Wat is een sponsbad tussen exen? De politiek van de nazorg van topchirurgie

Deze zorgnetwerken zijn mooi als ze ontstaan, maar dat is niet altijd het geval. Zelfs als mensen niet in staat zijn de middelen bijeen te brengen die nodig zijn om fundamentele zaken te dekken, is er toch een enorme druk om door te gaan met een operatie – vanwege hoe graag je het wilt, vanwege hoeveel fysiek veiliger het je kan maken, of omdat de snelle erosie van de toegang in het hele land een gevoel van urgentie creëert.

En voor succesvol herstel is meer nodig dan alleen persoonlijke ondersteuning. Ja, de fysieke behoeften zijn onmiddellijk: eten, baden, pijnstillers nemen, je afvoer legen en littekens schoonhouden, schone kleren hebben om te dragen en een bed om in te rusten. Maar er is een secundaire, minder besproken wereld rond nazorg: brieven die je moet lezen terwijl je bedlegerig bent, advies uitwisselen, kennis delen, oude kussens en medische benodigdheden erven. Exen kunnen deel uitmaken van die steunlaag, maar zoals veel transgenders kunnen beamen, gaat het ook vaak om buren, vrienden en de vrienden van vrienden in nabije sociale werelden die opduiken wanneer je ze het meest nodig hebt. Zoals het oude gezegde luidt: er is een dorp nodig om je te helpen je borsten te verwijderen.

Deze onderlinge afhankelijkheid vormt wat Bukowski een ‘erfenis van zorg’ noemt: kennis, materialen en vrijgevigheid worden van de ene transpersoon op de andere overgedragen, als erfstukken. “De volgende keer dat ik iemand ken die een topoperatie moet ondergaan, weet ik hoe ik daar moet zijn”, zei Bukowski.

In de beste gevallen staat de overvloedige overvloed aan nazorg in strijd met de straffende mechanismen van een operatie. Zoals de meeste gezondheidszorg is dat proces duur, onpersoonlijk en transactioneel. Maar nazorg kan het perfecte tegenovergestelde zijn. Je krijgt alles wat je nodig hebt om gratis te leven en er wordt niets van je gevraagd. Er wordt gezorgd door mensen die elk hoekje van je kennen, of zullen gaan kennen, in plaats van medische professionals die je naam niet onthouden.

Zorgen voor iemand na een operatie kan net zo betekenisvol zijn als verzorgd worden: een herinnering dat het niet alleen oké is om elkaar nodig te hebben, maar dat er geen ontkomen aan deze behoefte is. Jacke Colquitt, een muzikant uit Brooklyn, overwoog of hij een topoperatie moest ondergaan om verschillende partners, exen en vrienden te ondersteunen tijdens hun herstel. “Door voor andere mensen te zorgen, realiseerde ik me dat er mensen zullen zijn die voor mij kunnen zorgen”, zei hij. “Het gaf mij een veiliger gevoel.”

De barrières voor trans-gezondheidszorg worden steeds groter. Op dit moment is een politiek programma dat strijdt voor transgenders – een programma dat universele gezondheidszorg, een thuis voor iedereen en lichamelijke autonomie omvat – weinig meer dan fantasie. En toch doet de manier waarop transgenders voor elkaar zorgen na een operatie denken aan deze rechtvaardiger, genereuzere wereld. Eén die niet alleen mogelijk is, maar ook hier, wachtend tot jij hem samen met je ex in de badkuip aantreft.

Haal het beste uit wat vreemd is. Meld u aan voor Hen’s wekelijkse nieuwsbrief hier.