afwijkendheb je het gevoel dat je nieuwe wijsheid met je meedraagt De zesde factie?
VR: Verhalen over jongeren zijn veranderd omdat de wereld is veranderd. Dus in dit boek is Tris iets minder van: ‘Ik zal de wereld alleen redden’, en iets meer van een 16-jarige die door een zeer moeilijke sociaal-politieke situatie moet navigeren waar ze niet op is voorbereid. En dat voelt gewoon als de realiteit van het tienerzijn op dit moment, en ik wilde dat het verhaal daarover zou spreken. Als je wat meer leven onder je riem krijgt, als persoon en als schrijver, kun je de serie vanuit een nieuw perspectief benaderen.
