Het lijkt erop dat verandering en volatiliteit de enige dingen zijn die zeker zijn als het om de arbeidsmarkt gaat. Banen en beroepen die ooit bestonden ‘stabiel’ leken, zijn niet immuun voor de krachten van kunstmatige intelligentie en andere technologische ontwikkelingen. Op zijn minst, AI verandert de aard van hoe banen eruit zien en zal dit waarschijnlijk in snel tempo blijven doen. Dit alles kan het moeilijk maken om te weten wat u moet doen om uw carrière waterdicht te maken.
Liz Tran is leiderschapscoach voor CEO’s en oprichters en auteur van AQ: Een nieuw soort intelligentie voor een wereld die altijd verandert. Na twee jaar van gesprekken met oprichters, CEO’s en leiders ontdekte Tran dat degenen die het meest succesvol en voldaan zijn één ding gemeen hebben: ze kunnen zich gemakkelijk aanpassen aan verandering en onzekerheid.
Dit is wat zij het Agility Quotient (AQ) noemt, een soort intelligentie waarvan zij gelooft dat deze een belangrijke onderscheidende factor zal blijven naarmate AI en technologie de manier waarop we leven en werken blijven veranderen. Een deel van het verhogen van uw AQ is het verbeteren van uw tolerantie voor risico’s en mislukkingen. Hieronder staan enkele gewoonten en mentaliteitsveranderingen die uw veerkracht tegen beide kunnen versterken.
1. Beoordeel uw relatie met risico’s en mislukkingen
De eerste stap is om vast te stellen waar u zich momenteel bevindt. Bent u iemand die zich op zijn gemak voelt met risico’s en mislukkingen, of zorgt de gedachte aan beide ervoor dat u wilt overgeven?
Als je het niet zeker weet: Tran heeft een raamwerk dat ze in haar boek uiteenzet. Ten eerste zegt ze: “Denk aan een stressvolle of intense situatie waarin je onlangs bent geweest… en denk na over de manier waarop je die hebt benaderd.” Als je merkt dat je het probleem ontwijkt, jezelf afleidt of tegen jezelf zegt dat het geen probleem zal zijn (zonder het probleem daadwerkelijk te erkennen), duidt dat op een laag niveau van AQ. Dit betekent dat risico’s en mislukkingen niet iets zijn waar u zich prettig bij voelt.
Het middelste niveau, zegt Tran, is wanneer je de verandering erkent en ‘je probeert je situatie op de een of andere manier te verbeteren.’ Je vecht echter nog steeds tegen de situatie. ‘Er is een gevoel dat je denkt: ‘Waarom overkomt mij dit?’ Waar heb ik dit aan verdiend? Waarom moet ik hiermee omgaan? Er is wrok en misschien zelfs woede over wat jouw situatie is.” Dit geeft aan dat je weliswaar een zekere mate van tolerantie hebt voor risico’s en mislukkingen, maar dat je er nog steeds weerstand tegen hebt als het gebeurt.
Het hoogste niveau is wanneer je hebt besloten elke verandering die op je pad komt te omarmen, inclusief mislukkingen. Het betekent niet dat je je omstandigheden prettig vindt, zegt Tran, ‘maar dat betekent het wel je ziet het als een kans...in plaats van iets waar je een hekel aan hebt.” En als je deze mentaliteit hebt, zegt Tran, “zet je jezelf er niet alleen op in om de verandering die voor je ligt het beste aan te pakken, maar het helpt ook mensen om niet opgebrand te raken.”
2. Streef ernaar een ‘leer-het-alles’ te zijn in plaats van een ‘weet-het-alles’
Het verbeteren van uw spierkracht bij het nemen van risico’s vereist een verandering in de mentaliteit. Tran verwijst naar Microsoft-CEO Satya Nadella, die de cultuur van Microsoft transformeerde van ‘alles-weten’ naar ‘alles-leren’. IQ, legt Tran uit, gaat over ‘alles weten’, over de juiste informatie beschikken en weten hoe je deze snel kunt verwerken. AI en technologie hebben dat minder belangrijk gemaakt.
De nieuwe arbeidswereld waarin alles zo snel verandert, zegt Tran, “beloont mensen die snel handelen.” Dat betekent dat je je ego loslaat en ‘bereid bent om te experimenteren, te veranderen en jezelf opnieuw uit te vinden’. Het betekent ook dat je moet accepteren dat deze experimenten soms tot publieke mislukkingen kunnen leiden.
3. Zoek een anker dat je grondt en je de stabiliteit geeft om risico’s te nemen
Hoewel het misschien contra-intuïtief klinkt, zegt Tran dat ‘behendigheid stabiliteit vereist’. Ze vervolgt: “Om je psychologisch gegrond en stabiel genoeg te voelen om eropuit te gaan en risico’s te nemen, heb je eigenlijk een kussen van comfort en veiligheid nodig.” Dat anker kan een sterke relatie met familie en vrienden zijn, of gewoonten en routines zoals gezond eten en bewegen waardoor je een goed gevoel over jezelf krijgt. Het kan ook een fysieke plek zijn die je een gevoel van vrede geeft, zoals je huis, een park of een plaats van aanbidding.
