Mijn grootouders, die ik Papa en GG noem, zijn al samen sinds hun tienerjaren en zijn 54 jaar getrouwd.
Naarmate ik ouder werd, realiseerde ik me dat het geheim van hun blijvende liefde niet perfectie is grote gebaren. In plaats daarvan gaat het om het vinden van vreugde en betekenis in de kleine, alledaagse momenten van het leven.
Hun huwelijk heeft me geleerd hoe krachtig een zachte, consistente liefde kan zijn, en hoe mooi het alles eromheen kan vormgeven.
Hier zijn drie van de grootste lessen die ik van hen heb geleerd en die ik hoop in mijn eigen relaties te brengen.
Om de ‘vonk’ te behouden, moet je de nieuwsgierigheid koesteren
Mijn grootouders ontdekken nog steeds nieuwe dingen over elkaar, meer dan vijftig jaar na hun huwelijk. Sierra Newell
Of het nu is door spontaan te gaan kamperen of navigeren met pensioen Samen ontdekken mijn grootouders graag nieuwe dingen over elkaar.
Ze zijn allebei fervente lezers en zitten vaak onder hun sinaasappelboom en delen citaten uit hun boeken. Na lange zondagse wandelingen door het park gaan ze ook graag verder met hun hardloopkaartspel vol gin rummy, gelach en nostalgische verhalen die tussen hen in tuimelen.
Zelfs na tientallen jaren samen eten ze bijna elke avond met elkaar, omdat ze graag elkaars gedachten, gevoelens en ervaringen willen ontrafelen.
Vind creatieve, consistente manieren om uw liefde te uiten
Mijn vader heeft in de loop der jaren veel ‘Love Is…’-strips geknipt. Sierra Newell
Mijn grootouders hebben verschillende manieren gevonden om elkaar te laten zien dat ze om elkaar geven.
Elke ochtend knipt mijn vader bijvoorbeeld het stripverhaal ‘Love Is…’ uit de krant en legt deze voor GG op het aanrecht. Hij schrijft ook gedichten, krabbelt op blocnotes, schildert op rotsen of stuurt de hele dag door als willekeurige teksten.
Ondertussen stuurt GG vaak foto’s van hartvormige stenen of bladeren die ze tijdens haar wandelingen tegenkomt, en ze laten allebei handgeschreven notities achter in elkaars koffers als ze op reis zijn.
Lichamelijke genegenheid verankert echter alles. Er is zelden een moment waarop ze geen hand vasthouden of hun hoofd op een schouder laten rusten. Ze lijken het vaak te doen zonder het zelfs maar te beseffen, alsof elkaar even constant en aardend is als de zwaartekracht.
Vergeet niet om ook prioriteit te geven aan uw eigen geluk
Ik waardeer het dat al mijn grootouders nog steeds hun eigen interesses nastreven. Sierra Newell
Naar mijn mening is een van de redenen waarom hun relatie nog steeds zo levendig aanvoelt, dat ze nooit zijn gestopt ruimte te maken voor hun individuele interesses.
GG begon met het spelen van mahjong toen hij met pensioen was en doet nu mee aan toernooien, en papa speelt graag golf over de hele wereld.
In plaats van verandering kwalijk te nemen of bang te zijn, vieren ze elkaars passies, en het zien hoe elkaar zichzelf opnieuw uitvindt, ondersteunt hun wederzijdse opwinding.
De rode draad is vreugde
Tegenwoordig kan het moeilijk zijn om door het spervuur van tegenstrijdige adviezen over hoe je deze kunt vinden en cultiveren te doorzoeken langdurige liefde.
Toch heb ik gezien hoe mijn grootouders een leven opbouwden uit kleine vriendelijkheden – briefjes in koffers, ontbijtcartoons en gedeeld gelach – me geleerd dat het recept eenvoudiger is dan we denken.
Ik zie hoe bijzonder het is om de eenvoudigste geneugten van het leven te delen, om een partner te kiezen die echt, standvastig en vriendelijk is. Dat niveau van toewijding is een alledaags wonder, en ik probeer die draden in mijn eigen relaties te verweven.
Ik stuur handgeschreven brieven heen en weer met mijn vrienden en familie, en mijn vriend en ik verzamelen concertkaartjes, gedrukte menu’s en ansichtkaarten van reizen en data die we hebben meegemaakt.
Deze items zijn in een collage in mijn appartement gerangschikt, met inktvlekken en gekreukt, maar een tastbaar bewijs van de liefde die mijn grootouders mij hebben geleerd te zaaien.
