Geconfronteerd met een trage arbeidsmarkt kregen Amerikaanse werknemers gisteren goed nieuws met de publicatie van de laatste banenrapport. Werkgevers hebben in januari 130.000 banen toegevoegd – meer banengroei dan de economie in maanden heeft gezien – en het werkloosheidspercentage daalde een heel klein beetje naar 4,3%. Maar niet alle werknemers zullen in gelijke mate profiteren van deze sterke toename van de werkgelegenheid.
A nieuwe analyse van het Economic Policy Institute legt deze week vast hoe zwarte vrouwen op unieke wijze zijn getroffen door schommelingen in de economie en herhaalde bezuinigingen op de beroepsbevolking het afgelopen jaar – inclusief de richtlijn van Trump om het personeelsbestand binnen de federale overheid terug te dringen. Die beslissing verdreef ongeveer 277.000 werknemers. In 2025 daalde de arbeidsparticipatie onder zwarte vrouwen naar 55,7%, een daling met 1,4 procentpunt. Dit is een bijzonder steile daling in de loop van een jaar – volgens de EPI een van de “scherpste dalingen in één jaar” van de afgelopen 25 jaar.
Als de werkloosheid steeg gestaag van 5,8% naar 6,7% in 2025 is de totale arbeidsparticipatie van zwarte vrouwen gedaald van 60,6% naar 59,7%, wat aangeeft dat meer zwarte vrouwen de beroepsbevolking hebben verlaten of zijn gestopt met zoeken naar een baan.
Deze verschuiving in de werkgelegenheid lijkt ook grotendeels zwarte vrouwen met een universitair diploma te hebben getroffen. “Ik was verrast door de omvang van de daling onder hoger opgeleide zwarte vrouwen”, zegt Valerie Wilson, directeur van het EPI-programma over ras, etniciteit en economie. De arbeidsparticipatie van zwarte vrouwen met ten minste een bachelordiploma daalde in 2025 met ruim 3,5 procentpunten – aanzienlijk meer dan onder zwarte vrouwen die geen universitair diploma hebben behaald.
Wilson brengt twee mogelijke verklaringen naar voren voor de duidelijke impact op zwarte vrouwen. “Je zou kunnen zeggen dat dit slechts de voorbode is van een bredere vertraging”, zegt ze. “Veel mensen geloven dat zwarte werknemers in grote lijnen – in dit geval zwarte vrouwen – een soort kanarie in de kolenmijn zijn.” Zwarte werknemers zijn vaak de eersten die de gevolgen van een dreigende recessie voelen, omdat zij de neiging hebben om in grotere aantallen lagerbetaalde banen te bekleden, die gevoeliger zijn voor economische tegenwind.
De verliezen onder hoger opgeleide werknemers wijzen echter op een andere waarschijnlijke reden voor de daling van de werkgelegenheid. “Misschien zou de meer verraderlijke verklaring zijn dat dit een duidelijke demonstratie is van anti-gelijkheid of anti-DEI-reactie in actie”, zegt Wilson. “Binnen de federale overheid denk ik dat dat behoorlijk expliciet is: de eerste afdelingen die ze schrapten waren DEI-afdelingen.” Vrouwen en mensen van kleur wel naar verluidt oververtegenwoordigd bij veel federale agentschappen, en bijna de helft van de zwarte federale werknemers heeft minstens een bachelordiploma.
Maar zelfs buiten de publieke sector heeft de bredere terugtrekking uit DEI-programma’s van bedrijven waarschijnlijk bijgedragen aan dit banenverlies, zowel omdat zwarte vrouwen meer kans om DEI-gerelateerde functies te bekleden en omdat deze programma’s ertoe hebben bijgedragen dat er meer diversiteit is ontstaan inhuren in het Amerikaanse bedrijfsleven. De afgelopen twee jaar heeft de regering-Trump aanvallen op DEI– vastgelegd in een aantal uitvoeringsbesluiten – hebben veel bedrijven ertoe aangezet DEI te verloochenen en hun diversiteitsverplichtingen terug te draaien.
In de particuliere sector zagen zwarte vrouwen enige winst in bepaalde sectoren, namelijk onderwijs en gezondheidszorg. Maar ze leden ook banenverlies in een aantal andere bedrijfstakken, zoals de productie en de professionele en zakelijke dienstverlening, waar de werkgelegenheid voor vrouwen in het algemeen daalde. De overkoepelende categorie ‘overige diensten’ liet ook verliezen zien voor zwarte vrouwen, wat Wilson toeschrijft aan het grotere aandeel van deze werknemers in non-profitorganisaties en religieuze organisaties.
Misschien wel het meest ongebruikelijke element van het huidige werkgelegenheidsbeeld is dat zwarte vrouwen veel meer banen hebben verloren dan hun mannelijke tegenhangers, volgens de EPI-analyse. In feite is er sprake van een stijging van de werkgelegenheid voor zwarte mannen in de particuliere sector, vooral in de detailhandel en in de professionele en zakelijke dienstverlening. “Normaal gesproken zie je zo’n groot gat niet”, zegt Wilson.
Zelfs het banenrapport van vandaag – dat een duidelijke verbetering van de werkloosheid onder zwarte mensen laat zien – betekent niet noodzakelijkerwijs een grote ommekeer voor deze groep werknemers, die op de huidige arbeidsmarkt in het bijzonder in het nadeel lijken te verkeren.
“Ik kan in grote lijnen niet zeggen dat dit een racistisch verhaal is over zwarte arbeiders”, zegt Wilson. “Ik kan niet zeggen dat het een vrouwenverhaal is, waarbij het alle vrouwen op dezelfde manier treft. Het is heel specifiek voor zwarte vrouwen.”