Tran zegt dat iedereen die risico’s wil nemen de tijd moet nemen om te investeren en deze ankers en routines op te bouwen als ze die nog niet hebben. “Als we onszelf te snel te ver uit onze comfortzone duwen, kan dat feitelijk leiden tot een verminderd cognitief functioneren. Je wilt eigenlijk gewoon die goede plek bereiken waar je jezelf uit je comfortzone duwt, maar het is niet zozeer waar je in terechtkomt vechten of vluchten.” Het creëren van een gevoel van veiligheid op gebieden van het leven die wij zelf in de hand hebben, geeft je volgens haar de vrijheid om risico’s te nemen op gebieden waar de uitkomst onzeker is.
4. Oefen dagelijks ongemak
Tran gelooft ook in exposure-therapie en is van mening dat het regelmatig doen van ongemakkelijke dingen in een omgeving met een laag risico ons ertoe kan brengen hetzelfde te doen in een omgeving met een hoog risico. Tran beschouwt het graag als een ‘weddenschap’ in plaats van als een ‘risico’. Een risico suggereert dat er een keerzijde aan zit, terwijl je bij een weddenschap het kunt beschouwen als actie ondernemen waarvan je de uitkomst niet weet, terwijl je jezelf voorbereidt op de mogelijkheid om te winnen, legt ze uit.
Dit kan zoiets kleins lijken als het uitproberen van een nieuwe coffeeshop of contact opnemen met iemand die niet in je netwerk zit en die je graag zou willen ontmoeten. ‘Je begint met risico’s die draaglijk zijn’, zegt ze, en naarmate je veerkracht opbouwt om die risico’s te nemen, voel je je meer op je gemak bij het doen van dingen die je ooit als ‘angstwekkend’ beschouwde.
5. Werk aan het verbeteren van uw ‘herstelpercentage’ na mislukkingen
Voor Tran is een praktijk die haar goed heeft gediend tijdens perioden van tegenslagen het volgen van het ‘herstelpercentage’ in plaats van de resultaten. Stel dat u van plan was om in de loop van de week zeven “weddenschappen” te plaatsen, en geen daarvan pakte uit zoals u wilde. Als je je concentreert op de uitkomst, zul je je behoorlijk slecht voelen, “ook al is dat te verwachten als je jezelf voortdurend blootstelt aan het nemen van risico’s en mislukkingen.”
“Wat u eigenlijk wilt doen, is uw herstelpercentage bijhouden”, zegt ze. Merk op hoe snel je hiervan herstelde, en hoe sterk, veerkrachtig of moedig je daarbij was. Hopelijk wordt de tijd die nodig is om terug te herstellen steeds korter, en dat is een goede indicatie dat u uw risico- en faaltolerantie aan het versterken bent.
6. Zie mislukkingen en tegenslagen als open deuren naar nieuwe kansen
Tran benadrukt voortdurend hoe belangrijk het is om AQ (en tolerantie voor risico’s en mislukkingen) te zien als een vaardigheid die je moet ontwikkelen, ongeacht waar je op dit moment op je gemak bent met verandering. Als je bijvoorbeeld merkt dat je weerstand biedt tegen verandering, komt dat waarschijnlijk omdat het iets is waar je geen prioriteit aan hebt gegeven, of omdat je in een omgeving hebt gewerkt die dit niet aanmoedigt, legt ze uit.
Mensen die goed presteren, kunnen bijvoorbeeld vaak met risico’s worstelen omdat ze gewend zijn iets te doen waarvan ze weten dat het hen uiteindelijk zal belonen, zoals een loonsverhoging of een promotie. Maar als we de hele tijd op resultaten optimaliseren, zegt Tran, “missen we eigenlijk het bredere doel, namelijk leren en wendbaar genoeg worden om te slagen. “Hoe slim je ook bent, we weten niet wat de toekomst ons gaat brengen, vooral niet met de manier waarop de wereld nu functioneert.”
De sleutel is om open te staan, zegt Tran, voor nieuwe mogelijkheden. Het herformuleert ook falen en het nemen van risico’s als een weg naar kansen waarvan je niet wist dat ze bestonden. Dit is iets dat Tran, wiens eigen carrière vol draaipunten was, persoonlijk heeft gedaan.
“In mijn carrière heb ik zo spectaculair gefaald”, zegt ze. Maar als ze terugkijkt, realiseert ze zich dat de tegenslagen uiteindelijk openingen hebben gecreëerd voor het werk dat ze nu doet.
“Wat ik had gepland is niet gelukt”, zegt ze, “maar in werkelijkheid heeft het mij geholpen de ogen te openen voor een ander pad dat ik nooit voor mezelf zou hebben uitgestippeld.”
