Elk jaar verder de feestdag die zijn naam draagt, Martin Luther King jr. wordt herinnerd vanwege zijn enorme bijdragen aan de strijd voor raciale gelijkheid. Wat minder vaak wordt herinnerd, maar net zo belangrijk, is dat King de strijd voor rassengelijkheid als diep verweven zag met economische rechtvaardigheid.
Om de ongelijkheid aan te pakken – en vanuit de groeiende bezorgdheid over de manier waarop automatisering werknemers zou kunnen verdringen –King werd een vroege pleitbezorger voor een universeel basisinkomen. Bij het universele basisinkomen verstrekt de overheid directe contante betalingen aan alle burgers om hen te helpen de kosten van hun leven te betalen.
In de afgelopen jaren meer dan een dozijn Amerikaanse steden hebben universele basisinkomensprogramma’s uitgevoerd, vaak kleinere of proefprogramma’s die gegarandeerde basisinkomens hebben aangeboden aan geselecteerde groepen behoeftige inwoners. Als politiek wetenschappershebben we deze experimenten nauwlettend gevolgd.
Een van ons was onlangs co-auteur van een onderzoek waaruit dit bleek universeel basisinkomen is over het algemeen populair. In twee van de drie geanalyseerde onderzoeken steunden de meerderheid van de blanke Amerikanen een voorstel voor een universeel basisinkomen. De steun is vooral hoog onder mensen met een laag inkomen.
King’s intuïtie was dat blanke mensen met lagere inkomens dit soort beleid zouden steunen omdat zij er ook van konden profiteren. In 1967, Koning betoogde‘Het lijkt mij dat de Burgerrechtenbeweging nu moet beginnen zich te organiseren voor het gegarandeerde jaarinkomen… wat volgens mij een heel, heel eind zal zijn in de richting van de aanpak van het economische probleem van de neger en het economische probleem van veel andere arme mensen waarmee onze natie wordt geconfronteerd.’
Maar er is één opmerkelijke groep die het universele basisinkomen niet ondersteunt: degenen met een hoger niveau van raciale wrok. Rassenwrok is een schaal die sociale wetenschappers worden sinds de jaren tachtig gebruikt om anti-zwarte vooroordelen te beschrijven en te meten.
Uit ons onderzoek blijkt dat vooral blanken met een hoger niveau van raciale wrok en hogere inkomens geneigd zijn zich tegen het universele basisinkomen te verzetten. Zoals King heel goed wist, kan dit segment van de Amerikanen krachtige oppositie creëren.
Economisch eigenbelang kan wrok overtroeven
Tegelijkertijd suggereren de resultaten van het onderzoek ook dat coalitievorming mogelijk is, zelfs onder racistische haatzaaiers.
Economische status is belangrijk. Blanke blanken met een lagere inkomens zijn doorgaans voorstander van een universeel basisinkomen. Kortom: eigenbelang lijkt het te winnen van raciale wrok. Dit komt overeen met King’s idee over hoe een economische coalitie kan worden opgebouwd en de weg kan vrijmaken voor raciale vooruitgang.
Inkomen is echter niet het enige dat de houding bepaalt. Enkele van de sterkste voorstanders van een universeel basisinkomen zijn degenen die hogere inkomens hebben, maar weinig raciale wrok. Dit suggereert een kans om coalities over economische grenzen heen te bouwen, iets wat King noodzakelijk achtte. “De rijken mogen de armen niet negeren”, betoogde hij in zijn zijn Lezing over de Nobelprijs voor de Vrede“omdat zowel rijk als arm gebonden zijn in één enkel kledingstuk van het lot.” Uit onze gegevens blijkt dat dit mogelijk is.
Deze benadering van coalitievorming wordt ook gesuggereerd door ons eerdere onderzoek. Gebruiken Amerikaanse nationale verkiezingsstudies Uit enquêtes van 2004 tot 2016 bleek dat raciale wrok bij blanke Amerikanen een lagere steun voor het socialezekerheidsbeleid voorspelde. Maar we ontdekten ook dat de economische positie er ook toe deed.
Economische nood kan blanke Amerikanen verenigen ter ondersteuning van een genereuzer welzijnsbeleid, ook onder sommigen die racistisch bevooroordeeld zijn. Dit suggereert op zijn minst dat raciale wrok blanke Amerikanen er niet noodzakelijkerwijs van weerhoudt beleid te steunen dat ook zwarte Amerikanen ten goede zou komen.
Duurzame coalities bouwen
Tijdens zijn carrière als activist in de jaren vijftig en zestig had King moeite met het opbouwen van multiraciale coalities op de lange termijn. Hij begreep dat velen vormen van raciale vooroordelen zijn werk zou kunnen ondermijnen. Hij zocht daarom naar strategieën die allianties konden smeden over grenzen van verschil heen. Hij hielp bij het opbouwen van coalities van arme Amerikanen en arbeidersklasseinclusief degenen die blank zijn. Hij was niet zo naïef om te denken dat gedeelde economische vooruitgang raciale vooroordelen zou uitbannen, maar hij zag het als een beginpunt.
Momenteel de natie kampt met een betaalbaarheidscrisisEn kunstmatige intelligentie vormt nieuwe bedreigingen voor de werkgelegenheid. Deze factoren hebben De roep om een universeel basisinkomen neemt toe.
Rassenvooroordelen blijven het verzet tegen het universele basisinkomen en andere vormen van sociale zekerheid voeden. Maar uit ons onderzoek blijkt dat dit niet onoverkomelijk is.
Zoals King wist, is vooruitgang in de richting van economische gelijkheid niet onvermijdelijk. Maar zoals zijn nalatenschap ons eraan herinnert, blijft vooruitgang mogelijk door te organiseren rond gedeelde belangen.
Tara Williams is assistent-professor politieke wetenschappen bij Allegheny College En Andreas Blöser is universitair hoofddocent politieke wetenschappen; Directeur, Centrum voor Politieke Participatie bij Allegheny College.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.
