De meeste mensen kunnen de tijd zien, maar kunnen ze het ook anders vertellen? De in Parijs gevestigde grafisch ontwerper en mede-oprichter van slijk studioBenoit Böhnke, combineert visuele experimenten met codeerpraktijken in zijn tentoonstellingsproject 12:12, die probeert de tijd op alternatieve manieren te visualiseren. Door de klok in vraag te stellen, een object dat bijna zo oud is als de tijd zelf, worden verschillende interpretaties van hoe de tijd eruit ziet, hoe het voelt en hoe het klinkt gepresenteerd via twaalf digitale projecten, terwijl een tweede serie gastontwerpers en kunstenaars hun eigen kijk op tijd laat zien.
Onderzoek naar de relatie tussen tijd en technologie, 12:12 is mooi en inventief. Geworteld in typografische en chromatische experimenten, verkennen twee centrale componenten van Benoit’s ontwerppraktijk: alternatieve klokken en betoverende animaties de kleur, beweging en vorm van tijdvertelling. “De geschiedenis van tijdmeetinstrumenten is rijk en nauw verbonden met technologische ontwikkelingen”, zegt Benoit. “In de specifieke context van grafisch en digitaal ontwerp, John Maeda’s 12 uuruit 1996, blijft een belangrijke mijlpaal, en 12:12 positioneert zichzelf als een voortzetting van deze lijn.” En daarnaast die van Christian Marclay De klok speelt een grote rol: een 24-uurs montage bestaande uit duizenden film- en televisiefragmenten met klokken en andere verwijzingen naar de tijd, gesynchroniseerd met de lokale tijd. Benoit is voortdurend gefascineerd door hoe tijd bestaat in onze beeldcultuur en blijft deze uitdagen.
