Op oudejaarsavond, Lee Zeldin deed iets ongewoons voor een Milieubeschermingsagentschap leider die is geweest het hacken van regelgeving bedoeld om de lucht en het water van Amerikanen te beschermen.
Hij kondigde nieuwe beperkingen aan voor vijf chemicaliën die vaak worden gebruikt in bouwmaterialen, plastic producten en lijmen, en hij juichte het toe als een ‘MAHA-overwinning’.
Het was een van de vele tekenen van een broze samenwerking tussen een Republikeinse regering die traditioneel de grote bedrijven steunde en een Maak Amerika weer gezond beweging die beweert dat milieuschade door bedrijven de gezondheid van mensen in gevaar brengt.
De onwaarschijnlijke combinatie kwam voort uit het succes van de coalitie bij het beïnvloeden van het volksgezondheidsbeleid met de hulp van haar grootste kampioen, Robert F. Kennedy Jr.. Als minister van Volksgezondheid heeft hij de vaccinaanbevelingen teruggeschroefd en het standpunt van de regering over onderwerpen als zaadoliën, fluoride en Tylenol veranderd.
Voortbouwend op dat momentum ziet de beweging nu een sprankje hoop in de belofte van de EPA om de komende maanden een “MAHA-agenda” uit te brengen.
De kracht van de coalitie van president Donald Trump staat op het spel, nu de tussentijdse verkiezingen van november de controle van zijn partij over het Congres bedreigen. Nadat iets meer dan een jaar geleden een politiek diverse groep MAHA-toegewijden samenkwam om Trump te helpen terugkeren naar het Witte Huis, zou het teleurstellen ervan kunnen betekenen dat de steun van een stemblok verloren gaat.
Activisten zoals Courtney Swan, die zich richt op voedingskwesties en de afgelopen maanden met EPA-functionarissen heeft gesproken, houden de situatie nauwlettend in de gaten.
“Dit wordt een probleem: als de EPA haar zaken niet op orde krijgt, kunnen ze de tussentijdse verkiezingen hierdoor verliezen”, zei ze.
Christopher Bosso, een professor aan de Northeastern University die onderzoek doet naar milieubeleid, zei dat Zeldin MAHA aanvankelijk niet serieus leek te nemen, “maar nu moet hij dat wel doen, omdat ze echt om zijn hoofdhuid hebben gevraagd.”
MAHA wint een zetel aan tafel
Vorig jaar was de prominente activist Kelly Ryerson zo gefrustreerd door de EPA vanwege de verzwakking van de bescherming tegen schadelijke chemicaliën dat zij en andere MAHA-aanhangers een petitie opstelden om Zeldin te laten ontslaan.
De laatste druppel, zei Ryerson, was de goedkeuring door de EPA van twee nieuwe pesticiden voor gebruik op voedsel. Ryerson, wiens sociale media-account “Glyphosate Girl” zich richt op niet-giftige voedselsystemen, zei dat de pesticiden “forever chemicaliën” bevatten, die bestand zijn tegen afbraak, waardoor ze gevaarlijk zijn voor mensen. De EPA heeft die karakterisering betwist.
Maar Ryersons relatie met de EPA veranderde in december tijdens een MAHA-kerstfeest in Washington. Ze sprak daar met Zeldin en voelde dat hij naar haar perspectief luisterde. Vervolgens nodigde hij haar en een handvol andere activisten uit om met hem te komen zitten op het EPA-hoofdkwartier. Die bijeenkomst duurde een uur en leidde tot meer gesprekken met de hulpsheriffs van Zeldin.
“De mate van betrokkenheid bij mensen die zich zorgen maken over hun gezondheid is absoluut revolutionair”, zei Ryerson in een interview. Ze zei dat het aanstaande plan van het bureau ‘zal zeggen of ze het wel of niet serieus nemen’, maar ze prees de toegang van MAHA als ‘ongekend’.
Rashmi Joglekar, adjunct-directeur wetenschap, beleid en betrokkenheid bij het programma voor reproductieve gezondheid en milieu van de Universiteit van Californië in San Francisco, zei dat het niet typisch is voor een activistische groep om de EPA-beheerder te ontmoeten. Ze zei dat het vermogen van MAHA om zo snel door te dringen aantoont hoe “krachtig” de coalitie is geworden.
De invloed van de beweging ligt niet alleen bij de EPA. MAHA heeft federale en staatswetgevers ervan weerhouden aansprakelijkheidsschilden in te voeren die fabrikanten van pesticiden beschermen tegen dure rechtszaken. Nadat MAHA-activisten in het Congres tegen dergelijke bescherming hadden gelobbyd in een financieringswet, werden ze verwijderd. Een soortgelijke maatregel liep vast in de wetgevende macht van Tennessee.
