Wanneer de Hooggerechtshof ongebruikelijk verleend snel gehoor over de tarieven van president Donald Trump leek een even snelle oplossing mogelijk.
De advocaten van Trump vertelden de rechtbank immers dat snelheid van essentieel belang was in een kwestie die centraal stond voor de Republikein economische agenda van de president. Ze wezen op een verklaring van minister van Financiën Scott Bessent waarin hij waarschuwde dat “hoe langer een definitieve uitspraak wordt uitgesteld, hoe groter het risico op economische ontwrichting.”
Maar er zijn bijna drie maanden verstreken sinds de argumenten in de nauwlettend in de gaten gehouden zaak, en het is de bedoeling dat de rechtbank de komende drie weken niet in het openbaar bijeen zal komen.
Niemand weet zeker wat er onder hen aan de hand is de negen rechtersvan wie sommigen tijdens ruzies in november hun scepsis uitten over de wettigheid van de tarieven. Maar de tijdlijn voor het beslissen over de zaak ziet er nu min of meer typisch uit en zou het normale heen en weer kunnen weerspiegelen dat niet alleen in de grootste zaken voorkomt, maar in bijna alle geschillen die de rechters horen.
Verschillende beoefenaars van het Hooggerechtshof en hoogleraren in de rechten spotten met het idee dat de rechters met de tarieven aan de haal gaan, waardoor een potentieel ongemakkelijke uitspraak tegen Trump wordt uitgesteld.
“Mensen vermoeden dit soort dingen van tijd tot tijd, maar ik ben niet op de hoogte van gevallen waarin we meer dan speculatie hebben”, zegt Jonathan Adler, hoogleraar rechten aan het College of William & Mary in Williamsburg, Virginia.
Het tijdsbestek alleen wijst ook niet op de ene of de andere uitkomst.
Eén mogelijke verklaring, zegt Carter Phillips, een advocaat met 91 argumenten voor het Hooggerechtshof, ‘is dat de rechtbank gelijkmatiger verdeeld is dan tijdens de mondelinge behandeling het geval leek te zijn en dat de vijfde stemming wankelt.’
Zelfs als de mening van de meerderheid is opgesteld en min of meer is goedgekeurd door vijf of meer leden van de rechtbank, zou een afzonderlijk advies, waarschijnlijk met een afwijkende mening, de zaken kunnen vertragen, zei Phillips.
Vorige week nog bracht de rechtbank twee adviezen uit in zaken die in oktober aanhangig waren gemaakt. Alle negen rechters waren het eens met de uitkomst, een situatie waarin beslissingen doorgaans relatief snel kunnen worden uitgevaardigd. Maar een afzonderlijk advies in elk geval heeft de beslissing waarschijnlijk vertraagd.
De rechtbank handelt over het algemeen langzamer in beargumenteerde zaken, misschien vanwege de stroom aan noodzaken die de regering-Trump bij de rechters heeft ingediend. De eerste bepleite zaak werd pas in januari van dit jaar beslist. Meestal gebeurt dat in december, zo niet in november.
Volgens gegevens verzameld door Adam Feldman, de maker van Empirical SCOTUS, bedroeg de gemiddelde doorlooptijd voor een advies van het Hooggerechtshof de afgelopen twintig jaar iets meer dan drie maanden. De tijdlijn is de afgelopen jaren toegenomen, waarbij de rechtbank in juni de helft of meer van haar zaken heeft vrijgesproken.
De beslissingsmomenten kunnen sterk variëren. De rechtbank kan snel handelen, vooral in zaken met harde externe deadlines: de belangrijke zaak Bush v. Gore, die feitelijk besliste over de presidentsverkiezingen van 2000, duurde iets meer dan een dag. De recente zaak voorbij TikTok duurde zeven dagen.
Aan de hogere kant, wanneer de rechters zich op hun eigen tijdlijn bevinden, kan het veel langer duren voordat zaken worden opgelost. Gundy v. US, een zaak die in 2018 werd bepleit over de manier waarop het register van zedendelinquenten wordt beheerd, duurde meer dan acht maanden voordat er een beslissing werd genomen.
Belangrijke beslissingen over het uitbreiden van wapenrechten, het ongedaan maken van Roe v. Wade en het beëindigen van positieve discriminatie bij toelating tot universiteiten werden zes tot acht maanden nadat de zaken waren bepleit, genomen.
Ook nog onbeslist is een tweede grote zaak waarin de rechtbank het tempo opvoerde over de herverdeling in Louisiana en de toekomst van een belangrijke bepaling van de Voting Rights Act.
De tariefzaak kreeg extra urgentie omdat de gevolgen van het beleid van de Trump-regering zich in realtime afspeelden, op manieren die zowel positief als negatief waren.
“Net als velen had ik gehoopt dat de Hoge Raad de beslissing zou overhaasten”, zegt Marc Busch, een expert op het gebied van internationaal handelsbeleid en recht aan de Georgetown University. “Maar het is geen verrassing in de zin dat ze tot juni de tijd hebben en een heleboel problemen moeten oplossen.”
De vragen over de scheiding der machten die centraal staan in deze zaak zijn ingewikkeld. Wat de meerderheid ook besluit, er zal waarschijnlijk een afwijkende mening zijn en beide partijen zullen hun schrijfwijze zorgvuldig afstemmen.
“Het is uiteindelijk de taal die dit min of meer betekenisvol zal maken,” zei hij.
Ondertussen, terwijl de rechters de zaak afwegen, blijft Trump zich beroepen op de dreiging van tarieven, hun deugden prijzen en de zaak als de belangrijkste van de rechtbank beschouwen.
“Ik hoop dat de rechters, net als veel mensen, de tariefdreigingen over Groenland in de gaten hebben gehouden en de ernst van dit moment beseffen”, zei Busch.
Volg de berichtgeving van de AP over het Amerikaanse Hooggerechtshof op https://apnews.com/hub/us-supreme-court.
—Mark Sherman en Lindsay Whitehurst, Associated Press
