Sarina Hosseiny zei dat ze nog nooit had gehoord van Qassem Suleimani, een Iraanse generaal die in 2020 door de VS werd vermoord.
Dat wil zeggen, pas dit jaar, toen op sociale media bedreigende opmerkingen opdoken waarin werd beweerd dat zij en haar moeder familieleden van Suleimani waren en terroristen waren die gedeporteerd moesten worden.
De 25-jarige, die mode studeert aan het Los Angeles Trade Technical College, zit nu samen met haar 47-jarige moeder in een immigratiedetentiecentrum in Texas. En andere Iraanse Amerikanen uit LA hielpen haar daar te brengen.
Sarina Hosseiny, 25, afgebeeld op een ongedateerde foto, is een student aan het Los Angeles Trade Technical College dat nu wordt vastgehouden in een immigratiedetentiecentrum in Texas, samen met haar 47-jarige moeder.
(Met dank aan de familie Hosseiny)
“Ze stuurden me doodsbedreigingen. Ze zeiden letterlijk dat ze mij zouden vinden en mij en mijn moeder en al dat soort dingen zouden vermoorden”, zei Hosseiny vorige week in een telefonisch interview vanuit de instelling. “Het enige dat ik ooit heb gepost is dat ik tegen oorlog was en tegen de dood van onschuldige mensen.”
In de afgelopen weken, terwijl de oorlog in Iran voortduurde, heeft het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken vijf Iraanse staatsburgers uit het LA-gebied gearresteerd, waaronder Hosseiny en haar moeder – die allemaal houders van een groene kaart zijn – en is er actie ondernomen om hen hun verblijfsvergunning te ontnemen.
De arrestaties hebben een kloof blootgelegd binnen de Iraans-Amerikaanse gemeenschap, die de afgelopen jaren steeds meer gepolariseerd is geraakt, wat heeft geleid tot online lastercampagnes en soms geweld.
In LA, de thuisbasis van de grootste concentratie mensen van Iraanse afkomst buiten Iran, heeft een vocaal segment de krachten gebundeld met aan Trump verwante extreemrechtse conservatieven, waaronder Laura Loomer, om campagnes te voeren tegen andere Iraniërs waarvan zij vinden dat ze hier niet mogen wonen.
Velen in de lokale gemeenschap ontvluchtten Iran na de Islamitische Revolutie in 1979 en juichten de recente Amerikaanse militaire aanvallen op hun geboorteland toe. Sommigen hebben zich tegen Iraanse Amerikanen gekeerd die anti-oorlogsopvattingen hebben geuit, en hebben dat standpunt geïnterpreteerd als steun voor de huidige regering.
Een poster ter ondersteuning van de voormalige kroonprins van Iran, Reza Pahlavi, hangt in een raam van de Gallery Eshgh, die in april 2026 kunstwerken en kleding verkoopt die de Iraanse cultuur weerspiegelen op Westwood Boulevard in Los Angeles.
(Kayla Bartkowski / Los Angeles Times)
De spanningen zijn interpersoonlijk, met ruzies op familiebijeenkomsten en vriendschappen die gespannen of verbrijzeld zijn. Maar een groot deel van het conflict speelt zich ook online af, zoals bij een in San Diego gevestigde ‘mama-influencer’ – die normaal gesproken berichten beelden van zichzelf en haar drie jonge kinderen in een weelderige achtertuin noten pellen, tulpen schikken en granaatappels pellen – spoorden haar Instagram-volgers aan om contact op te nemen met Loomer zodat “de deportatie van de lakeien (van de Islamitische Republiek) kan worden geregeld.”
De woede over de Iraanse regering is gericht op familieleden van huidige of voormalige functionarissen, met online petities waarin wordt beschreven dat zij luxueus in de Verenigde Staten leven, terwijl gewone Iraniërs te maken krijgen met onderdrukking door een brutale regering in hun eigen land.
Inwoners van Agoura Hills, Seyed Eissa Hashemi en Maryam Tahmasebi, beiden psychologieprofessoren, werden begin april door de immigratieautoriteiten gearresteerd – net als hun zoon, Seyed Mobin Hashemi. De oudste Hashemi, aldus het ministerie van Buitenlandse Zaken, is de zoon van Masoumeh Ebtekar, die bekendheid verwierf als woordvoerster van militanten die bestormde in 1979 de Amerikaanse ambassade in Teheran en werd een reformistische politicus die aandrong op milieubescherming en vrouwenrechten.