Zeldin sloot zich in december aan bij een oproep van de belangenorganisatie MAHA Action, waar hij activisten uitnodigde om deel te nemen aan de ontwikkeling van de MAHA-agenda van de EPA. Sindsdien zijn EPA-medewerkers regelmatig aanwezig geweest bij de wekelijkse telefoongesprekken en hebben zij gepromoot wat volgens hen een opendeurbeleid is.
Vorige maand werd de petitie van Ryerson om Zeldin te ontslaan bijgewerkt met de mededeling dat verschillende ondertekenaars hem hadden ontmoet en een “gezamenlijke poging ondernemen om de MAHA-agenda vooruit te helpen.”
Zeldins kantoor weigerde hem beschikbaar te stellen voor een interview over zijn werk met MAHA-activisten, maar EPA-perssecretaris Brigit Hirsch zei dat de komende agenda “direct zal reageren op de prioriteiten die we hebben gehoord van MAHA-voorstanders en gemeenschappen.”
De American Chemistry Council zei dat “een slim, groeibevorderend beleid zowel het milieu als de menselijke gezondheid kan beschermen en de Amerikaanse economie kan laten groeien.”
De alliantie van EPA met de industrie roept vragen op
Ondanks de voortdurende gesprekken zorgt de Republikeinse nadruk op deregulering ervoor dat MAHA en de EPA nog steeds op een mogelijke ramkoers terechtkomen.
Lori Ann Burd, programmadirecteur milieugezondheid bij het Center for Biological Diversity, zei dat de regering een bijzonder sterke alliantie heeft met de belangen van de industrie.
Als voorbeeld noemde ze het voorstel van de EPA om het brede gebruik van de onkruidverdelger Dicamba op sojabonen en katoen toe te staan. Een maand vóór de aankondiging huurde de EPA een lobbyist voor de sojabonenvereniging, Kyle Kunkler, in om een hogere functie te vervullen als toezichthouder op pesticiden.
Hirsch ontkende dat Kunkler iets met de beslissing te maken had en zei dat de beslissingen van EPA over pesticiden “gedreven worden door wettelijke normen en wetenschappelijk bewijs.”
Milieuactivisten zeiden dat inhuren van voormalige leiders uit de industrie is een thema van deze regering. Nancy Beck en Lynn Dekleva zijn bijvoorbeeld voormalige leidinggevenden bij de American Chemistry Council, een branchevereniging. Ze werken nu in de leiding van het Office of Chemical Safety and Pollution Prevention, dat toezicht houdt op de regulering van pesticiden en toxische chemicaliën.
Hirsch zei dat het agentschap overleg pleegt met ethiekfunctionarissen om belangenconflicten te voorkomen en ervoor te zorgen dat de aangestelden gekwalificeerd zijn en zich op de wetenschap concentreren, “in tegenstelling tot eerdere regeringen die te vaak uitstelden aan activistische groepen in plaats van aan objectief bewijs.”
Alexandra Muñoz, een moleculair toxicoloog die met MAHA-activisten aan bepaalde kwesties werkt en deelnam aan de urenlange ontmoeting met Zeldin, zei dat ze de invloed van de industrie in de zaal kon voelen.
“Ze waren erg beleefd tijdens de bijeenkomst. Qua toon was er veel ontvankelijkheid”, zei ze. “Wat er echter werd gezegd, het voelde alsof we met veel gespreksonderwerpen uit de industrie te maken hadden.”
Activisten wachten op de MAHA-agenda van de EPA
Hirsch zei dat de MAHA-agenda kwesties als loden leidingen, forever chemicaliën, plasticvervuiling, voedselkwaliteit en opruimacties van het Superfund zal aanpakken.
Ryerson zei dat ze de chemische stof atrazine uit drinkwater wil halen en het uitdrogen van voedsel vóór de oogst wil stoppen, waarbij boeren pesticiden op gewassen aanbrengen vlak voordat ze worden geoogst.
Ze wil ook kankerwaarschuwingen zien over het ingrediënt glyfosaat, dat in sommige onderzoeken wordt geassocieerd met kanker, ook al zei de EPA dat het waarschijnlijk niet kankerverwekkend is voor mensen als het wordt gebruikt zoals voorgeschreven.
Hoewel ze optimistisch is dat de politieke opbrengsten groot genoeg zullen zijn voor Zeldin om actie te ondernemen, zei ze dat sommige van de stappen die hij al promoot als “MAHA-overwinningen” niet zoiets zijn.
In zijn aankondiging op oudejaarsavond over een groep chemicaliën, ftalaten genaamd, zei hij bijvoorbeeld dat het agentschap van plan is een aantal ervan te reguleren vanwege risico’s voor het milieu en op de werkplek, maar ging hij niet in op de duizenden consumentenproducten die de ingrediënten bevatten.
Swan zei dat de tijd zal leren of het bureau performatief is.
“De EPA geeft momenteel zeer gemengde signalen af”, zei ze.
– Sejal Govindarao, Ali Swenson en Michael Phillis, Associated Press
