‘Een tovenaar oproepen wie kan haar naakt maken”, schreef een anonieme 4kan gebruiker van vorige week, die een bericht plaatste op het /r/-bord van de site, een hub voor “volwassen verzoeken” van specifiek expliciet beeldmateriaal.
Aan de paal was een afbeelding bevestigd van een blonde vrouw met een bril, een open zwart jasje, een witte tanktop en een gescheurde spijkerbroek, poserend op een lage muur met een weids uitzicht op een ouderwetse stad en een rivier achter haar. Het is het soort foto dat je op het Instagram-account van een vriend ziet tijdens zijn vakantie in Europa. Aan de linkerrand van de afbeelding kun je zien dat iemand anders uit de foto is bijgesneden.
De 4chan-anon legde uit wat ze wilden van een ‘tovenaar’, een siteterm voor iedereen die bekwaam is in het manipuleren van foto’s van vrouwen om deepfakes weer te geven waarin het lijkt alsof ze zich uitkleden, seksuele handelingen verrichten of een bepaalde fetisj vervullen: ‘grote juggs en een dik lichaam’, specificeerde de gebruiker. ‘Bonuslof als je haar jasje aan kunt laten.’ Een paar uur later antwoordde iemand anders met de gewijzigde afbeelding, waarop dezelfde vrouw was afgebeeld, in dezelfde pose en locatie, maar zonder shirt, met zichtbare borsten. (Ja, ze had het jasje nog aan.)
‘Heel erg bedankt, Wiz,’ antwoordde een anon – vermoedelijk dezelfde persoon die het oorspronkelijke verzoek had gedaan. “Geweldige bewerking
Iedereen wiens beeltenis openbaar is, kan aan dezelfde invasieve uitbuiting worden onderworpen, maar de overgrote meerderheid van de slachtoffers van deze nudificerende handelingen zijn vrouwen. En nieuw onderzoek bevestigt dat dergelijke synthetische, niet-consensuele intieme beelden (NCII) kunnen worden gecreëerd in een samenwerkingsproces dat de banden versterkt van een online mannelijke gemeenschap die is gebouwd op gedeelde vrouwenhaat.
Donderdag is de Instituut voor Strategische Dialoogeen politieke belangenorganisatie die extremisme, haatzaaiende uitlatingen en desinformatie wil tegengaan, publiceerde een papier over dit onderwerp door Leonie Oehmig, onderzoeker en beleidsmedewerker in Berlijn. Oehmig heeft deepfake-misbruik van intieme beelden diepgaand bestudeerd; hier richtte ze haar aandacht op de smerige wereld van 4chan’s fotobewerkings-“tovenaars” en hun sycophantische volgers.
Oehmig ontdekte dat 4chan-threads zoals hierboven beschreven functioneren als een startpunt voor de verspreiding van NCII over meer particuliere platforms, waaronder Telegram en Discord. Merkwaardiger is echter dat ze de neiging hebben een bekend script en hiërarchische sociale normen te volgen.
Mannen die vrouwen willen vernederen en ontmenselijken, leveren het fotomateriaal en de opdrachtprompts. WIRED beoordeelde berichten van anonieme 4chan-gebruikers die alles eisten, van ‘zwarte bikini’ tot ‘zwanger’ tot ‘haar handen vastgebonden in BDSM-stijl’. Oehmigs artikel beschrijft verzoeken “dat onderwerpen worden afgebeeld in expliciet vernederende scenario’s, waarbij elementen worden verwerkt zoals spuug of besmeurde make-up of het plaatsen van doelwitten in vernederende en symbolische contexten zoals gekruisigd worden of tentoongesteld worden in een circus.”
Een zogenaamde tovenaar die een van deze fantasieën vervult, wordt vervolgens overladen met lof. “Heilige hel, je verricht echt wonderen”, luidt een recent antwoord van iemand die tevreden is met het werk van een tovenaar.
“Het was zo verheerlijkend”, vertelt Oehmig aan WIRED. “Het is zoiets als: ‘Doe je magie, werk je magie.’ Deze mensen die dit beledigende materiaal creëerden, worden ‘meneer’ of ‘meester’ genoemd. Ik denk dat dat een van de redenen is waarom de makers het daadwerkelijk doen.” (De titel ‘tovenaar’ heeft ook een opmerkelijke connectie met incel-cultuurwaar het verwijst naar een man die na zijn dertigste nog maagd is.)
De analyse van Oehmig omvatte duizenden berichten van begin december 2025 tot begin maart 2026, waarbij dit patroon zich keer op keer herhaalde en een machtsstructuur onthulde waarin mannen zonder de middelen om vrouwen digitaal naakt uit te kleden de mannen aanbidden die hun kleding kunnen laten verdwijnen. In sommige opzichten, zo merkt Oehmig op, weerspiegelt deze dominantiedynamiek de ‘drang naar macht en controle’ die seksueel misbruik in de eerste plaats aandrijft.