De petitie die tot de detentie van het gezin leidde, verzamelde meer dan 140.000 handtekeningen, waarvan velen zichzelf identificeerden als leden van de Iraanse diaspora in de VS, Australië of elders. De maker van de petitie op Change.org, een gebruiker die ook gepubliceerde petities gericht tegen vijf andere families, reageerde niet op een verzoek om commentaar.
The Times kon Hashemi of de advocaat van de familie niet bereiken. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio zei bij de aankondiging van hun aanhoudingen op sociale media dat de regering-Obama visa had verleend aan de familieleden, die sinds juni 2016 wettige permanente bewoners zijn.
Het ministerie van Binnenlandse Veiligheid weigerde te reageren op vragen over Hosseiny en de zaak van haar moeder. Witte Huis-woordvoerder Abigail Jackson weigerde ook commentaar te geven. Het ministerie van Buitenlandse Zaken en Loomer reageerden niet op verzoeken om commentaar.
Jamal Abdi, voorzitter van de Nationale Iraanse Amerikaanse Raad, zei dat een deel van het sentiment voortkomt uit echte grieven over de corruptie in Iran, zoals de bankier die miljoenen heeft verduisterd. voordat hij naar Canada vluchtte. Maar hij zei dat geruchten als wapen zijn gebruikt om stemmen te dempen die zich verzetten tegen de militaire agressie van de VS en Israël in Iran, en dat ze door de regering-Trump zijn uitgebuit om thuis een blijk van kracht te tonen tijdens een zwaaiende oorlog.
De vlaggen van het Iran van vóór de revolutie worden in april 2026 prominent tentoongesteld op de Jordan Market, een leverancier van Perzische boodschappen aan de Westwood Boulevard in LA.
(Kayla Bartkowski / Los Angeles Times)
“Deze heksenjacht is werkelijk alomtegenwoordig geworden, en het is niet nieuw,” zei Abdi. “Wat nieuw lijkt, is dat er een regering is die bereid en enthousiast is om dit McCarthyisme te koesteren en mensen daadwerkelijk te straffen op basis van waar de maffia om vraagt.”
In het gedeelte van Westwood dat bekend staat als ‘Tehrangeles’ is de steun voor Reza Pahlavi, de verbannen kroonprins en zoon van wijlen sjah, duidelijk aanwezig. Een campagne om hem te installeren als leider van Iran werd in januari geïntensiveerd, toen de protesten door het land raasden. Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei werd in februari gedood bij een Amerikaans-Israëlische aanval.
Op bijna elk raam zijn ‘Maak Iran weer groot’-borden en posters van een streng kijkende Pahlavi geplakt. De Iraanse vlag van vóór de revolutie van 1979 – groen, wit en rood met een leeuw en een rijzende zon – wappert aan vele uitsteeksels.
Begin maart, toen de VS hun aanval op Iran uitbreidden, verzamelden menigten uit de diaspora zich in de buurt. dansen en vieren zelfs toen het dodental in Iran groeide en volgens berichten meer dan honderd schoolkinderen waren omgekomen bij een raketaanval.
In Westwood zijn dat tegenwoordig velen meer lauw in hun steun voor de oorlog dan in het begin en aarzelen om openlijk te spreken, hetzij vanwege mogelijke tegenreacties hier in de VS, hetzij vanwege de gevolgen voor familieleden in Iran.
Iraniërs die een terugkeer naar een monarchie onder Pahlavi of een Amerikaanse en Israëlische interventie niet steunen, hebben “heel veel tegenslag gekregen”, zegt Narges Bajoghli, universitair hoofddocent Midden-Oostenstudies aan de John Hopkins Universiteit. Bajoghli haalde een dynamiek van groepsdenken aan, aangewakkerd door populaire Perzischtalige media zoals Iran International, maar ook door door de VS gefinancierde media. tegenpropaganda programma’s tijdens de eerste termijn van Trump.
Nadat Aida Ashouri, een mensenrechtenadvocaat die zich kandidaat stelt voor de stadsadvocaat van LA, een video plaatste waarin ze uitlegde waarom zij tegen de Amerikaanse oorlog in Iran is, stroomden de reacties binnen.
“Deporteer deze vrouw alstublieft”, schreef een gebruiker, waarbij hij Rubio en Immigration and Customs Enforcement tagde. “Ze verspreidt voortdurend verdachte anti-oorlogspropaganda.”
Aida Ashouri, die zich kandidaat stelt voor de stadsadvocaat van LA, poseert voor een foto in Astralab op 24 april 2026.
(Etienne Laurent / For The Times)
Ashouri, een Amerikaans staatsburger, bracht haar jeugd door met het bezoeken van bedrijven in Westwood, maar ze voelt zich daar niet langer op haar gemak, uit angst voor een of andere woordenwisseling. Sommige bedrijven verwijderden haar campagneposters uit hun ramen nadat de oorlog was begonnen, zei ze.
“Het heeft 100% invloed op mijn campagne. Het is nu moeilijk om contact te maken met de Iraanse gemeenschap, ook al ben ik Iraans”, zei ze.
Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft gezegd dat het de groene kaarten heeft ingetrokken van Iraniërs waar het zich de afgelopen weken op richtte, waaronder Hosseiny en haar moeder. Immigratie-experts zeggen dat het niet zo eenvoudig is, omdat er een juridisch proces moet plaatsvinden waarin de groene kaarten geldig blijven.
Toch zei Muzaffar Chishti van het Migration Policy Institute dat de uitvoerende macht een grote discretionaire bevoegdheid heeft op het gebied van immigratiewetgeving, vooral als het gaat om het inroepen van nationale veiligheidsredenen, en dat advocaten voor een zware strijd kunnen komen te staan.
Aaron Reichlin-Melnick, een senior fellow bij de American Immigration Council, zei dat hij “persoonlijk verontrust is door het idee dat we iemand moeten deporteren vanwege wie zijn grootouder is.”
“De overheid besteedt haar onderzoeksprocessen doorgaans niet uit aan externe mensen”, zei hij, verwijzend naar Loomer en anderen. “Er zijn nog steeds veel vragen over hoe deze mensen worden gevonden en getarget.”
Nadat Hosseiny en haar moeder, Hamideh Soleimani Afshar, op 3 april door Amerikaanse immigratie- en douanehandhavers waren gearresteerd, werd de Het ministerie van Buitenlandse Zaken beweerde dat zij de achternicht en nicht van de Iraanse generaal waren. Afshar had Amerika bestempeld als de ‘Grote Satan’ en ‘onwankelbare steun betuigd aan de Islamitische Revolutionaire Garde’, terwijl hij ‘genoot van een weelderige levensstijl in Los Angeles’, aldus het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Berichten op sociale media, waarin Soleimani Afshar poseerde voor glamourfoto’s en foto’s van Hosseiny in een soortgelijke geest, werden door talloze nieuwsmedia gepubliceerd.
Loomer nam op 4 april de eer op voor de arrestaties van de twee vrouwen en schreef op X dat ze gedurende een aantal maanden “stilletjes hun activiteiten op sociale media had gedocumenteerd” en de informatie had gedeeld met het ministerie van Binnenlandse Veiligheid en het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Binnen enkele uren werd de connectie van Hosseiny en haar moeder met de gedode generaal echter betwist, terwijl zijn dochter schrijven op sociale media dat ze “geen enkele relatie” hadden met haar familie. Een overzicht van familiedocumenten, zoals voor het eerst gemeld door Dropsite News, blijkt dat de vader van Afshar geen broers had en dat de generaal uit een andere provincie komt dan de familie van Afshar.
Hosseiny zei dat haar moeder scherpe kritiek heeft geuit op de militaire aanval van de VS en Israël in Iran. Maar Hosseiny “dacht altijd dat mensen in Amerika vrijheid hebben.”
Ze zei dat de gezondheid van haar moeder is verslechterd omdat ze kampt met ernstige auto-immuungerelateerde bloedarmoede en dat er te midden van de stroom van online haat werd ingebroken in het huis en de auto van haar moeder.
Na vier weken detentie zegt Hosseiny dat ze ‘nog steeds in ongeloof is’. Haar vrienden zijn geweest fondsen werven voor haar juridische verdediging.
Times-stafschrijver Cierra Morgan heeft aan dit rapport bijgedragen.
